Archive by Author

Σουρούτς: Σήμερα θρηνούμε, αύριο ξαναχτίζουμε

23 Jul

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από την ιστοσελίδα roarmag.org και αφορά το νέο χτύπημα που δέχθηκε το κίνημα αλληλεγγύης του κουρδικού αγώνα στη Ροζάβα, μετά την επίθεση αυτοκτονίας που φέρεται να πραγματοποίησε μέλος του Ισλαμικού Κράτους στο πολιτιστικό κέντρο “Αμάρα” της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Η θλίψη για τους 32 νεκρούς είναι ανείπωτη, αλλά αν υπάρχει ένας λαός που γνωρίζει πως να παίρνει δύναμη από το αίμα του, αυτός είναι οι Κούρδοι.

SurucVictims-main

 

Η βομβιστική επίθεση που έλαβε χώρα το μεσημέρι της Δευτέρας στις 20 Ιουλίου στο πολιτιστικό κέντρο «Αμάρα» στην Σουρούτς θα μείνει στην ιστορία ως μια τραγωδία. Το Σουρούτς, βρίσκεται στα σύνορα, σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από το Κομπάνι και αποτελεί το κέντρο παροχής κάθε είδους προμηθειών για την κουρδική πόλη.

Ακόμη σημαντικότερος ήταν ο ρόλος του ως καταφύγιο για πρόσφυγες που προσπαθούσαν να δραπετεύσουν από τις πολύμηνες συγκρούσεις στο Κομπάνι. Λειτουργούσε ως η βάση του συντονισμού για τη βοήθεια προς τις ντουζίνες κατασκηνώσεων προσφύγων που είχαν διασκορπιστεί στην πολή και ως κέντρο για την διεθνή αλληλεγγύη και τις αντιπροσωπείες που επισκέπτονταν την πόλη.

Σε όλη την διάρκεια των συγκρούσεων, οι οποίες ξεκίνησαν τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, ήρθαν δημοσιογράφοι και ακτιβιστές για να προσφέρουν την υποστήριξή τους και το «Αμάρα» ήταν το σπίτι τους. Πέρασα πολλές εβδομάδες στο πολιτιστικό κέντρο μετά από πολυάριθμες εκδρομές στα σύνορα και ήταν το μέρος οπου έρχομασταν όλοι πιο κοντά.

Επίσης, εκτός από καταφύγιο για αυτούς που έρχονταν απ ‘εξω, το πολιτιστικό κέντρο λειτούργησε επίσης και ως καταφύγιο για τα παιδιά. Πολλά εργαστήρια διοργανώνονταν για τα παιδιά και στην κεντρική αίθουσα εκτίθονταν τα έργα των παιδιών. Ο Cay ήταν πάντα μεθυσμένος όσο κόσμος καθόταν στο κέντρο του δωματίου και συζητούσαν τις πολιτικές εξελίξεις στα σύνορα με την Ροζάβα.

 

Ένας συγκεκριμένος στόχος

Το χτύπημα στόχευε συγκεκριμένα σε ένα γκρούπ αλληλεγγύης με το όνομα “Σοσιαλιστική ομοσπονδία νεανικών ενώσεων” (SGDF) . Τα νέα της μέλη είχαν έρθει να δώσουν ένα χεράκι στις προσπάθειες ανασυγκρότησης και οργάνωναν να περάσουν στο Κομπάνι όπου θα έπαιρναν μέρος στο χτίσιμο ενός παιδότοπου. Τα θύματα της σφαγής ήταν κυρίως από την Κωνσταντινούπολη και πολλά ήταν φοιτητές.

Το SDLP είναι η κομματική νεολαία του σοσιαλιστικού ESP ( “Κόμμα των καταπιεσμένων”) , το κόμμα που συγκρότησε μια συμμαχία πριν τις εκλογές με το φιλοκουρδικό HDP. Ο αντιπρόεδρος του HDP είναι ο Φίγκεν Γιούκσεντακ , ιδρυτικό μέλος του ESP. Η συνεργασία του ESP με το HDP και το κουρδικό κίνημα γενικότερα, αντιπροσωπεύει την πρόοδο που έχει υπάρξει στην ανάπτυξη αλληλεγγύης η οποία ξεπερνά τις προυπάρχουσες εθνολογικές διαφορές μεταξύ Τούρκων και Κούρδων.

Το HDP συνειδητά επεδίωξε συμμαχίες με την τουρκική αριστερά και υπό αυτή την έννοια, η σκόπιμη στόχευση του SGDF ήταν μια ευθεία επίθεση στην πρόσφατη σύγκλιση της kουρδικής και της τουρκικής αριστεράς. Το κεντρικό σλόγκαν του SGDF τα λέει όλα : “Οι αξίες του Κομπάνι είναι οι αξίες του κινήματος στο Γκεζί”.

Η προσπάθεια του SGDF αποσκοπούσε στην επέκταση της αλληλεγγύης και για τους ανθρώπους της Ροζάβα, πέρα από εθνολογικές συνδέσεις. Πολλά από τα θύματα του μακελειού ήταν Αλεβίτες, ενώ ένας άλλος νέος άνδρας προερχόταν από τον παραδοσιακό εθνικιστικό “οχυρό” της Τραπεζούντας.

Το “Αμάρα” εκτός των άλλων , ήταν η βάση για ακτιβιστές από όλο τον πλανήτη, ένα είδος πρεσβείας για τις διεθνείς συμμαχίες του Κομπάνι και της Ροχάβα γενικότερα. Για τους δημοσιογράφους , το “Αμάρα” ήταν η πρώτη επαφή με την ζωή στα σύνορα. Συνεντεύξεις οργανώνονταν μέσω του κέντρου και ήταν επίσης ο χώρος όπου οι δημοσιογράφοι οργάνωναν την λαθραία είσοδό τους στο Κομπάνι.

Για αυτούς του λόγους, βλέπουμε την επίθεση στο SGDF, ως μια επίθεση στην παγκόσμια αλληλεγγύη η οποία είχε δημιουργηθεί γύρω από την αντίσταση του Κομπάνι. Το κέντρο από μόνο του ήταν έμφυτα συνδεδεμένο με την μάχη στο Κομπάνι και η επίθεση ήταν μια ξεκάθαρη προσπάθεια από το Ισλαμικό Κράτος για αποτρέψει την επέκταση αυτης της παγκόσμιας αλληλεγγύης. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να φοβηθούν.

 

Επιθέσεις αυτοκτονίας και οι σχέσεις της Τουρκίας με το ISIS

Τους τελευταίους δύο μήνες , έχουμε γίνει μάρτυρες μιας αύξησης των εκδικητικών επιθέσεων αυτοκτονίας του ISIS εναντίον των Κούρδων, λογικά ως άμεση αντίδραση στις πρόσφατες νίκες των κουρδικών απελευθερωτικών δυνάμεων στην βόρια Συρία.

Στο Ντιαρμπακίρ, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του φιλοκουρδικού HDP, ένας Τούρκος που είχε πριν πολεμήσει στο πλευρό του Ι.Κ στην Συρία, έβαλε μια βόμβα η οποία σκότωσε τέσσερις. Λίγες εβδομάδες αργότερα, τζιχαντιστές του Ι.Κ , εισέβαλαν στο Κομπανί από την τούρκικη διασυνοριακή πύλη και προχώρησαν σε σφαγές άνω των 200 πολιτών-η δεύτερη μεγαλύτερη τους σφαγή στη Συρία- σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε όλες αυτές τις τρείς επιθέσεις, η Τουρκία ήταν ή συνένοχη ή εντελώς αδιάφορη. Ως απόδειξη του συνεχούς και αυξανόμενου συσχετισμού της Τουρκίας με το ISIS έχει θεωρηθεί η έντονα εμφανής επιλογή της τουρκικής κυβέρνησης να μην συμπαραταχθεί στο πλευρό των Κούρδων πολιτών της, υποστηρίζοντας το Ισλαμικό Κράτος με σκοπό να εξασθενίσει το κουρδικό πείραμα της δημοκρατικής αυτονομίας στη βόρεια Συρία.

Αυτή η κατάσταση καταδεικνύει την αυξανόμενη επίδραση του συριακού εμφυλίου στην νότια Τουρκία. Την στιγμή που οι Κούρδοι της Συρίας συνεχώς μάχονται το Ι.Κ (πετυχαίνοντας ισχυρά πλήγματα τους τελευταίους δύο μήνες), υπάρχει ο φόβος , πως με την ανοχή της τουρκικής κυβέρνησης , ότι το Ι.Κ θα συνεχίσει τις βομβιστικές επιθέσεις εναντίον Κούρδων μέσα στην Τουρκία. Μετά την τραγωδία που έλαβε χώρα στο Σουρούτς, πολλοί Κούρδοι επιρρίπτουν ευθύνες στην κυβέρνηση και τις δυνάμεις ασφαλείας της, κατηγορώντας τους πως δεν κάνουν ουσιαστικά τίποτα και απαιτούν αντίποινα από το PKK.

 

Ανάγκη για παγκόσμια αλληλεγυη

Η σφαγή στο Κομπάνι στα τέλη Ιουνίου και η τελευταία βομβιστική επίθεση στο Σουρούτς, είναι μια προσπάθεια του Ι.Κ , να κρατήσει το Κομπάνι σε μια εμπόλεμη, απελπιστική και αποδιοργανωμένη κατάσταση. Οι τοπικές αρχές έχουν ξεκινήσει να ξαναχτίζουν την πόλη και οι επιθέσεις είναι ξεκάθαρα προσανατολισμένες στην δημιουργία κλίματος φόβου ώστε να τραυματιστεί η αλληλεγγύη προς το Κομπάνι.

Ως διεθνείς σύμμαχοι των επαναστατών της Ροζάβα, έχουμε το χρέος να ολοκληρώσουμε τους στόχους του SGDF: να βοηθήσουμε στην ανοικοδόμηση της πόλης του Κομπάνι.

Η παγκόσμια αλληλεγύη προς το Κομπάνι έχει αποφέρει τεράστιο καλό στην κουρδική αντίσταση. Έχει δώσει ελπίδα σε μαχητές και πολίτες. Το πολιτιστικό κέντρο “Αμάρα”, αντιπροσώπευε αυτή την ισχυρή επιθυμία για παγκόσμια υποστήριξη. Καλωσόρισε επισκέπτες από όλο τον κόσμο και επεδίωξε να διεθνοποιήσει την μάχη πέρα από αυτούς που επηρεάζονταν άμεσα από τον πόλεμο. Δεν πρέπει να αφήσουμε το Ι.Κ να συνεχίσει και να οδηγηθούμε σε αδράνεια εξαιτίας του φοβού μελλοντικών επιθέσεων.

Ένας από τους επιζώντες της επίθεσης της Δευτέρας , ο Μέρβ Κανάκ, δημοσίευσε το ακόλουθο μήνυμα στην σελίδα του στο facebook:

«Σκότωσαν τους ανθρώπους με τους οποίους τραγουδούσαμε μαζί στο λεωφορείο. Σκότωσαν τους ανθρώπους που χορεύαμε μαζί. Τους ανθρώπους που μιλάγαμε, αυτούς που ξαφνιαστήκαμε που ήταν μαζί μας εκεί, αυτούς που δουλεύαμε μαζί. Σκότωσαν τους ανθρώπους με τους οποίους παίρναμε πρωινό μαζί στον κήπο του Αμάρα, τους ανθρώπους που γελάγαμε μαζί, που τρώγαμε καρπούζι μαζί. Τους ανθρώπους που με τους οποίους κάναμε πολιτικές συζητήσεις. Τους ανθρώπους με τους οποίους είχαμε διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες αλλά ενώνονταν μαζί μας στην πραγματικότητα της επανάστασης. Ήμασταν όλοι κάλοί άνθρωποι. Ήρθαμε όλοι εδώ για να πραγματοποιήσουμε ένα όνειρο. Είχαμε παιχνίδια μαζί μας , τρεις τσάντες ο καθένας, το διανοείστε;»

 

Οι καρδιές μας θρηνούν σήμερα. Αύριο, ξαναχτίζουμε.

Advertisements

Άγγελοι εναντίον Ορκς

19 Apr

Ήταν ένα μεσημέρι πριν λίγες μέρες όταν περπατούσα στο κέντρο της Αθήνας παρέα με τη μάνα. Κατηφορίζαμε προς πλατεία Καρύτση και λίγο πριν βγούμε στην Σταδίου, πίσω από την εκκλησία, σταματά, κοντοστέκεται και το πρόσωπό της γέμισε θλίψη στο δευτερόλεπτο.

Στην είσοδο ενός κτιρίου, ήταν κουλουριασμένο ένα παλικάρι όχι πολύ μεγαλύτερο από μένα. Η είσοδος είχε μια εσοχή προς τα δεξιά και εκεί ήταν ξαπλωμένος πάνω σε ένα χαρτόνι ενώ έξω από το πλατύσκαλο είχε τακτοποιημένα μια κούτα και μια σκούπα για να κρατάει καθαρό το “σπιτικό” του.

Η μάνα, μια γυναικά που δεν βγαίνει συχνά στην Αθήνα, που δεν τριγυρνάει τα βράδια, λύγισε. Ηλεκτροσόκ στο μητρικό της ένστικτο. Εγώ συνειδητοποίησα πόσο ένα μάτσο σκατά έχουμε γίνει, πόσο έχουμε συμβιβαστεί με την πραγματικότητα του σήμερα, πόσο έχουμε συνηθίσει σε όλα αυτά.

Πείσμωσε και αρχίσαμε να ψάχνουμε ένα φούρνο, ένα τυροπιτάδικο. Και ξαφνικά ήταν λες και άρχισε μια μάχη. Ο άνθρωπος ενάντια στον μαζάνθρωπο. Πουθενά κανένα μαγαζί κανένας φούρνος. Πάμε δεξιά..πάμε αριστέρα..πάμε σε αυτό το στενό..πάμε στο άλλο. Τίποτα. Πείσμα. Η μάνα που έτρεχε από το πρωί τώρα είχαν βγάλει τα πόδια της φτερά. Το τέρας πολεμούσε να μας λυγίσει, να τα παρατήσουμε να κοιτάξουμε τη βόλεψη μας.

Τελικά πιάνει το μάτι μου ένα φούρνο στην άλλη άκρη της πλατείας Κλαυθμώνος. Γεμίζουμε μια τσάντα και επιστρέφουμε.

Τον σκουντάω ήσυχα, να μην τρομάξει, ξυπνάει, ψιθυριστά του λέω δυο λόγια και τ’αφήνω δίπλα του. Ήταν δεν ήταν 30 χρονών, ψηλό παλικάρι με μακριά μαύρα μαλλιά. Πριν τον αφήσω τον ρωτάω το όνομά του.

Στέκεται στα γόνατα και με τα μάτια ακόμα μισάνοιχτα…σηκώνει το κεφάλι του ψηλά, παίρνει μια ανάσα σαν να έπαιρνε δύναμη από την ψυχή του και με δυνατή καθαρή και περήφανη φωνή μου λέει…

Άγγελος!

Και το τέρας, ένα από τα εκατομμύρια όρκς σαν του Άρχοντα των δαχτυλιδιών, έλιωσε, έγινε μια σιχαμερή γλίτσα και εξαφανίστηκε.

1000+1 μπουνιές! Ένα αφιέρωμα στον πιο σκληρό τύπο των αγγλικών φυλακών. Μέρος Β’

27 Mar

Σήμερα θα ολοκληρώσουμε το μεγάλο μας αφιέρωμα σε αυτή την ιδιαίτερη, σε αυτή την πολύπλευρη προσωπικότητα. Θα ασχοληθούμε λοιπόν με το καλλιτεχνικό έργο του Charles Bronson ή μάλλον του… Charles Salvador!

Θα ξεκινήσουμε ανάποδα. Αύγουστο του 2014 ο Charles θα στείλει αυτή την επιστολή.

Charles-Bronson-name-change-to-Charles-SalvadorCharles-Bronson-name-change-to-Charles-Salvador (1)

“O παλιός μου εαυτός στέγνωσε. Ο Bronson ήρθε στην ζωή το 1987. Πέθανε το 2014. Τα πήγε καλά. Δεν νικήθηκε ποτέ. Κράτησε την ηθική του. Έκανε πολλά ωραία πράγματα. 14 βιβλία, παγκόσμια ρεκόρ δύναμης και ενδυνάμωσης, ταινία, ντοκιμαντέρ, βραβεία τέχνης, ποιήματα…

Ελάτε λοιπόν..τα πήγε καλά, μα  τελείωσε! Ο χρόνος του σταμάτησε να χτυπά.

Τώρα είναι η σειρά του Σαλβαδόρ να φτάσει στην Ντίσνευλαντ. Είστε όλοι καλεσμένοι στο ταξίδι του. Αλλά! Θα είναι ένα μη βίαιο ταξίδι. Θα είναι μια ειρηνική πορεία από εδώ και πέρα. Κινητήριος δύναμη θα είναι η θέληση. Και θα δημιουργήσει αριστουργήματα.

Δεν θα αρέσει σε όλους ο καινούριος μου εαυτός. Πολλοί θα τον βαρεθούν γρήγορα. Εσείς, άντε γαμηθείτε. Καλύτερα τώρα πάρα αργότερα. Όσοι γουστάρετε βια να πάτε στο διάολο.

Διότι η καρδιά μου είναι εν ειρήνη. Το μυαλό μου στις τέχνες. Βρήκα το κλειδί της ζωής. Η αγάπη νικάει τα πάντα!

Έζησα τέσσερις δεκαετίες με εφιάλτες. Όμως πλέον ξαναγεννήθηκα.

Είμαι ο καλλιτέχνης. Είμαι ο Σαλβαδόρ!

“Ωρα να πετάξω. Νιώθω μια τέχνη να πλησιάζει..”

Artwork-by-Charles-Bronson (4)

Charles Salvador λοιπόν από εδώ και πέρα. Σαλβαδόρ λόγω της λατρείας του για τον Νταλί. Η επιστολή αυτή είναι η κατάληξη μιας πορείας που ξεκινά μεταξύ 1989 και 1990…

Θα αρχίσει να συμμετέχει στο εργαστήρι καλλιτεχνικών που υπήρχε σε κάποια από τις δεκάδες φυλακές που πέρασε. Ένα αρνητικό σχόλιο του καθηγητή για τα σχέδια του όμως θα γίνει αιτία για ένα από τα πιο γνωστά του επεισόδια.

Θα απαγάγει τον καθηγητή! Θα τον δέσει και θα τον περιφέρει σα σκύλο. Τον έπιασε αμοκ και έσπασε τα πάντα. Ψυγεία έπιπλα πλυντήρια..τα πάντα. Η ομηρία θα κρατήσει 44 ώρες. Ο καθηγητής δεν δούλεψε ποτέ ξανά σε φυλακή. Το επεισόδιο αυτό θα γίνει η αιτία για να επιβληθούν τα ισόβια στον… Σαλβαδόρ.

Θα ακολουθήσει ξανά απομόνωση . Είναι η εποχή που θα τον βάλουν και στο..”hannibal cage” που αναφέραμε στο πρώτο μέρος. Και τότε θα βρεθεί ένας φύλακας που θα τον παροτρύνει να ξαναρχίσει να ζωγραφίζει. Το γεγονός αυτό χρονολογείται γύρω στο 1993 και από τότε αρχίζουν τα παραγωγικά του χρόνια.

Το κακό σημάδι που είχε φανεί εξ΄ αρχής ήταν πως..δεν γούσταρε την κριτική στα έργα του. Ο εκνευρισμός που του προκαλούσε η κριτική τον έκανε ηφαίστειο! Για να καταλάβετε… όταν κάποια φορά ο διευθυντής κάποιας φυλακής τόλμησε να αντιμετωπίσει με απαξίωση κάποιο σκίτσο του, ο Charles αλείφθηκε ολόκληρος με βούτυρο και πάλεψε με 12 φύλακες…

Μετά το περιστατικό αυτό θα πουλήσει μερικά σκίτσα του και τα χρήματα θα τα στείλει στη μάνα του για να πάει διακοπές. Είχε στεναχωρηθεί πολύ.

Σήμερα τα έχει πουλήσει όλα. Όλα τα έργα της εποχής “Bronson” διότι όπως έγραψε και στην επιστολή ο Μπρόνσον έχει πεθάνει για αυτόν. Έπιασαν από 800 έως 1500 λίρες.

Υπάρχουν ποιήματα.

Υπάρχει το βιβλίο. “Loonyology: in my own words”. Θα το βρείτε στο amazon με 11 λίρες.

Και υπάρχει και η ενασχόληση με την γυμναστική. Έχει γράψει επίσης άλλο ένα βιβλίο. “Solitary fitness” o τίτλος του. Όπως λέει και στο βιβλίο , “δεν χρειάζεσαι ένα ακριβό και μοντέρνο γυμναστήριο για να γίνεις όσο γυμνασμένος είμαι”. Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης , μιλάμε για ένα τύπο..που έχει σηκώσει 300 κιλά μπάρα 10 φορές, ένα τραπέζι snooker , και έχει κάνει 107 βαθιά καθίσματα με 3 άντρες στην πλάτη του. Ενώ το ρεκόρ του στα πους απς είναι…172 σε ένα λεπτό. Εξωπραγματικά πράγματα, αφύσικα νούμερα. Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τον είχαν βάλει κάποτε στην απομόνωση ήταν επειδή είχε κάτσει 30 λεπτά παραπάνω στο γυμναστήριο…

Μιλάμε λοιπόν για έναν πανίσχυρο άνθρωπο. Σωματικά και νοητικά. Έναν τιτάνα! Πώς να χαρακτηρίσεις έναν άνθρωπο που είναι δεκαετίες σε φυλακή και απομόνωση και έχοντας περάσει κάθε είδους ψυχολογική και ψυχιατρική κακοποίηση-για σωματική δεν αναφέρω, δεν μπορούσαν να ρίξουν αυτό το θηρίο-, ανέπτυξε και το σώμα του και το  μυαλό του; Δεν λύγισε, δεν τρελάθηκε, δεν παραδόθηκε. Αλλά βρήκε τον δικό του παράδεισο. Περπάτησε εκατομμύρια χιλιόμετρα νοητικής πίεσης και τελικά βρήκε και έπεσε στον δικό του ωκεανό της ευτυχίας. Άφησε τον κόσμο μας, απελευθερώθηκε, πέταξε έξω από τα σίδερα με μαγικό χαλί τις τέχνες του. Κάθε έφεση απορρίφθηκε τα τελευταία χρόνια, τα ισόβια δεν έπεσαν. Κι όμως βρήκε το δρόμο του. Το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του το 2006 είναι χαρακτηριστικό και με αυτό θα κλέισουμε.

9697329

“Η τέχνη μου είναι ένα γαμημένο θαύμα. Ήρθε από το πουθενά. Από το τίποτα. Δημιούργησα κάτι μέσα από το σκοτάδι, μέσα από έναν μεγάλο μαύρο δίχως τέλος λάκκο. Τώρα είναι παγκόσμια. Η ψυχή μου πετάει σε όλον αυτό τον τρελό πλανήτη. Έαν ήταν να πεθάνω, θα ήμουν ένας πολύ περήφανος άντρας.

Γάμα τον τον κόσμο. Είναι η τέχνη που μετράει…”

article-1165822-042DEEE1000005DC-925_634x445 Artwork-by-Charles-Bronsonarticle-2571444-1BF8BC2300000578-811_634x895 PICS DAVID CRUMP.11.7.01  SPECIAL ON PRISONER CHARLES BRONSON JA article-2571444-1BF8BE4D00000578-805_634x457 Artwork-by-Charles-Bronson (1)article-2571444-0956AF98000005DC-864_306x423v0_master (3) v0_master article-2571444-1BF8BC0F00000578-814_634x456Control-Box-webcharles-bronson-print-human-rights-thumbnailXDTjyF0

Και μερικοί σύνδεσμοι για κάποια από τα βιβλία του.

1.  http://www.amazon.co.uk/Solitary-Fitness-Charles-Bronson/dp/1844543099/ref=asap_bc?ie=UTF8

2.  http://www.amazon.com/Loonyology-Charles-Bronson/dp/1910295019

3. Για τα 5 χρόνια στην ψυχιατρική κλινική Broadmoor.  http://www.amazon.co.uk/Broadmoor-My-Journey-into-Hell/dp/178418117X/ref=sr_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1427477670&sr=1-1

4.Τα ποιήματα http://www.amazon.co.uk/Loonyology-Own-Words-Charlie-Richardson/dp/1910295019/ref=sr_1_2?s=books&ie=UTF8&qid=1427477696&sr=1-2

Εδώ το Α’ μέρος του αφιερώματος: http://wp.me/p2Kc2c-1es

1000+1 μπουνιές! Ένα αφιέρωμα στον πιο σκληρό τύπο των αγγλικών φυλακών. Μέρος Α’

13 Mar

Είναι κακός. Είναι ασυγκράτητος. Είναι ανεξέλεγκτος.

Είναι και ζωγράφος. Λατρεύει τον Νταλί. Είναι και ποιητής. Είναι και συγγραφέας. Είναι και ειδήμων γυμναστικής.

Είναι ο Charles Bronson. Το “ανεξέλεγκτο κανόνι”.

Bronson2DM_228x345

Continue reading

Γίνεται; ‘Η μήπως είναι ανώφελο;

3 Mar

Παρατηρώντας και διαβάζοντας πολλά για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, θα ψηλαφίσουμε με ρεαλισμό την πραγματικότητα και τα δεδομένα που είδαμε να διαμορφώνονται σε μια διαπραγμάτευση που όλοι οι συμμετέχοντες  έπρεπε να συμπεριφερθούν για πρώτη φορά διαφορετικά.

Πρώτον, η αρχική σου πρόταση (δεν θέλω την τελευταία δόση, αφήστε με να εκδώσω έντοκα γραμμάτια και δώστε μου τα κέρδη από τα ομόλογα) ήταν απολύτως τίμια και δίκαιη. Αποτελούσε το άκρο της 100% επιτυχίας. Αν το δέχονταν  όμως θα τους ξεγλιστρούσες. Δεν υπήρχε περίπτωση να συμφωνήσουν. Αποκτούσες «τρομακτική»..αυτονομία και τη φράση «δεν θέλω άλλα λεφτά από τους λαούς» προφανώς και θα έκλειναν τα αυτιά των λαών, όπως και έκαναν, για να μην ακουστεί. Αντιθέτως σου ξεκαθάρισαν εξ αρχής το πλαίσιο όλοι. Ζητάς παράταση και μετά συζητάμε.

Δεύτερον , κάνεις σώφρον δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαπραγματεύτηκες σθεναρά. Το γεγονός ότι χρειάστηκαν 3 και βάλε eurogroup για να προκύψει η όποια συμφωνία και έχοντας μάλιστα τινάξει μόνος σου το δεύτερο στον αέρα φτάνουν.

Τρίτον, κανείς επίσης σώφρον από την στιγμή που επεδίωξες λύση εντός ευρώ δεν μπορεί να πίστευε ότι θα μας περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες να ικανοποιήσουν τα αιτήματα μας. Ψίχουλα κατανόησης πάλευες να μαζέψεις όπως φάνηκε. Θα έχανες λοιπόν (λίγα ή πολλά) σίγουρα.

Τέταρτον, θα έχανες μάλλον περισσότερα από όσα ήθελες  διότι ήσουν μόνος. Κανείς άλλος δεν είχε ξαναεμφανιστεί εκεί για να ζητήσει κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό. Είχες μόνο την Ιταλία στο πλευρό σου να συμπαραστέκεται και όχι να ζητά και είχες και τη Γαλλία να δέχεται να μπει στη μέση. Το χάσμα απόψεων ήταν τεράστιο.

Πέμπτον, προφανώς και δεν γίνεται να αλλάξει αυτή η ακραία νεοφιλελεύθερη ιδεολογία που κυβερνά την Ευρώπη από έναν άνθρωπο, σε μια..διαπραγμάτευση και για μια πρώτη συμφωνία 4-6 μηνών.

Αυτά είναι μερικά από τα δεδομένα που δυστυχώς εδώ αντιμετωπίστηκαν με ωριμότητα μικρού παιδιού από τον πολιτικό κόσμο. Και ο λαός δικαιολογημένα πάγωσε. Από τη στιγμή όμως που ο δηλωμένος εξαρχής αυτοσκοπός σου  ήταν να βρεις λύση εντός ευρώ και να διαπραγματευτείς μόνος εναντίον όλων, η συνοχή σου αποδείχτηκε αδύναμη, η προετοιμασία σου αυτά τα δύο χρόνια ανεπαρκής και κυρίως η συμφωνία στόχων ισχνή δυστυχώς. Αυτό δείχνουν οι εσωκομματικές  γκρίνιες. Χρειαζόταν περισσότερη μετριοπάθεια , ρεαλισμός και να γίνει κατανοητό εκ τω προτέρων, το αυτονόητο που καταλαβαίνει και ένα μικρό παιδί. Μνημόνια, τροίκα , κούρεμα χρέους, δάνεια κλπ αλλά και ευρώ, όλα να γίνουν όπως θες εσύ αμέσως δεν γίνεται. Χωρίς ευρώ υπήρχαν οι επιλογές ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Πάμε να δούμε τώρα τι επεφύλασσε η κουρτίνα… «ευρώ» που επέλεξες.

10653500_1473845246220494_2227995945159452086_n

Πρώτον, από τα θετικά ,ναι κάτι πέτυχες. Ναι έμειναν πίσω τα μέτρα για τα οποία οι προηγούμενοι πάλευαν για 4μήνες μέχρι το Δεκέμβρη να συμφωνήσουν και δεν τα κατάφεραν. Ναι επίσης για πρώτη φορά αναλαμβάνεις εσύ να διαμορφώνεις οικονομική πολιτική, μέτρα, τα οποία θα παίρνουν έγκριση. Μεγάλη αλλαγή. Και προφανώς άλλοι θα έχουν σημαντικό αν όχι τον τελευταίο λόγο για την έγκριση της όποιας πολιτικής σου για το επόμενο τετράμηνο από τη στιγμή που σε εκβίασαν να πάρεις την τελευταία δόση.

Δεύτερον, τεράστιας σημασίας το ότι το πλεόνασμα θα διαμορφωθεί αναλόγως της κατάστασης. Με στόχο 3% + χρειαζόσουν πάλι περικοπές άμεσα.

Τρίτον, δεν υπάρχουν άλλα.

Τέταρτον. Και εδώ ζορίζουν τα πράγματα. Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα.  4 Φεβρουαρίου ήταν, πάνω που ξεκίναγες να συζητάς και απεφάνθη πως από τις 11 του μηνός παύει να δέχεται ομόλογα του δημοσίου ως ενέχυρο για να δανείζονται οι τράπεζες επειδή δεν προβλεπόταν επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος.΄Ολοι οι…πολυθρύλητοι θεσμοί βέβαια είχαν υπογράψει παράταση προγράμματος μέχρι τις 28Φλεβάρη. Δηλαδή η ΕΚΤ προέβη σε μια μονομερή ενεργεία για… δυο εβδομάδες υπόλοιπο.

Πέμπτον, ο προφανής στόχος ήταν ο κώλος σου που θα καιγόταν στις 20Φλεβάρη που συμφώνησες. Από τις τράπεζες έφυγαν σε 2 μήνες 25δισεκατομμύρια(πάνω από 30  από το Φθινόπωρο). Σε προειδοποιούσαν εκείνη την Παρασκευή να αρχίσεις να σκέφτεσαι περιορισμούς στις τραπεζικές συναλλαγές όσο δεν συμφωνείς. Δηλαδή να φέρεις ΤΟΝ πανικό επίσημα και ενώ 2 μέρες πριν είχες ήδη ζητήσει να αυξηθεί το όριο έκτακτης χρηματοδότησης των τραπεζών (Ε.L.A) διότι το έφταναν λόγω των χρημάτων που έφευγαν!

Έκτον, ένα σχόλιο για το… bank run. Έπρεπε να είχες προετοιμαστεί. Ναι, σχεδόν τα μισά από τα 25δις τα έβγαλαν λίγες εκατοντάδες, άντε χιλιάδες ολιγάρχες. Επίσης όμως, αυτοί που δεν σε ψήφισαν μαζί με αυτούς που δεν ψήφισαν  είναι 7.372.025! Άσε που μόνο ένα μέρος του 36% σου διακατέχεται από αριστερά ιδανικά. Έπρεπε να είχες μιλήσει από τις αρχές Φλεβάρη προτάσσοντας πατριωτικά ιδανικά και ενότητα. Δεν το έκανες, δεν έδειξες  100% συναίσθηση του πόσο δύσκολο είναι αυτό που ξεκινάς να διεκδικήσεις. Αντιθέτως, έμεινες στην… αποδοχή που έβλεπες στις πλατείες. Άφησες  όλον αυτόν τον κόσμο όμως να απειλεί με αυτοκτονία τη χώρα, να γίνεται σύμμαχος της Γερμανίας και να περιορίζει την διαπραγματευτική σου ισχύ στο ελάχιστο μεγαλώνοντας τον εκβιασμό που δέχτηκες.

Έβδομον. Ναι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι απορριπτικό φετίχ. Αλλά τι δεν πουλά ποτέ κανείς και τι έλεγχο έχεις έμεινε ασαφές ενώ είναι σαφές.

Όγδοον, επιστοφή στην ΕΚΤ. Προχθές ο Ντράγκι έλεγε ότι και τα 1,9 δις από τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων θα επιστραφούν εφόσον η  Ελλάδα παραμένει σε πρόγραμμα! Επίσης ακόμα να ανασταλεί το ban της ΕΚΤ για τα κρατικά ομόλογα ώστε να μπορούν οι τράπεζες να χρηματοδοτηθούν υπό φυσιολογικές συνθήκες ενώ επίσης ακόμα δεν έχεις συμφωνήσει να σου επιτρέψουν να εκδόσεις έντοκα γραμμάτια μιας και το όριο έχει συμπληρωθεί από το Γενάρη ώστε να καλύψεις δικές σου ανάγκες! Η αξιολόγηση θα γίνει από τον Απρίλη και μετά και σταδιακά μέχρι τον Ιούνιο θα μας δοθεί η τελευταία δόση. Και εδώ αρχίζουν τα ωραία. Κάναμε τόσες υποχωρήσεις, ζητήσαμε την ρημάδα την παράταση όπως ήθελαν και τελικά ευρώ για 3,5 δις που πρέπει να πληρώσουμε για δάνεια που λήγουν το Μάρτιο δεν έχουμε ούτε και πρόσβαση σε χρηματοδότηση! Ούτε τα κέρδη της ΕΚΤ δεν συμφωνήσαμε να δοθούν στο ΔΝΤ για το χρέος.

Και πάμε Μάιο. Που θα τρέχει η αξιολόγηση. Αν δεν έχεις καταφέρει να συγκεντρώσεις χρήματα σε δυο μήνες(!) δεν θα σου δίνουν σταδιακά τη δόση. Με το ζόρι πληρώνεις μισθούς και συντάξεις τον Μάρτιο. Θα καίγεσαι.

Και πάμε Καλοκαίρι. Ιούλιο, Αύγουστο και γενικά μέχρι τέλος του έτους έχουμε να ξεχρεώσουμε 10+δις χρέη! Πού θα βρούμε τα λεφτά; Χαρά τους θα είναι να πρέπει να σε δανείσουν και να σε συντρίψουν. Οριστικό τέλος  για την κυβέρνηση αν διανοηθεί να το κάνει και απροσδιόριστο χάος.

Τι σου μένει λοιπόν;

Μια ευκαιρία μόλις 4 μηνών. Για να δούνε αν γίνεται χωρίς περικοπές και αύξηση φόρων.

Αν μέχρι τότε, έχεις μαζέψει χρήματα από φοροδιαφυγή και έχεις καταφέρει να βοηθήσεις  κόσμο και επιχειρήσεις να πληρώσουν μερικά από τα 70δις χρέη που έχουν μαζευτεί στην εφορία, μαζί με την δόση που θα σου δώσουν κάτι γίνεται. Τα δάνεια του καλοκαιριού λογικά θα αποπληρωθούν και οι ανάγκες σου μέχρι τέλους του έτους θα καλυφθούν διότι θα είσαι σε θέση πλέον ότι ανάγκες έχεις να τις καλύπτεις μόνος σου, με δάνεια από τις αγορές εκτός μνημονίων και με τα επιτόκια να έχουν πέσει εφόσον θα πηγαίνουν καλά τα πράγματα και δεν θα έχει χρειαστεί να συζητάς για δάνεια τον Ιούνιο.

Πώς θα γίνει να μη συζητάς για δάνεια όμως τον Ιούνιο;Με μια φοροδοτική ικανότητα που έφτασε στο ταβάνι της το 2014 και τα έσοδα από τα 70δις χρέη στο κράτος και την φοροδιαφυγή να έχουν άγνωστο και μάλλον μικρό ταβάνι ,πως θα μπορέσεις από του χρόνου  να μειώσεις φόρους για την πλειοψηφία και να συνεισφέρεις  να μειωθεί η ανεργία ώστε να μπορεί η οικονομία να παράγει..από μόνη της πλεονάσματα ως αποτέλεσμα δημιουργίας και όχι περικοπών; Για να ξεκινήσει αυτός ο κύκλος πρέπει εσύ να ρίξεις τη μπίλια, τα χρήματα. Πώς θα σου περισσέψουν πλέον;

Ναι είναι αλήθεια ότι από του χρόνου τα δάνεια που έχεις να εξοφλήσεις είναι πολύ λιγότερα. Υπάρχει ένα πολύ ωραίο γράφημα στην WSJ (1). Μέχρι το 2050 δεν υπάρχει χρονιά που να πρέπει να ξοφλήσουμε πάνω από 10δις. Φέτος λήγουν 30δις δάνεια!

Ίσως λοιπόν να μην σου χρειάζεται καν κούρεμα από το οποίο όμως οφείλεις να ξεκινήσεις τον στόχο σου. Μια παύση πληρωμών για 5 χρόνια ή να συνδεθεί η αποπληρωμή με την ανάπτυξη είναι εξαιρετικά υγιείς προτάσεις και θα πρέπει να είναι οι κόκκινες γραμμές σου! Και μην ξεχνάμε και αυτή την (αν και περίπλοκη για την Ελλάδα) απόφαση της ΕΚΤ (2) που θα φέρνει σοβαρά χρήματα μόνο από τον Ιούλιο όμως.

Τον Ιούνιο λοιπόν η κουβέντα οφείλει να είναι τα χρήματα να εξοικονομηθούν όχι από δάνεια αλλά από αλλαγές στο χρέος και πραγματικές ανάσες.

Η υγεία πρέπει να επανέλθει γρηγορότερα στην κοινωνία. Και όχι με το σταγονόμετρο.

Οι οικονομικές και ψυχολογικές κυρίως αντοχές έχουν εξαντληθεί.

Γίνεται λοιπόν μέσα σε τόσο λίγο διάστημα να  αρχίσει να φαίνεται πως μπορούν να μαζευτούν τόσα χρήματα για να πάρεις πρώτα τη δόση και να πληρώσεις τα μεγάλα δάνεια του καλοκαιριού;

Μοιάζει αδύνατο. Όσο καλή προετοιμασία και αν φαίνεται πως έχουν κάνει σε αυτό το κομμάτι.

Η διαφορά πολιτικού κόστους και ανθρώπινου δυστυχώς παραμένει χαοτική  για την Ευρώπη και το μόνο που σου έδωσε ήταν μια κατάπαυση πυρός εκατέρωθεν και μια ασφυκτική χρονικά ευκαιρία γεμάτη  νάρκες τοποθετημένες ακόμη και από τον σύγχρονο Εφιάλτη Σαμαρά. Το 4μηνο αντί 6μήνου όπως θέλαμε και εν τέλει υποχωρήσαμε είναι μέγιστη παγίδα και εκβιασμός. Πόσο σε χωράει αυτή η Ευρώπη; Η Ευρώπη που θεωρεί ότι είναι δικό σου λάθος που δεν ακολούθησες τον δρόμο της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, χωρών ισχυρότερων και με λιγότερα προβλήματα από εσένα (3).

10855097_10205758173378545_6310330777733032937_o

Το ενδεχόμενο η τελευταία δόση να γίνει αναγκαστικά η πρώτη ενός νέου μικρού μνημονίου για να μη βαρέσεις κανόνι το καλοκαίρι ώστε να παραμείνεις δεμένος και περιορισμένος πολιτικά, χωρίς αλλαγές στο χρέος και ίσως απλά χωρίς λιτότητα αν πηγαίνουν καλά οι δικές προσπάθειες εύρεσης εσόδων μοιάζει από τώρα η δική τους πιθανή πρόταση.

Και τότε;

Το ευρώ είναι φετίχ;

Τι κάνουν οι χώρες που έχουν δικά τους νομίσματα;

Τέσσερις μήνες είναι αρκετοί για παν ενδεχόμενο.

Γιατί τώρα είναι όλοι ακόμα ζαλισμένοι. Και όσοι είχαν τις ψευδαισθήσεις όπως είπε σωστά ο Μανώλης Γλέζος και πίστευαν αρκετοί ακόμα. Ότι οι μονομερείς ενέργειες, οι διαγραφές μνημονίων και οι εφαρμογές πολιτικών προγραμμάτων είναι εφικτές γρήγορα εντός μιας οικονομικής ένωσης στην οποία είσαι μάλιστα στα σχοινιά χωρίς να επιφέρουν αυτόματα απροετοίμαστη καταστροφική ρήξη, αλλά και όσοι πίστευαν πως υπάρχει χώρος για συμβιβαστικές διαπραγματεύσεις με οφέλη σε αυτή την Ευρώπη αυτή τη στιγμή.

Θα τα πούμε.

1. “Greece debt due: What greece owes when ”  http://graphics.wsj.com/greece-debt-timeline/

2. “Ποσοτική χαλάρωση αλλά με μικρά ελληνικά οφέλη” http://www.naftemporiki.gr/finance/story/905279/posotiki-xalarosi-ekpliksi-alla-me-mikra-ellinika-ofeli

3.

B-CxeORIcAAV3Kl                      asfa1424167223

%d bloggers like this: