Tag Archives: αλέξης γρηγορόπουλος

Μπερκίν Ελβάν

14 Mar

1904146_547191678712513_22092161_n

 

Δεν ήταν ατύχημα ήταν του κράτους η ουσία.

Σε Ελλάδα, Τουρκία, Αλβανία ο εχθρός είναι στις τράπεζες και μεσ’ τα υπουργεία έλεγε ένα παλιό σύνθημα.

Οι μπάτσοι είτε είναι στην Ελλάδα, είτε στην Τουρκία, είτε στην Ουκρανία είναι μπάτσοι. Είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν για να διατηρήσουν την ”τάξη” και να προστατεύσουν τα αφεντικά τους. Τα ”παιδιά των 700 ευρώ” που κάνουν τη δουλειά τους θα σε πυροβολήσουν στο ψαχνό, θα σε βαράνε με τα γκλοπ, θα πέφτουν πάνω σου με μηχανάκια. Η ντροπή δεν είναι δουλειά…

Διαφορές και ομοιότητες.

Στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία.

Στην Τουρκία έχουν δημοκρατία.

Και στις δυο χώρες έχουμε καπιταλισμό.

Η κυβέρνηση Ερντογάν ταλανίζεται από σκάνδαλα όπως και τότε η κυβέρνηση Καραμανλή το μακρινό 2008…

Στη κηδεία του δεκαπεντάχρονου Μπερκίν παραβρέθηκαν 400 χιλιάδες πολίτες.

Τη δολοφονία του Αλέξη ακολούθησαν άγριες διαδηλώσεις και ταραχές.

Στην Ελλάδα οι μπάτσοι δολοφονούν  δεκαπεντάχρονα με σφαίρες.

Στην Τουρκία οι μπάτσοι δολοφονούν δεκαπεντάχρονα με ευθείες βολές.

Στην Ελλάδα μίλησαν για προβοκάτσια και προσπάθεια αποσταθεροποίησης.

Στην Τουρκία μίλησαν για παιχνίδια της αντιπολίτευσης για να αναλάβει την εξουσία στις επικείμενες εκλογές.

Mου κάνει τεράστια εντύπωση που την δολοφονία παιδιών ακολουθούν αναλύσεις και θεωρίες συνωμοσίας. Μου κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση τις δολοφονίες να ακολουθούν κλάματα για σπασμένες βιτρίνες.

Είναι σαν να έχει τρακάρει ο γιος σου και να λες μου διέλυσε την πανάκριβη Mercedes. Α… ήταν μέσα και σκοτώθηκε.

Αυτό είναι που με φοβίζει πως έχουμε φτάσει σαν κοινωνίες να κλαίμε περισσότερο για τα υλικά αγαθά παρά για τα παιδιά μας.

Οι γείτονες βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο με το κράτος από τον Ιούνιο, μην κοιτάτε που τα κανάλια εδώ δεν δείχνουν τι συνέβαινε καθημερινά αυτούς τους μήνες στο πάρκο και στους γύρω δρόμους. Τα περιστατικά είναι καθημερινά και αναρίθμητα. Ελπίζω να μην κάνουν τα λάθη που κάναμε εδώ μετά τον Δεκέμβρη του 2008.

Κάτι μου λέει πως δεν θα τα κάνουν. Έχουν άλλωστε πολύ πρόσφατες τις εμπειρίες του πως συμπεριφέρεται το κράτος δυνάστης-δολοφόνος και πως πασχίζει να σου κόψει τον αέρα της ελευθερίας με κάθε αφορμή.

Τον έλεγαν Αλέξη Γρηγορόπουλο και ήταν 15 χρονών.

Τον έλεγαν Μπερκίν Ελβάν και ήταν 15 χρονών.

Solidarity from Greece.

 

Οι δικές μας μέρες

4 Dec

alexis-grigoropoulos

-Με λένε Δεκέμβρη, γεννήθηκα το 2008 με μια σφαίρα. Ο παππούς μου ήταν ο Δεκέμβρης του ’44. Εγώ όμως είμαι πιο όμορφος και δεν υπογράφω.

-Μεσημέρι 6ης Δεκεμβρη 2008, Θησείο, κάλεσμα σε πορεία απο τον  χώρο ξεχνάω τον λόγο γαμώτο. Όλοι κι όλοι 300 ατομα χωρίς όρεξη και καθόλου παλμό, διεκπεραίωση κάναμε. Και το βράδυ…οι συγκλονιστικότερες  μέρες της ζωής μου με συναισθήματα που πολύ δύσκολα θα ξαναζήσω. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ οσους βρεθήκαμε πλάι στα οδοφράγματα, όπου δίπλα στην οργή έκανε παρέα ο έρωτας, όπου έστω και για λιγο νιώσαμε την απόλυτη ελευθερία, που ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας, που σ’αγαπουσα χωρίς να σε γνωριζω, που θαύμαζα ΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΤΑΝ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΑΣ. Ο Δεκέμβρης συνεχίζεται γιατί όπως λέγαμε “είναι εικόνα απο το μέλλον” ..ΚΑΛΗ ΑΝΑΤΑΜΩΣΗ..ξέρετε εσείς..

Λένε πως υπάρχουν φορές που πρέπει να μιλάμε και φορές που πρέπει να σιωπούμε. Ο Δεκέμβρης δεν παίρνει αναλύσεις. Πολύ απλά η εξέγερση δεν αναλύεται. Η οργή δεν εκφράζεται με όρους που φαντασιώνεται ένας συγκεκριμένος πολιτικός χώρος.

Ο Δεκέμβρης δεν ήταν οι σπασμένες τζαμαρίες ”Μιλάμε για ζωές… Μιλάτε για ζημιές”. Ήταν το τέλος του προηγούμενου κοινωνικού συμβολαίου. Ήταν οι μέρες των παιδιών της Μεσολογγίου, των μεταναστών με τα δύσκολα ονόματα, ήταν οι μέρες των περιθωριακών, των μαθητών, ήταν οι μέρες που η οργή αγκάλιασε τον έρωτα. Ήταν οι μέρες μας…

Ο Αλέξης ζει μέσα από τις φλόγες των ματιών μας, ζει μέσα από τα δάκρυα που δεν έγιναν θλίψη αλλά οργή.

Ο Δεκέβρης δεν ήταν η απάντηση αλλά η ερώτηση.

Για πόσο ακόμα θα κοιτάτε; “Σκοτώνουν τα παιδιά σου και πας και τους ψηφίζεις κι ύστερα απ’ το καναπέ σου κάθεσαι και βρίζεις”.

Ακόμα και αν δεν καταφέραμε να ανατρέψουμε το σύστημα, ανατρέψαμε μια για πάντα τις κατεστημένες ζωές μας, μετά από κάτι τόσο μεγάλο δεν μπορούσε πια κανείς να επιστρέψει στην “κανονικότητα”, οι κουβέντες, οι σκέψεις, οι ζωές των ανθρώπων στην πόλη είχαν πια αλλάξει.

Τα Χριστούγεννα πια έμοιαζαν σαν μια κακόγουστη φάρσα όπως και το δέντρο του Νικήτα με τις διμοιρίες να το φυλάνε, μια πόλη που θρηνούσε κι αρνιόταν να επιστρέψει στη κανονικότητα. Έχουν περάσει πολλά χριστούγεννα από τότε και πάντα αυτό το πνιχτό αίσθημα της λύπης επιστρέφει ή μάλλον συνεχίζεται.

-Ακόμα νιώθω να κρυώνω κάθε έκτη του Δεκέμβρη, ακόμα με πιάνω να τραγουδάω καθώς περπατώ στο πεζόδρομο για να φτάσω στη Τζαβέλα, ακόμα ψάχνω τις φλόγες του δέντρου για να ζεστάνω τη ψυχή μου, ακόμα ψάχνω να σας ξαναδώ στο δρόμο, να σταθούμε δίπλα για μια τελευταία φορά και να ματώσουμε για αγάπη κι ελευθερία, να μην αισθανθεί ποτέ ξανά κανείς μόνος σε αυτή τη πόλη. Πέρασαν πέντε χρόνια κι ακόμα είσαι εδώ…

Ελλάς Ελλήνων Αστυνομικών

21 Mar

news-alexis-grigoropoulos-manifestations

 

 

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τρία μετά τη καταδίκη τους οι δυο ειδικοί φρουροί συνεχίζουν να παίρνουν το 30% του μισθού τους μέχρι να τελεσιδικήσει η απόφαση του Πειθαρχικού στο δευτεροβάθμιο συμβούλιο όταν αυτό θα γίνει…

Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για πάψουν οι δυο δολοφόνοι να ανήκουν στο σώμα της αστυνομίας, οι δύο αμετανόητοι δολοφόνοι που προσέβαλαν ξανά και ξανά τη μνήμη του νεκρού παιδιού λέγοντας στο δικαστήριο για τη σχολική του συμπεριφορά με ψευδή στοιχεία και οι δυο δήλωσαν στο δικαστήριο πως το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 2008 θα γύριζαν σπίτι τους και πως δεν κατάλαβαν ποτέ το λόγο που τους πήραν τα όπλα, μάλιστα ο Βασίλης Σαραλιώτης ο οποίος έχει ήδη αποφυλακιστεί λόγω προβλήματος υγείας(!!!) δήλωσε πως κοιμάται ήσυχος τα βράδια όπως κοιμόταν και πριν, αυτές είναι δηλώσεις καταγεγραμμένες στο δικαστήριο.

Ο συνήγορος των δυο αστυνομικών να θυμίσουμε πως ήταν ο Αλέξης Κούγιας με τις περιβόητες δηλώσεις του πως ήταν θέλημα θεού να πεθάνει ο νεαρός Αλέξης Γρηγορόπουλος. Ωστόσο, οι δύο πρώην ειδικοί φρουροί έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν έφεση, δηλαδή να προσφύγουν στο δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της Αστυνομίας. Κατά συνέπεια, η περιστολή της μισθοδοσίας τους θα γίνει όταν και αυτό, το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό, δώσει τη δική του απόφαση. Σημειώνεται ότι η διαδικασία αυτή είναι ανεξάρτητη από το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης.

Λυπάμαι ειλικρινά που χρεοκοπήσαμε όχι οικονομικά αλλά χρεοκοπήσαμε σαν άνθρωποι, σαν κοινωνία πεθάναμε γιατί ανεχόμαστε να έχουμε σχεδόν τρία εκατομμύρια ανέργους και να πληρώνονται ακόμα δολοφόνοι νέων παιδιών, θλίβομαι γιατί ανεχόμαστε να σκοτώνουν τα παιδιά μας και να κατακρίνουμε όσους αντιδρούν δείχνουν πόσο πάτο πιάσαμε σαν άνθρωποι, πρώτα χάσαμε την αξιοπρέπεια μας, τη τόλμη μας και τη σκέψη μας κι ύστερα χάσαμε τα χρήματα μας…

Υ.γ Κάθε χωριό έχει ένα παπά, έναν δάσκαλο, ένα τρελό  κι ένα μπάτσο, ο παπάς προσπαθεί να σου μάθει το θεό, ο δάσκαλο να σου μάθει γράμματα, ο μπάτσος προσπαθεί να σου μάθει να φοβάσαι, ο τρελός τους ακυρώνει όλους…

%d bloggers like this: