Archive | Mundo Deportivo RSS feed for this section

HUMBA! τεύχος 19

16 May

Γηπεδικές εμπειρίες “from father to son ή from father to daughter” αλλά και “from mother to son”. Αρθράρες για το κολεγιακό μπάσκετ στις ΗΠΑ. Groundhopping σε Ιρλανδία και Ναύπακτο. Οι εξελίξεις στο οπαδικό κίνημα της Αιγύπτου αλλά και πώς το παγκόσμιο πρωτάθλημα χάντμπολ στο Κατάρ μας δείχνει τον δρόμο για ένα ζοφερό μέλλον.

Ναι ορθώς καταλάβατε, τo ανοιξιάτικο HUMBA!#19 είναι εδώ και το Society VS distortion είναι περήφανο που στηρίζει την προσπάθειά του.  Σπεύστε να το παραλάβετε από τα γνωστά σημεία διανομής και χορτάστε λίγο μέχρι το καλοκαιρινό HUMBA!#20.

 

Αναλυτικά τα περιεχόμενα του 19ου τεύχους:

Παίζουν οι μετανάστες μπάλα; Η ιστορία της «ισπανικής» International Santander FC και της «γερμανικής» FC Lampedusa.

Groundhopping στην Αλγερία, την Ιρλανδία και τη Ναύπακτο.

Αφιέρωμα: It’s a father and son thing, αλλά και mother and son thing, father and daughter thing και άλλες οικογενειακές ιστορίες από τα γήπεδα.

Μοχάμεντ Αμπουτρίκα, αντίο σε ένα πραγματικό ίνδαλμα.

Καφεδάκι με τους «μύθους» της μπάλας.

Δεν είναι όλα ρόδινα στο αμερικάνικο κολεγιακό μπάσκετ: ο Ντιν Σμιθ, ο Τζέρι Ταρκάνιαν και η υποκρισία του NCAA.

Κρατική βία και φυλετικός ρατσισμός: η περίπτωση του Φέργκιουσον.

Ο προπονητής Μάικ Σιζέφσκι αποτελεί πρότυπο δειλίας.

Το ποδόσφαιρο στα χρονογραφήματα των λεσβιακών εφημερίδων τη δεκαετία του 1930.

«Εθνικός ήμουν, είμαι και θα είμαι», μια συζήτηση με δύο φιλάθλους του Εθνικού Πειραιώς.

Ο πόλεμος ενάντια στους ultras στην Αίγυπτο καλά κρατεί. Συνέντευξη με τον Τζέιμς Ντόρσεϊ.

Παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Κατάρ 2015 – Μουντιάλ στο Κατάρ 2022: ένα τσιγάρο δρόμος.

Συνέντευξη με τη διαιτητή Θάλεια Μήτση.

Φωτογραφικός φόρος τιμής στα ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ.

h19_-_cover

Ζητιανεύοντας λίγο ωραίο ποδόσφαιρο

18 Feb

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Jean-Claude Michéa στον Faouzi Mahjoub για το σάιτ Miroir du Football (www.miroirdufootball.com). Δημοσιεύτηκε στο βιβλίο « Le plus beau but était une passe [Το πιο ωραίο γκολ ήταν μια πάσα]», Εκδόσεις Climats, Παρίσι, 2014. Ο τίτλος του βιβλίου είναι ατάκα του Ερίκ Καντονά από την ταινία του Κεν Λόουτς « Looking for Eric ». Ο Ζαν-Κλοντ Μισεά είναι Γάλλος φιλόσοφος, ιδιαίτερα επηρεασμένος από το έργο του Τζορτζ Όργουελ.

but-passe-michéa

Continue reading

HUMBA! #17

3 Nov

Το αγαπημένο περιοδικό HUMBA! εξέδωσε το νέο, φθινοπωρινό τεύχος, το οποίο άπαντες γυρεύουμε, προμηθευόμαστε και διαβάζουμε γιατί μετά θα πέσει εξέταση.

Κεντρικό θέμα του 17ου τεύχους είναι η παρακμή της αγγλικής ποδοσφαιρικής κουλτούρας, της πλέον εμβληματικής οπαδικής σκηνής στην ιστορία του αθλήματος. Ενα σπουδαίο ζήτημα, για το οποίο τα παιδιά του περιοδικού αφιέρωσαν και την εβδομαδιαία διακδικτυακή εκπομπή στο Music Society Web Radio, την Τετάρτη 29/10, όπου μάλιστα το Society VS distortion είχε εκπροσώπηση, όπως εξάλλου και σε κάθε τεύχος.

Αναλυτικά η θεματολογία:

COVER-171

Κάτω τα χέρια από τους Carsi της Μπεσίκτας.

Groundhopping στις Κυκλάδες (Κύθνος – Τήνος).

Προς μια πλήρη τεχνολογική αναβάθμιση της διαιτησίας.

Οδοιπορικό στον «Κεραμεικό» των ποδοσφαιριστών.

Ο νέος αυτοκράτορας του NBA. Ένας πρόεδρος, ένα κάθαρμα και μια ομάδα.

Συνέντευξη με τον επιμελητή της έκθεσης «F is for Football».

Οι ταραχές του 1992 στο Λος Αντζελες: Χάος, ελπίδα και μπάσκετ.

Η παρέμβαση του ΚΚΕ στον αθλητισμό την περίοδο του Μεσοπολέμου (1927-1935).

Cap Ciudad de Murcia: Ενάντια στο μοντέρνο ποδόσφαιρο.

Τι σκότωσε την αγγλική ποδοσφαιρική κουλτούρα;

Η καρδιά της Ντέρμπυ Κάουντυ χτυπάει στη Λάρισα.

Συνέντευξη με τους The Tony Cascarino Syndrome.

Τελικά, άξιζε ένα Μουντιάλ χωρίς τσογλάνια;

Συνέντευξη με έναν Έλληνα δημοσιογράφο που πήγε στο Μουντιάλ: «Οι Έλληνες ήταν ότι χειρότερο συνέβη στο Αρακαζού!».

Το τελευταίο σουτ του Ερλ Μπαντού.

Οι «Οράνιε» των Πελοποννησιακών παρκέ.

Hugo Sanchez: μια λαμπρή αρχή και ένα απογοητευτικό φινάλε.

Ultras νοοτροπία στα αγγλικά γήπεδα: αλλοίωση, μετάλλαξη ή θετική εξέλιξη;

Welcome Refugees

30 Oct

To ”Welcome Refugees” (No one is illegal) είναι μια ”εκστρατεία” που ξεκίνησε από τους USP (Ultras St.Pauli) και διαχέεται με γρήγορους ρυθμούς σε πολλές κερκίδες της Γερμανίας και όχι μόνο.

Η εκστρατεία αυτή ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου μια ημερομηνία καθόλου τυχαία. Ένα χρόνο πριν περισσότεροι από 360 μετανάστες πνίγηκαν, όταν το σκάφος που τους μετέφερε βυθίστηκε έξω από το νησί Λαμπεντούζα.

Το πρώτο μισό του 2014, περισσότεροι από 63.000 μετανάστες έφθασαν στις ιταλικές ακτές. Όμως περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι πνίγηκαν στην Μεσόγειο στην προσπάθεια να βρουν μια καλύτερη ζωή, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

H πλειοψηφία των μεταναστών είναι άνθρωποι ταλαιπωρημένοι από απολυταρχικά καθεστώτα και εμφυλίους πολέμους. Άνθρωποι που ξεγελάστηκαν από κάποιον λαθρέμπορο που τους υποσχόταν μια καλύτερη ζωή.

Ενάντια στην Ευρώπη φρούριο, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία οι οπαδοί αναρτούν πανό, σημαίες και πλακάτ καλωσορίζοντας τους μετανάστες, υπενθυμίζοντας πως λαθραίοι άνθρωποι υπάρχου μόνο σε άρρωστα μυαλά.

Να ευχηθώ μόνο και στα δικά μας εδώ…

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από διάφορες κερκίδες της Γερμανίας.

St. Pauli

1507827_942677082416117_7945768110238194380_n

Duisburg

10424977_1570702353148299_2574318001355086990_n

Dortmund

10486048_727192900702536_824697404615439826_n

Από τα χαρακώματα στα γήπεδα

2 Jul

ceb4ceb1cf81ceb9ceb2ceb1cf82

 

Το παρακάτω άρθρο αναφέρεται στην εποχή που οι ποδοσφαιριστές και οι εθνικές δεν αποτελούσαν στοιχεία ”εθνικής υπερηφάνειας”, ούτε και μέσω εκφασισμού της κοινωνίας. Όσοι φαντασιώνεστε λοιπόν αρχαίους πολεμιστές στις κερκίδες και πογκρόμ μετά τη νίκη μιας εθνικής μην κάνετε τον κόπο να το διαβάσετε. Δεν είναι για εσάς και αποκλείεται να καταλάβετε κάτι. Από τα χαρακώματα της Μακρονήσου στην εθνική ομάδα με μεροκάματο ένα κερασμένο φαγητό και όχι πολύχρωμα ακριβά παπούτσια και από τον αγώνα για την κοινωνική αλλαγή στη χαρά του παιχνιδιού.

 

Ήταν Παρασκευή 23 Απριλίου 1948 και η Εθνική Ελλάδος αντιμετώπισε για πρώτη φορά μεταπολεμικά την Τουρκία  στο κατάμεστο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας! Οι φίλαθλοι στην ιστορική φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη, κρέμονται σαν τσαμπιά, ακόμα και από τον πυλώνα του προβολέα. Ήταν η εποχή που δεν λαμβάνονταν ιδιαίτερα μέτρα ασφαλείας και οι φίλαθλοι έβρισκαν διάφορους τρόπους για να δουν το παιχνίδι. Οι ποδοσφαιριστές ήταν παιδιά της βιοπάλης και του καθήκοντος. Ήταν όλοι τους ερασιτέχνες και έπαιζαν μόνο για τη φανέλα. Οι περισσότεροι έζησαν φτωχοί, ενώ όσοι κυνηγήθηκαν για τα πολιτικά τους φρονήματα, βρέθηκαν στην εξορία. Κάποιοι από αυτούς ήρθαν κατευθείαν από τη Μακρόνησο για να πάρουν μέρος στο ματς. Σε μερικούς όμως, δεν επετράπη η συμμετοχή.

Αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής, που είναι καταχωρημένο στο αρχείο της FIFA, μετά το Β΄ ́Παγκόσμιο πόλεμο. Με τα χρώματα της Εθνικής αγωνίστηκαν οι ταλαντούχοι Ανδρέας Moυράτης, Γιάννης Παπαντωνίου και Ηλίας Σταφυλίδης, καθώς και ορισμένοι που δεν είχαν προλάβει να χριστούν διεθνείς προπολεμικά, όπως ο ∆ελαβίνιας. Με την Τουρκία έπαιξε και ο ελληνικής καταγωγής Λευτέρης Αντωνιάδης, ο οποίος σκόραρε. Επίσης σκόραρε ο θρυλικός αρχηγός της εθνικής και του Άρη, Κλεάνθης Βικελίδης στην τελευταία συμμετοχή του με τα χρώματα της Εθνικής, η οποία έχασε 1-3. Για την ιστορία κόπηκαν 15 χιλιάδες εισιτήρια, ο διαιτητής ήταν Ιταλός (Τζιοβάνι Ντατίλιο) και οι σκόρερς ήταν οι Φικρέτ (7΄), Λευτέρης (30′) , Βικελίδης (70΄) και Σουκρί (75′) ΠΑΙΚΤΕΣ: ∆ελαβίνιας – Γούλιος, Μουράτης, Μινάρδος, Σταφυλίδης, Μάγειρας, Τζαβάρας (46΄ Παπαντωνίου ), Ξένος, Βικελίδης (αρχηγός), Μαρόπουλος (80΄Βάζος), Αποστολόπουλος. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: Κώστας Νεγρεπόντης.

«Εκδίκηση» για αυτό το αποτέλεσμα πήρε η εθνική λίγα χρόνια αργότερα μέσα στην Λεωφόρο. Στις 29 Φεβρουαρίου 1952 η Ελλάδα, με επικεφαλής τον Μακρονησιώτη παίκτη του Ολυμπιακού Γιώργου Δαρίβα, επικράτησε. Ο αγώνας με την Τουρκία έγινε για το Μεσογειακό Κύπελλο. Η εθνική Ελλάδος νίκησε 3-1 με ισάριθμα γκολ του ήρωα Δαρίβα. Στην ρεβάνς που έγινε στην Κωνσταντινούπολη η Εθνική  νίκησε και πάλι 1-0 με γκολ του Ηλία Παπαγεωργίου και οι Τούρκοι τότε έδωσαν το προσωνύμιο «Λορέντσι» στον Δαρίβα, από το όνομα ενός μεγάλου Ιταλού παίκτη, με τον οποίο τον παρομοίωσαν. Από τότε ο Δαρίβας έγινε γνωστός και ως Λορέντσι…

 

Πηγές: περιοδικό Humba!, Μηχανή του Χρόνου

 

%d bloggers like this: