Καλή Ανάσταση

30 Apr

cebbceb1cebccf80ceb1ceb4ceb5cf82
 

Περπατάω στο δρόμο και βλέπω τους ανθρώπους να είναι σαν φαντάσματα, περπατάνε χαμένοι, σκυφτοί και σκεπτικοί.

Τα βράδια λαχταρώ να περάσω από ένα δρόμο και να ακούσω από ένα σπίτι μουσική, φωνές, να συζητάνε, να γελάνε να αισθανθώ πως υπάρχει ζωή σε ένα σπίτι, όχι απόγνωση, όχι τρόμος, νομίζω πως τα περισσότερα σπίτια έχουν γίνει φυλακές απόγνωσης.

Θέλω να δω το δρόμο ζωντανό και πάλι, είμαστε ασθενής που κρατιέται με μηχανική υποστήριξη για να πω την αλήθεια νομίζω πως είμαστε ήδη νεκροί, αν όχι σωματικά, ψυχικά είμαστε σίγουρα κι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια νεκρανάσταση.

Χρειαζόμαστε να κερδίσουμε πίσω την αξιοπρέπεια μας που τσαλακώθηκε, τα όνειρα που σταμάτησαν να υπάρχουν και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, ελπίδα όχι παθητική που θα ξεπροβάλει από μόνη της αλλά θα δουλέψουμε εμείς γι’ αυτή.

Η χώρα είναι η εβδομάδα των παθών, έκανε ένα μεγάλο φαγοπότι για χρόνια προδόθηκε από τους σωτήρες της και τώρα βρίσκεται στο Γολγοθά της σταύρωσης, το θέμα είναι αν μπορεί να αναστηθεί, καθώς θαύματα δεν συμβαίνουν…

Αντί να βάψετε αυγά πετάξτε τα, αντί να ρίχνεται βαρελότα την ανάσταση ”ανατινάξτε” τους και προπαντός  μην ξεχαστείτε με ένα τριήμερο όταν θα γυρίσετε πίσω θα έχετε τα ίδια προβλήματα ίσως και χειρότερα, εκτός και φύγετε εντελώς για άλλη γη για άλλα μέρη.

Η ανάσταση θα έρθει από μέσα μας, θα έρθει με τη συνειδητοποίηση πρώτα πως πεθάναμε και φτάσαμε στο πάτο οικονομικά και κοινωνικά, τότε θα αρχίσει η άνοδος θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και μαζί με τη ζωή θα πάρουμε και τη κατάσταση, θα τους κάνουμε να χάσουν τον ύπνο τους όπως έκαναν κι αυτοί σε μας.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά θα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι, φύγετε όπως θέλετε αλλά γυρίστε αποφασισμένοι να κάνουμε πραγματικό πανικό, να μην μας τρομοκρατούν άλλο, να μην μας δίνουν μεροκάματα πείνας, να μην πουλάμε τη ψυχή μας για 600 ευρώ και κυρίως να μην πατάμε επί πτωμάτων.

Χωρίς να είμαι ιδιαίτερα θρήσκος έχω ένα σεβασμό για την μεγάλη εβδομάδα, κυρίως γιατί περνάω και περνάμε πολλές μεγάλες εβδομάδες καιρό τώρα και ξέρω πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μετά τη σταύρωση έρχεται η ανάσταση αρκεί να μην γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο, φτάνει πια με την ταπεινότητα.

Εργατική πρωτομαγιά αύριο και στο πέρασμα του χρόνου έχασε κι αυτή το νόημα της εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών χάθηκαν εν μια νυκτί με το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και τόσα ακόμα νομοσχέδια, τότε κανείς δεν νοιαζόταν λίγοι ήταν στο δρόμο και λίγοι είχαν πραγματική διάθεση για σύγκρουση, ήταν απεργία έγινε αργία, τώρα ανεργία…

Καλή νεκρανάσταση…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: