Τρομολάγνοι

17 Jul

Ξύπνησα σήμερα και ήταν όλα τα ίδια. Κανείς απ’ όσους γνωρίζω δεν ένιωθε πιο ασφαλής μετά τη σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη. Κανείς δεν βρήκε εργασία, κανείς δεν χαμογελούσε, κανείς δεν ήταν ήρεμος πως θα σταματήσουν να τον απειλούν από τις εισπρακτικές, από τις τράπεζες, από την εφορία.

Είμαστε δυο κόσμοι, το έχω γράψει περίπου εκατό φορές, όχι επειδή είμαι έξυπνος ή διορατικός απλά επειδή δεν στρουθοκαμηλίζω. Στη χώρα και στο πλανήτη ζουν δυο ειδών άνθρωποι. Οι λίγοι που ευνοούνται από το υπάρχον πολιτικό-οικονομικό σύστημα και οι πολλοί που εξαθλιώνονται είτε ηθικά είτε σωματικά από αυτό.

Στη χώρα η ύπαρξη ανταρτών ξεκινάει από την εποχή της Τουρκοκρατίας και φτάνει στο απόγειο της με τους αντάρτες μαχητές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κάθε εποχή είναι φυσικά πολύ διαφορετική. Έχει ένα εντελώς διαφορετικό οικονομικό και πολιτικό πρίσμα κάτω από το οποίο είμαστε αναγκασμένοι να βλέπουμε τα πράγματα. Αν υπήρχε για παράδειγμα τηλεόραση το 1942 οι αντάρτες που πήραν τα βουνά θα ήταν εχθροί για την διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρξε ποτέ.

Η λέξη τρομοκράτης λοιπόν έχει αξία να αναγνωσθεί κάτω από το πρίσμα που εννοεί ο κάθε άνθρωπος την έννοια της τρομοκρατίας καθώς και ποιον αξιακό κώδικα πρεσβεύει και τι συμφέροντα εξυπηρετεί. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον για παράδειγμα μια μη στημένη δημοσκόπηση για το ποιους θεωρεί ο λαός τρομοκράτες. Τα αποτελέσματα πιστεύω θα ήταν συντριπτικά.

Ο Νίκος Μαζιώτης χαρακτηρίστηκε δολοφόνος από τα ΜΜΕ αλήθεια για να είναι κάποιος δολοφόνος δεν θα πρέπει να έχει σκοτώσει τουλάχιστον έναν άνθρωπο; Μια ακόμη απορία που είχα ακούγοντας τα χθεσινοβραδυνά δελτία ειδήσεων είναι πως ορίζεται ο δολοφόνος; Αν για παράδειγμα μια πολιτική έχει αφανίσει ανθρώπους λόγω απόγνωσης, φτώχειας και εξαθλίωσης οι ηθικοί αυτουργοί και νομοθέτες αυτής της πολιτικής είναι δολοφόνοι ή όχι; Οι τρεις χιλιάδες αυτοκτονίες (πολιτικές δολοφονίες), οι ασθενείς που απεβίωσαν στο σύστημα υγείας του Άδωνι, οι νεκροί της αστυνομικής καταστολής είναι δολοφονίες της εξουσίας ακόμη κι αν δεν σήκωσαν οι ίδιοι τα όπλα ή όχι. Το δέντρο που αυτοκτόνησε ο Χρίστουλας στο Σύνταγμα είναι ένας τόπος πολιτικού εγκλήματος ή όχι;

Στα ερωτήματα αυτά θα έρθει να προστεθεί και το διαρκές ερώτημα της νομιμοποιημένης κρατικής βίας. Οι κοινωνίες του ολοκληρωτικού ελέγχου έχουν αποδεχθεί μοιρολατρικά την κρατική βία. Ζούμε σε ένα σύστημα που βασίζεται στη βία. Από την στιγμή που γεννιόμαστε ζούμε σε καθεστώς βίας. Τη θρησκευτική βία, την οικογενειακή βία, τη βία της αξιολόγησης στο σχολείο, την βία της αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, την βία των διαπροσωπικών σχέσεων (φοβούμενοι μην πληγωθούμε ή μείνουμε μόνοι), την οικονομική βία, την βία της μισθωτής σκλαβιάς. Αν κάτι μπορεί να χαρακτηρίσει τις κοινωνίες του καπιταλισμού με μια λέξη αυτή η λέξη είναι σίγουρα η βία. Σε κάθε μορφή της…

Αυτό που ενοχλεί λοιπόν τόσο δεν είναι η βία των από πάνω αλλά η απαντητική βία των από κάτω. Θυμηθείτε τι είχε συμβεί το Δεκέμβρη του 2008 το πρόβλημα δεν ήταν η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού αλλά οι σπασμένες βιτρίνες στο κέντρο της Αθήνας, θυμηθείτε τι είχε συμβεί το καλοκαίρι του 2011 στη Πλατεία Συντάγματος, το πρόβλημα δεν ήταν η ψήφιση των μνημονίων που διέλυαν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων αλλά οι αντιδράσεις του πλήθους και οι συγκρούσεις με τις μονάδες καταστολείς.

Όσο λοιπόν το σύστημα είναι ο μοναδικός και απόλυτος τρομοκράτης θα  γεννά αντιδράσεις. Όσο η αδικία συσσωρεύεται τόσο η αντίδραση θα ψάχνει τρόπο να εκδηλωθεί. Δεν είναι ελληνικό ούτε τωρινό φαινόμενο αυτό. Δείτε τι συμβαίνει ανά τον κόσμο, Παλαιστίνη, Χιλή, Γαλλία, Μεξικό παλιότερα η Ιταλία, η Ισπανία η εντεινόμενη καταστολή και η αδιέξοδη πολιτική του καπιταλιστικού συστήματος γεννούσαν την ανάγκη της αντιβίας.

Η χούντα Σαμαρά λοιπόν παίζει ένα ακόμη επικοινωνιακό παιχνίδι σε αγαστή συνεργασία με τους δουλοπρεπείς δημοσιογράφους της προκειμένου να φοβίσει τον λαό παρουσιάζοντας ως εχθρό του το Νίκο Μαζιώτη. Περίπου πριν 20 ημέρες στο θερινό τμήμα της κλειστής βουλής ψηφίστηκαν δύο ακόμη νόμοι. Ο ένας περικόπτει ακόμη περισσότερο τις επικουρικές συντάξεις και ο δεύτερος καταργεί το επίδομα μητρότητας. Είμαι σίγουρος πως αν σας παραθέσω αναλυτικά τα νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια τότε θα τρομοκρατηθείτε στ’ αλήθεια.

Ο κάθε πολίτης που έχει ζήσει σ’αυτή τη χώρα τα τελευταία τέσσερα χρόνια (και παλιότερα) αλλά ειδικά αυτά τα τέσσερα χρόνια ξέρει να σας πει με ακρίβεια τι είναι τρομοκρατία και τι όχι.

 

 

Advertisements

One Response to “Τρομολάγνοι”

  1. invisible lighthouse 19/07/2014 at 3:25 pm #

    Τρομοκρατία είναι οι παράνομες ενέργειες, που εκφοβίζουν ή εξαναγκάζουν τους πολίτες ή/και την κυβέρνηση, να κάνουν κάτι που με ελεύθερη βούληση δεν θα έκαναν (αυτός είναι ο επίσημος ορισμός κατα το FBI). Γενικά πάντως ο όρος νοηματοδοτείται ανάλογα με το πού θέλει να στοχεύσει κάποιος. Το κράτος συνηθίζει -διαχρονικά- να ενδύει τις, κατά κανόνα, μικρές, έκνομες πράξεις των ατόμων με τον όρο αυτό, θέλοντας έτσι να καλύψει τις μεγάλες δικές του παραβάσεις. Που συνιστούν τρομοκρατία, κατ’ ουσίαν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: