Tag Archives: αντιφασισμός

Ιnna Levitan: Η Ισραηλινή που μάχεται τους Νεοναζί στην Ουκρανία

28 Sep

Το παρακάτω κείμενο αφορά την Inna Levitan, μια ισραηλινή αντιφασίστρια και μητέρα δύο παιδιών, που άφησε το σπίτι της και τον τόπο της για να ενισχύσει το αντιφασιστικό κίνημα της Ουκρανίας στον εμφύλιο με τους νεοναζί συμμάχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναρτήθηκε για πρώτη φορά στην ισραηλινή ιστοσελίδα mako.co.il, ενώ η μετάφραση έγινε από τα αγγλικά και το newcoldwar.org από τον φίλο Νίκο Λ.

11940579_871695999579901_1796653412_o_c

 

Χιλιάδες αθώοι νεκροί, ανατολή εναντίον της δύσης, νεοναζί ενάντια στους κομμουνιστές – ο εμφύλιος πόλεμος στην Ουκρανία είναι μια αιματηρή και σκληρή σκηνή μάχης, αν και είναι σχεδόν ανήκουστα όλα αυτά από τα ΜΜΕ. Μια Ισραηλινή, μια μητέρα δύο παιδιων, έγινε ενήμερη για τις φρίκες που πραγματοποιούνται στα ανατολικά της χώρας και αποφάσισε να ταξιδέψει και να ενισχύσει τους αυτονομιστές στην Ουκρανία. «Πώς θα μπορούσα να ανταποκριθώ διαφορετικά στο φαινόμενο του ναζισμού που αναπτύσσεται εδώ»;

«Συνέλαβαν έναν πολίτη σε ένα από τα σημεία ελέγχου τους και του έκοψαν όλα τα εσωτερικά όργανά του. Είδα με τα μάτια μου έναν μαχητή που επέστρεψε από την αιχμαλωσία με τη μύτη του κομμένη, ένα αυτί κομμενο και τη γλώσσα του ακρωτηριασμένη, χωρίς το ένα μάτι, και όταν έβγαλε τα ρουχα του, όταν ξεντύθηκε εντελώς, ολόκληρο το σώμα του είχε σκαλισματα των αγκυλωτών σταυρών. Αυτές οι περιπτώσεις μιλούν από μονες τους, ακόμα κι αν τα ισραηλινά ΜΜΕ δεν μιλούν για αυτά».

Όταν καποιος ακούει αυτά τα πράγματα, μπορεί να φανταστεί ότι αυτό ήταν μια κατάθεση κάποιου που επιστρέφει από το Ιράκ ή τη Συρία και είδε τις φρίκες του ISIS. Αλλά αυτές οι δύσκολες λέξεις εκφράστηκαν από την Inna Levitan, μια ισραηλινή ηλικίας 37 ετών, μια μητέρα δύο κοριτσιών, που άφησε τα πάντα πίσω της και πήγε στο μέτωπο του εμφύλιου πολέμου στην Ουκρανία. Μπήκε στους Ρώσους αυτονομιστές, όχι για να παλέψει την Ουκρανία αλλά για να καταπολεμήσει το φαινόμενο της ανάπτυξης ναζισμού στη χώρα. «Ήρθα να καταστρέψω τον φασισμό. Όχι την Ουκρανία».

 

Από το Τελ Αβίβ στην Ουκρανία

Μέχρι πριν ένα χρονο,η Inna, μια ντόπια του Αζερμπαϊτζάν, δεν ήξερε τί γινόταν μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας. «Ήξερα ότι κάτι συνέβαινε εκεί, όπως οι περισσότεροι Ισραηλινοί» λέει. Συνεχιζουμε τη συνομιλία μαζι της ενώ είναι στην ανατολική Ουκρανία, στην καρδιά της σύγκρουσης.

«Μια ημέρα, κάποιος που ήξερα πολύ καλά μου εέπε ότι πηγαίνει στην Ουκρανία. Η άμεση αντίδρασή μου ήταν – «για ποιο λογο;». Άρχισε να μου εξηγεί για τους νεοναζί εκεί, αλλά δεν τον άκουσα τόσο προσεκτικά. Ο ανθρωπος έφυγε και εξαφανίστηκε, αν και είχε υποσχέθει να έχουμε επαφή κάθε μέρα.  Αποφάσισα να ανακαλύψω τι συμβαίνει εκεί και έψαξα on-line για πληροφορίες και από τις δύο μεριες.»

Οι πληροφορίες που η Inna ανακάλυψε on-line την τάραξαν μέχρι το κόκκαλο. Διάβασε για τις βαριές περιπτώσεις της κατάχρησης των αθώων, των αθώων πολιτών που εμειναν χωρίς ουτε ένα καταφύγιο αφου τα σπίτια τους ειχαν βομβαρδιστεί και καταστράφει τελειως, μιας δύσκολης οικονομικής κατάστασης και ολόκληρων χωριών που υπάρχουν σε πρωτόγονες συνθηκες, όλα αυτά προερχομενα από τις επιθετικές ενέργειες του ουκρανικού στρατού. Αυτό είχε ως συνέπεια, να αποφασίσει να μαζέψει μερικά πράγματα της και να μπει σε ένα αεροπλάνο σε μία προσπάθεια να βρεί τον φίλο της. Στην αρχή έφθασε στη Ρωσία και οπου έμαθε ότι ο φιλος της σκοτώθηκε, αλλά τελικά πήγε στο κέντρο της Ουκρανίας και κατόρθωσε να τον εντοπίσει.

Μετά από δύο εβδομάδες, επέστρεψε στο Ισραήλ με την καρδιά της ανήσυχη. Μετά από έναμιση μήνα, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ουκρανία, αυτή τη φορά στην ανατολικη Ουκρανια και για απεριόριστη χρονική περίοδο. «Ηθελα να δω η ίδια τι πραγματικά συνέβαινε εδώ. Εάν όλα αυτά που ακούγονται για τους Ναζί και τις ενέργειές τους ήταν πράγματι η αλήθεια».

 

«Είμαι ανίκανη να σκοτώσω»

Η Inna προσχώρησε σε μια κομμουνιστική ταξιαρχία με το όνομα «Prizak» (φάντασμα), η οποία μαχεται στη ανατολική πόλη Lugansk και περιλαμβανει μεταξύ 100 έως 120 στρατιώτες που είναι πολίτες της Ουκρανίας, της Ρωσίας και άλλων χωρών. Αναφέρει ότι αγοράζουν από μόνοι τους τις αυτοσχεδιασμένες στολές τους στα καταστήματα, σε αντίθεση με τα όπλα και τα πυρομαχικά, των οποίων την προέλευση αρνείται δικαιολογημένα να αποκαλύψει. «Δεν πολεμώ με τα όπλα, απολύτως όχι. Είμαι επίσης ανίκανη να σκοτώσω,» είπε κατά την εξιστορήση περιληπτικά για την εργασία της στο μέτωπο ως συλλέκτρια πληροφοριών.

«Δεν έχετε καμία ιδέα σε τι συνθηκες οι άνθρωποι ζουν εδώ. Προτού έρθω εδώ δεν μπορούσα να φαντάστω ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατό. Είναι σε ένα επίπεδο όπου μια ηλικιωμένη γυναίκα πρέπει να υπολογίσει εάν μπορεί να διαθέσει για να αγοράσει ζάχαρη ωστε να έχει ενα γλυκό τσάι, και καταλήγει τελικά στο συμπέρασμα ότι δεν έχει καμία τέτοια επιλογή» μας λέει οταν εξήγει τις δύσκολες συνθήκες. «Επ’ευκαιρία έδωσα σε εκείνη την γυναίκα οτιδηποτε μου είχε μείνει από τα χρήματα μου, αλλά δεν συζητάμε εδώ μόνο για μια γυναίκα, είναι ολόκληρο έθνος». Επιπλέον, μιλά επίσης για τους καλούς ανθρώπους που την περιβάλλουν, όπως οι φίλοι της στην ταξιαρχία: «Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν εδώ από πολλα μερη στον κόσμο. Εδώ κανένας δεν ασχολείται με την υπηκοότητα ή τη θρησκεία σου και κάθε πρόσωπο δέχεται τον άλλο όπως είναι. Παραδείγματος χάριν, ξέρουν ότι δεν τρώω χοιρινό κρέας και προσπαθουν να μου φέρνουν kosher τρόφιμα (τρόφιμα που επιτρέπονται από την εβραική θρησκεία να καταναλώνονται), όσο το δυνατόν περισσότερο».

Σε όλες τις συνομιλίες μαζί της, επαναλαμβάνει και υπογραμμίζει ότι δεν πήγε να παλέψει ενάντια στην Ουκρανία αλλά ενάντια στο φασισμό και το ναζισμό.

Εάν υπάρχει ένα πράγμα για το οποιο είναι σίγουρη, αυτο είναι ο ισχυρισμός για τη βοήθεια των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στο μέτωπο – κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα μας λέει. «Δεν υπάρχει κανένας ρωσικός στρατός εδώ. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι εδώ, μερικοί από τους οποίους δεν υπηρέτησαν ποτέ σε οτιδήποτε στρατιωτικο, που δεν δέχονται οποιαδήποτε οικονομική μέριμνα και έφθασαν εκεί απλά γιατι ετσι τους υποδήλωνε η αρχή τους» μας εξηγεί.
Σε όλες τις συνομιλίες μαζι της, επαναλαμβάνει και υπογραμμίζει ότι δεν πήγε να παλέψει ενάντια στην Ουκρανία αλλά ενάντια στο φασισμό και το ναζισμό. Λέει τις περιπτώσεις των φρικιαστικών αγριοτήτων στις οποίες εκτεθηκε, που ξυπνούν τα δυσκολότερα συναισθήματα: «Μίλησα σε μια γυναίκα που με είπε για το πώς έλαβε το σώμα της 14χρονης κόρης της σε ένα ξύλινο κουτι, ειχε βιαστει από μια ομάδα Ναζί, υποβλήθηκε στα βασανιστήρια (αυτό ήταν ξεκαθαρο και μονο στη θεα του σώματος) και μετά από αυτό της γεμισαν τα γεννητικά όργανά με αφρό τσιμεντου. Δεν ξέρω που είναι αυτή η γυναίκα τώρα, δεν ξέρω εάν είναι καν ζωντανή, ξέρω ότι αυτό δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός. Άκουσα πολλά πράγματα, επίσης από τους ανθρώπους που είναι μαζί μου και που μου επιβεβαίωσαν τέτοιες περιπτώσεις.»

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα στοιχεία των παρόμοιων φρικιαστικων ιστοριών, μπορούν να βρεθούν σε μια ευρεία κλιμακα φρικιαστικών εικόνων που υπαρχουν on-line.

 

Αγκυλωτοί σταυροί που υποστηρίζονται από τον ουκρανικό στρατό

Ο ναζισμός στον ουκρανικό στρατό, παραδείγματος χάριν στο τάγμα Aydar, είναι ένα γνωστό φαινόμενο. Οι ίδιοι μαχητες κυματιζουν ναζιστικές σημαίες και έχουν τατουαζ αγκυλωτούς σταυρούς στο σώμα τους, και μπορείτε εύκολα να βρείτε έναν ατελείωτο αριθμό φωτογραφιών και βίντεο που τους δείχνουν να χαιρετούν ναζιστικα. Δεν τους ενδιαφερει και ούτε καν προσπαθούν να κρύψουν το γεγονός ότι είναι Ναζί, το οποίο δηλώνει σαφώς την άσβεστη έχθρα τους για τους αυτόνομους Ρώσους κομμουνιστές, καθως και το ιδιο να συμβαινει από την άλλη πλευρα. Να σημειώσουμε ότι τις τελευταίες εβδομάδες, το Διαδίκτυο είναι γεμάτο με ενοχλητικές ειδήσεις για την ενδυνάμωση του φαινομένου – ακούμε για τα νεοναζί καλοκαιρινά εκπαιδευτικα κάμπινγκ, και ¨πεφτουμε¨ πανω σε συγκλονιστικά βίντεο οπως αυτό που είδαμε αυτή την εβδομάδα στο οποίο ένα μικρό κορίτσι κάνει το ναζιστικό χαιρετισμό και κρατά ένα τεράστιο μαχαίρι.

Αυτά τα φρικτά εγκλήματα, αντίθετα με αυτά που διαπράχθηκαν από το ISIS, δεν γίνονται μπροστά στη κάμερα προκειμένου να δημιουργηθεί μια επίδραση δημόσιων σχέσεων, αλλά ήσυχα, προφανώς ακόμη και με χαλαρό αυθορμητισμό

Εντούτοις, παρόλο που καυχιούνται ότι είναι Ναζί, εκείνοι οι «ουκρανικοί πατριώτες» δεν διστάζουν να δεχτούν στις τάξεις τους τους ισλαμιστές μαχητές – και ακόμα και τους ισραηλινούς Εβραίους. Ένα χρόνο πριν, τα ισραηλινά ΜΜΕ εξέθεσαν την ιστορία ενός πρώην Γκολάνιου μαχητή, ο οποίος συντάχθηκε στην ίδια ακραία δεξιά ταξιαρχία και ούτε καν έκρυψε την ταυτότητά του. Στη συνέντευξη, εξιστορεί τις φρίκες που εγιναν στην πραγματικοτητα από τους ρωσικούς αντιπάλους, οι οποίοι ληστευαν, βίαζαν και δολοφονούσαν τους πολίτες. Περιέγραψε επίσης πώς οι φίλοι του στο τάγμα τον σέβονται παρά την ταυτότητά του και πώς λατρεύουν τον ισραηλινό στρατό και επιθυμούν να ακούσουν περισσότερα για αυτον. Το αγωνιστικό υπόβαθρο του ίδιου Γκολάνιου μαχητή  – ο ίδιος ρωσικής προέλευσης – είναι ο λόγος που λαμβάνει το σεβασμό από αυτούς τους μαχητές και όχι λόγω της αγάπης για το Ισραήλ.

Στον ουκρανικό στρατό, που δεχεται σημαντικά χτυπήματα στη μάχη με τους αυτονομιστές, υπάρχουν επίσης Αραβες μουσουλμάνοι μαχητές, και οι Ισραηλινοί στρατιώτες που εξιστορουνται στην ίδια συνέντευξη γίνονται σεβαστοί επίσης όπως είναι. Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τι είδους μεταχειρίση θα είχαν λάβει εάν δεν φορούσαν την ουκρανική στολή.

Αφότου μπήκε η πλήρης συνέντευξη της στο YouTube, αντιμετώπισε Ισραηλίνους on-line ο οποιοι ανταποκρίθηκαν με απειλές: «Απλά γύρνα πίσω εδώ, πόρνη», της έγραψε ένας από αυτούς

Το τάγμα Aidar αναγνωρίστηκε ως τμήμα του ουκρανικού στρατού μόνο τον Αύγουστο του 2014, όταν έλαβαν οι μαχητές του τις στολές και πιο εξεζητημενο εξοπλισμό. Νωρίτερα, ήταν μια εθελοντική μονάδα που ειχε συνταχθει από τους Ουκρανούς δεξιούς εξτρεμιστές που θέλησαν να παλεψουν τη ρωσική εισβολή στη χώρας τους. Το ίδιο πατριωτικό τάγμα που χρηματοδοτήθηκε από έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κοσμο, ο οποίος, αυτό πρέπει να ειπωθεί, είναι Εβραίος, κατηγορείται από τον οργανισμο ανθρώπινων δικαιωμάτων ότι εχει διαπραξει βίαια εγκληματα πολεμου. Παρ’όλα αυτα, όταν το ίδιο ρωσο-ισραηλινο-ουκρανικο ατομο ακουσε τις κατηγορίες σχετικά με αυτόν και σχετικά με μια αυστηρή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξήγησε ότι σε έναν πόλεμο, όλα συμβαίνουν και ότι το εξτρεμιστικό δεξί τάγμα, κέρδισε την καλή φήμη του επειδή είναι θανατηφόρο.

Τα παγκόσμια μέσα δεν συζητούν πάρα πολύ, σχεδον καθόλου, τις φρίκες που η Inna περιγράφει. Αυτά τα φρικτά εγκλήματα, αντίθετα με αυτά που διαπράχθηκαν από την ISIS, δεν γίνονται μπροστά στη κάμερα προκειμένου να δημιουργηθεί μια επίδραση δημόσιων σχέσεων, αλλά ήσυχα, προφανώς ακόμη και με χαλαρό αυθορμητισμό.

Η Inna εξιστορεί ότι μόνο στο παρελθόν αρκετές ημέρες ξένοι δημοσιογράφοι αρχίζαν να μπαινουν στη ζώνη σύγκρουσης, και ένα ρωσικό κανάλι της πήρε συνέντευξη ακόμη και από το Skype. Αφότου μπήκε η πλήρης συνέντευξη της στο YouTube, αντιμετώπισε Ισραηλίνους on-line ο οποιοι ανταποκρίθηκαν με απειλές: «Απλά γύρνα πίσω εδώ, πόρνη», της έγραψε ένας από αυτούς, ενώ άλλοι έστειλαν προσωπικά μηνύματά και θέλησαν να μάθουν που βρίσκονται οι κόρες της. «Ένας από αυτούς μου ευχήθηκε να μείνω χωρίς χέρια και χωρίς πόδια, και ότι θα ζήσω ως ακρωτηριασμένο άτομο όλη μου τη ζωή» λέει.

«Έλαβα επίσης ένα μήνυμα όπου μου ειπαν ότι σίγουρα πρέπει να ξέρω ότι μόλις επιστρέψω, θα μου σπάσουν τα χερια και τα πόδια μου. Με αυτούς τους ανθρώπους έζησα για 25 χρονια; Αυτοι ειναι οι ισραηλινοί άνθρωποι;»

 

«Οι άνθρωποι είναι εδώ πολύ απλοί αλλά με πολύ διαφορετικές ιδεολογίες»

Οταν ερευνάς βαθιά όλο αυτό που συντελείται στην Ουκρανία, μπορείς να καταλάβεις ότι στον πυρήνα, η αντιπαράθεση δεν προέρχεται απαραιτήτως από την σύγκρουση για την αποκτηση περιοχων ή λόγω των εθνικών διαφορών αλλά και -ίσως ειδικά- είναι ένας ιδεολογικός πόλεμος οπου η έχθρα και ο ρατσισμός τον συνοδεύουν μόνο.

Ο Alexei Marko (Dobri), ένας από τους ιδρυτές της ταξιαρχίας Prizrk που η Inna εντάχθηκε, υποστηρίζει ότι ο πόλεμος δεν είναι καν μεταξύ των Ρώσων και Ουκρανών, όπως το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου θεωρεί. «Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται ότι ο πόλεμος εδώ είναι μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, αλλά αυτό είναι κάτι που απέχει πολύ από την αλήθεια. Και στις δύο πλευρές υπάρχουν πολύ απλοί άνθρωποι, αλλά με πολύ διαφορετικές ιδεολογίες. Ο πόλεμος που είναι εδώ είναι μεταξύ μιας δυτικής ναζιστικής ιδεολογίας με μια φασιστική ιδεολογία και μιας ανατολικης σοσιαλο-κομμουνιστικής ιδεολογίας, ακόμα κι αν υπάρχουν Ρώσοι, Ουκρανοί, Εβραίοι, Άραβες, ακόμη και Αρμένιοι, Ιταλοί και Ισπανοί και στις δύο πλευρές.»

Σύμφωνα με την Inna, ο στόχος δεν είναι να καταστρέψει, αλλά να χτίσει. «Δεν ήρθα εδώ να σκοτώσω. Πίστεψα ότι ακριβώς όπως το Ισραήλ χτίστηκε εκ του μηδενός τότε, είναι δυνατό να χτιστεί και εδώ επίσης ένα δικαιότερο κράτος.»

«Το πιο βαρύ τίμημα που πληρώνω είναι η επαφή με τις κόρες μου. Έχασα την επαφή με την οικογένεια και τους φίλους μου. Δεν με καταλαβαίνουν και δεν υποστηρίζουν»

Έχετε δύο κόρες στο σπίτι. Δεν φοβάσαι ότι κάτι μπορεί να συμβεί σε σενα; «Μερικοί από τους φίλους μου σκοτώθηκαν, κατά κυριο λογο από ναρκες, αλλά ούτε καν σκέφτομαι για τέτοια πράγματα. Πέρασα από πολλές κρίσεις στη ζωή μου, από την παιδική ηλικία, αλλά είχα πάντα την απόλυτη πίστη ότι όλα θα πάνε καλά στο τέλος. Εδώ επίσης έχω μέσα μου την ίδια πίστη.

Μεγάλωσα και ανατράφηκα στο Ισραήλ. Μου λέτε σαν Ισραηλινή που είμαι, σε τελευταία ανάλυση, και είμαι βέβαιη ότι εσείς τιμάτε την μνήμη του ολοκαυτώματος κάθε χρόνο την ημέρα του ολοκαυτώματος, με το να στέκεστε όταν παίζει η σειρήνα, εγώ στέκομαι, ο καθένας μας στέκεται, γιατί μας εκπαίδευσαν κατά αυτόν τον τρόπο; Για την ομορφιά; Πώς θα μπορούσα να αντιδράσω διαφορετικά στο φαινόμενο του ναζισμού που αναπτύσσεται εδώ;»

Αλλά πέρα από τις σιδηρα αρχές της, πίσω από τις οποίες στέκεται εκατό τοις εκατό, πολύ δύσκολες προσωπικές παραχωρήσεις συνοδεύουν το προκλητικό βήμα που πήρε. Μετά από την απόφασή της να φύγει για την Ουκρανία, έχασε βασικά σχεδόν κάθε αγαπημένο της στο Ισραήλ. «Το πιο βαρύ τίμημα που πληρώνω είναι η επαφή με τις κόρες μου. Έχασα την επαφή με την οικογένεια και τους φίλους μου. Δεν με καταλαβαίνουν και δεν με υποστηρίζουν».

Τέλος, η Inna ζήτησε μόνο ένα πράγμα: «Θα είμαι περισσότερο από ευτυχής εάν κατορθώσετε να ανοίξετε τα μάτια των ανθρώπων. Τότε θα ξεχάσουν την κατανάλωση του γρήγορου φαγητού και τα reality στην τηλεοραση για μια στιγμή και θα αρχίσουν να σκέφτονται από μόνοι τους.»

Advertisements

Ηλιοβασίλεματα

2 Feb

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το ηλιοβασίλεμα είναι πάντα η πιο δυνατή συναισθηματικά στιγμή της ημέρας. Κάτι συμβαίνει μέσα μας εκείνη την ώρα. Όλα τα συναισθήματα μας πολλαπλασιάζονται, η νοσταλγία, ο πόθος, ο φόβος, η ελπίδα, η απόγνωση όλα λειτουργούν πολλαπλασιαστικά. Η μέρα που τελείωσε η νύχτα που αρχίζει..

Πρόσφατα είδα το ηλιοβασίλεμα από τον ενδέκατο όροφο ενός νοσοκομείου. Πραγματικά υπέροχο συναίσθημα αλλά και πολύ ψυχοφθόρο. Σκέφτεσαι αυτούς που φτάνουν στο δικό τους ηλιοβασίλεμα, πως στάθηκες εσύ στα δικά τους ηλιοβασιλέματα, ήσουν καλός; Ήσουν κακός; Ήσουν εκεί;

Χθες το είδα και από την Πλατεία Συντάγματος είχα καιρό να το δω από εκεί… Περίεργο συναίσθημα κι αυτό, σκέφτηκα πως το ηλιοβασίλεμα ταιριάζει απόλυτα στη χώρα μας. Είμαστε μια χώρα που δύει και έχει έρθει η ώρα να αναδυθεί πολύ σκοτάδι ξανά. Για τα γεγονότα χθες στο Σύνταγμα δεν είναι ανάγκη να αναφέρω κάτι. Όλοι έχετε δει τι συνέβη. Αυτές τις τόσο όμορφες εικόνες της Δύσης.

Μέσα στο γενικότερο ζόφο όμως της χθεσινής νύχτας το ηλιοβασίλεμα λειτούργησε ευεργετικά.  Aν η κοινωνία όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα φτάνει στη Δύση της για να ανατείλει κάτι νέο; Κι αν αυτοί που είδαν χθες το ηλιοβασίλεμα στο Σύνταγμα ήταν αρκετοί για να μην μαζευτούν οι φασίστες στη Ρηγίλλης; Κι αν σιγά σιγά χτίζεται κάτι νέο και δυνατό; Κι αν τα ηλιοβασιλέματα τα νιώθουν όλο και περισσότεροι;

Ποιος ξέρει… Τις απαντήσεις τις δίνει πάντα ο χρόνος, άλλωστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουμε πολλά ηλιοβασιλέματα ακόμα για να μάθουμε τη ψυχή μας και το κόσμο, όπως αυτός διαμορφώνεται, όπως αυτός αλλάζει.

Υ.Γ Το ηλιοβασίλεμα της φωτογραφίας είναι το πρώτο του καλοκαιριού που μας πέρασε. Είναι από την πανέμορφη Ύδρα. Μείνετε δυνατοί στις αδυναμίες σας έχουμε πολλά να δούμε ακόμα…

Αντιφασισμός κι ελληνική κοινωνία

5 Sep

310016-antifa

Να ξεκαθαρίσω αρχίζοντας αυτό το άρθρο πως δεν θεωρώ τον αντιφασισμό πολιτική βούληση, επίσης δεν πιστεύω πως αντιφασίστας κι αντιρατσιστής είναι μόνο κάποιος που ανήκει στον αντιεξουσιαστικό κι αριστερό χώρο, μέχρι ακραίες περιπτώσεις αντιφασίστας μπορεί να είναι άνθρωπος που ανήκει στον δεξιό χώρο, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, αντιφασίστας είναι λοιπόν όποιος δεν μισεί  τη διαφορετικότητα και τους ανθρώπους. Ο αντιφασισμός λοιπόν δεν είναι πολιτική βούληση αλλά ανθρωπιά.

 

Ρατσισμό δεν υφίστανται μόνο οι μετανάστες και μιλάω φυσικά για τους φτωχούς μετανάστες τους εξαθλιωμένους καθώς ρατσισμός υπάρχει μόνο για τους φτωχούς μετανάστες, ρατσισμό υφίστανται ψυχικά ασθενείς που βρίσκονται στο περιθώριο κι αντιμετωπίζονται ως σχιζοφρενείς, υφίστανται οι ανάπηροι καθώς η χρυσή αυγή σε κείμενο της είχε αναφέρει πως άτομα με σωματική αναπηρία είναι άχρηστα στη πολεμική κοινωνία που θέλει να χτίσει και θα πρέπει να πετιούνται στον Καιάδα.

 
Ρατσισμό βιώνουν και οι φτωχοί ντόπιοι που είναι πλέον αποκλεισμένοι από βασικές ανάγκες όπως η στέγαση, η τροφή, η ένδυση και οι παροχές υγείας. Ρατσισμό βιώνουν και τα άτομα με ομοφυλοφιλικές ερωτικές προτιμήσεις, μάλιστα ο σεξισμός είναι ιδιαίτερα έντονος σε μικρές κοινωνίες που απομονώνουν τα άτομα και πολλές φορές βιώνουν προσβλητικά σχόλια.

 
Ρατσισμός είναι ένας νεαρός μπασκετμπολίστας από παράνομος να θεωρείται Έλληνας επειδή θα παίξει στην εθνική ομάδα της χώρας,η οικογένεια του φυσικά παραμένει παράνομη καθώς η χώρα δεν τους χρειάζεται ακόμα.

 
Ο ρατσισμός φυσικά στηρίζεται στην ανθρώπινη εκμετάλλευση δηλαδή στον καπιταλισμό. Οι άνθρωποι διαχωρίζονται για να χρησιμοποιηθούν ως φτηνά εργατικά χέρια σε μια κοινωνία που κυνηγά το κέρδος με οποιοδήποτε τίμημα.

 
Σύμφωνα με μελέτες η Συρία θα έχει ένα μεγάλο κύμα εξωτερικής μετανάστευσης που θα υπερβεί τα δυο εκατομμύρια πρόσφυγες, λόγω των πολεμικών επεμβάσεων και του εμφυλίου που την ταλανίζει.

 
Όταν κάποιοι Σύριοι θα έρθουν στη χώρα μας ως μετανάστες, οικονομικοί ή πολιτικοί ο φασισμός θα μιλήσει για λαθραίους και για τη χώρα μας που έχει γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος λόγω του μεταναστευτικού προβλήματος. Πριν λίγες μέρες ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η κυβέρνηση ενέκριναν την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Συρία. Φυσικά κι Έλληνες στρατιώτες θα ”συνδράμουν” το έργο των ΗΠΑ για επέμβαση στη Συρία, έτσι ενώ έχουμε το δικαίωμα να παρεμβαίνουμε στα εσωτερικά χωρών, αυτοί δεν έχουν δικαίωμα να βρίσκονται στη χώρα μας, ακόμα κι αν τους διώξαμε από τις δικές τους.

 
Ο ρατσισμός στηρίζεται στην ξενοφοβία, στο πως μας βάζουν μέσα μας να φοβόμαστε κι να μισούμε οτιδήποτε είναι διαφορετικό από εμάς, ότι έχει διαφορετικό χρώμα, θρησκεία, πατρίδα, κουλτούρα, ο φόβος γεννάει ρατσισμό κι ο ρατσισμός φασισμό.

 
Η ελληνική κοινωνία δυστυχώς δεν μπόρεσε να μάθει από την ιστορία της, από τα κύματα μεταναστών στις δεκαετίες του 20′, του 50 και του 60′ κι αφού δεν έμαθε είναι αναγκασμένη να την ξαναζήσει με την μετανάστευση κυρίως νέων ανθρώπων την τριετία της κρίσης.
Ο ρατσισμός της κοινωνίας χτίστηκε αργά αλλά σταθερά τη δεκαετία του 90′, χτίστηκε μέσα από τις μεσημεριανές εκπομπές, από τα lifestyle περιοδικά, από τη ψεύτικη χλιδή, από τις τράπεζες, από τα δάνεια. Όσο υπήρχαν χρήματα για καλοζωία έστω και δανεισμένα χρήματα κανείς δεν είχε πρόβλημα με τους μετανάστες. Το αντίθετο οι μετανάστες έκαναν τις δουλείες που εμείς θεωρούσαμε υποτιμητικές, τους δίναμε και ένα κομμάτι ψωμί κι όλα καλά. Όταν όμως ήρθε το χαστούκι της πραγματικότητας τρέξαμε να κατηγορήσουμε και να στοχοποιήσουμε τα εύκολα θύματα και τους αδύναμους, το περιθώριο.

Έτσι τις δουλείες μα τις παίρνουν οι ξένοι!

Τα μεροκάματα τα ρίχνουν οι ξένοι!

Εθνικιστικές κορώνες γελοιότητας, ένας άνεργος γιατρός, δικηγόρος, ψυχολόγος, λογοθεραπευτής, γραφίστας κτλ κτλ έχασε τη δουλεία του από έναν μετανάστη; Μετανάστες ψήφισαν το μνημόνιο 1, το μνημόνιο 2, το μεσοπρόθεσμο, μετανάστες παίρνουν τις αποφάσεις στις  Βρυξέλλες;

Φυσικά τα ερωτήματα είναι ρητορικά.
Η ανεργία αυξήθηκε από τον καπιταλισμό, τα μεροκάματα έπεσαν από τον καπιταλισμό, τόσους χρειάζεται και με τόσα χρήματα.
Ο φασισμός είναι κομμάτι του καπιταλισμού χρησιμοποιείται όταν τα ψέμματα της αστικής δημοκρατίας δεν πείθουν πια, κάντε μια ιστορική αναδρομή και θα καταλάβετε τι ακολουθούσε κάθε φορά μια οικονομική κρίση;

 
Απώλεια εδαφών, άνοδο του φασισμού και απώλεια κυριαρχίας του εγχώριου νομίσματος.
Σας θυμίζει κάτι;

 
Για να επιστρέψω στο πρόλογο ο αντιφασισμός δεν είναι πολιτική βούληση και σε αυτή την επικίνδυνη στροφή για τη κοινωνία μας, οι αντιφασιστικές κι αντιρατσιστικές δυνάμεις θα πρέπει να βρουν ή να δημιουργήσουν το έδαφος για μια τέτοια συνεργασία.
Οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι αλλά είναι ίσοι και πάνω σ’ αυτό το κομμάτι θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ο ρατσισμός είτε ιδεολογικά είτε συγκρουσιακά και μπορεί οι αγανακτισμένοι πασοκοι και νεοδημοκράτες που έγιναν απότομα “πατριώτες” να μην φαντάζουν επικίνδυνοι όμως η ρητορική του φασισμού που αναπαράγεται τόσο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όσο και σαν κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία κάνουν τα πράγματα επικίνδυνα.

Όχι άλλο υποκρισία, στούμπωσα

23 May

Η “υποκρισία” σαν λέξη μάλλον δεν αρέσει τόσο στους ανθρώπους οπότε προτιμούν να χρησιμοποιούν πιο ωραίες ακουστικά έννοιες όπως: φυλετικός ρατσισμός, θρησκευτικός φανατισμός, τρομοκρατία και άλλα τέτοια καβλωτικά που αρέσκουν και στα γραμμωμένα boyz με τους μαιάνδρους και τους αγκυλωτούς σταυρούς σε ντουλάπες, ντιβανοκασέλες και μπράτσα.

Δεν θα έφερνα αντίλογο σε όσους ζητούν να φύγουν οι “λαθρομετανάστες” απο την χώρα μου……εφόσον βέβαια ζητούσαν το ίδιο επίμονα να μην συμμετέχει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και σε κάθε επιδρομή-λεηλασία που γίνεται απο Αμερικάνους-Αγγλους και λοιπά κοράκια στο όνομα της “Δημοκρατίας και Παγκόσμιας Ειρήνης” (εδώ γελάμε).

Το ΝΑΤΟ ούτως ή άλλως είναι σαν τον Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δηλαδή υπάρχει αλλά δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της ύπαρξης του.  Εκτός αν το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε για άλλους σκοπούς και δεν το γνωρίζω.. όπως για παράδειγμα να βαράμε αλύπητα σχεδόν έναν αιώνα  τα περισσότερα μουσουλμανικά και αφρικανικά κράτη τα οποία έχουν την τύχη-ατυχία να βρίσκοντε ίσως στην πιο εύφορη περιοχή του πλανήτη.

Φτάσαμε σε σημείο να ξυπνήσουν και να βγούν απο τα σκατά έννοιες όπως ρατσισμός, ναζισμός, φασισμός και τρομοκρατία …επειδή μερικά καλόπαιδα συνεχίζουν να γουστάρουν να πίνουν παγωμένη dom perignon πάνω σε θαλαμηγούς με καλοπληρωμένα “κούγκαρ” στα γόνατα τους, στέλνοντας παράλληλα εντολές στα “τσιράκια” για  τον επόμενο τους στόχο, είτε αυτός είναι ο δείκτης χρηματιστηρίου κάποιας Ευρωπαικής χώρας, είτε οι εξαθλιωμένοι πολίτες κάποιας Αφρικανικής ή Λατινινοαμερικάνικης χώρας.

Όλοι όσοι ανατριχιάσαμε και φρικάραμε βλέποντας τον μουσουλμάνο στο Λονδίνο, με τον μπαλντά και το μαχαίρι στα ματωμένα του χέρια να μιλάει μπροστά στις κάμερες ατάραχος, θα πρέπει πρίν ασκήσουμε την όποια κριτική μας για το φρικιαστικό αυτό γεγονός  να αφήσουμε την υποκρισία έξω απο την συζήτηση μας…αλλιώς θα ήμαστε fail πρίν προλάβουμε να πούμε το οτιδήποτε.

Όταν σταματήσουμε να ήμαστε υποκριτές και οι λέξεις αποκτήσουν τα πραγματικά τους νοήματα, τότε θα σταματήσουμε να ψάχνουμε για τους τρομοκράτες και για το που βρίσκονται.

Υ.Γ Ι.  Το μόνο που με ενοχλεί προσωπικά Αφρικανικής προελεύσεως… είναι η Αφρικανική σκόνη που με τους νοτιάδες τελευταία έρχεται στα μέρη μου  και μου χαλάει την ομορφιά της  Άνοιξης την ώρα που ξεκινά το ζευγάρωμα της  με το Καλοκαίρι.

Υ.Γ ΙΙ. Το οτι φτάσαμε  2013 και συζητάμε για το αν πρέπει να είναι νόμιμος ή όχι ο ρατσισμός μου προκαλεί εμετό. Τι διάλο ρε..με την όπισθεν προχωράμε μπροστά;

923268_593643160656699_2231178_n
(…και extra video για τους μικρούς μας φίλους)

Έτσι γεννήθηκε ο έρωτας του Τράγκα και της Χρυσής Αυγής

11 Apr

Λένε πως τα σκατά όσο τα βγάζεις στον ήλιο λιώνουν, βέβαια εδώ δεν ξέρω ποιος είναι τελικά τα σκατά και ποιος ο ήλιος κι αν υπάρχει.

Σκατά είναι οι φασίστες της χρυσής αυγής; Είναι ο Τράγκας και όλος ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος; Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που όχι μόνο ψηφίζει χρυσή αυγή αλλά τους στηρίζει με το τρόπο του και με τις πρακτικές του;

Και ήλιος ποιος είναι, υπάρχει; Υπάρχει ελπίδα; Είναι στους νέους, στο λαό, σε όσους ακόμα αγωνίζονται;

Όποιος αντέξει να δει τη μια ώρα της συνέντευξης θα ακούσει πως πρέπει να απομονωθούν  και να μην αναπαράγονται άτομα που πάσχουν από ψυχικά νοσήματα, προσωπικά πάσχω από κατάθλιψη οπότε όταν με το καλό η χρυσή αυγή κυβερνήσει θα με στειρώσει ελπίζοντας πάντα σε κάτι καλύτερο. Θα ακούσει πως απαγορεύεται οι Έλληνες να συνάψουν σχέσεις με κοπέλες που ανήκουν σε άλλη εθνικότητα, πως όταν με το καλό η χρυσή αυγή έχει την πλειοψηφία στη βουλή θα αλλάξει το σύνταγμα, μάλλον θα το καταργήσει αλλά είναι νωρίς ακόμα να πούμε τέτοιες θέσεις δημόσια.

Ο Τράγκας αστειευόμενος και δουλοπρεπής  όπως έχει μάθει να είναι άφηνε τους φασίστες να εκθέτουν τις απόψεις τους, όπου χρειάζονταν βοήθεια την είχαν και όποτε έπεφταν σε ατόπημα ο Τράγκας το γυρνούσε στη πλάκα για να τους βοηθήσει.

Η χρυσή αυγή κατούρησε στο “αντισυστημικό” MEGA αλλά έδωσε συνέντευξη στο “αντιεξουσιαστικό” ΣΚΑΙ, εξήγησε πως η χρυσή αυγή πέταξε ταραμά και κατούρησε στο MEGA γιατί πρόβαλε τούρκικα σίριαλ ανήμερα της εθνικής επετείου και όχι επειδή στηρίζει με τον πιο εμετικό και προβοκατόρικο τρόπο τη μνημονιακή εξουσία.

Ελπίζω να βγει αυτοδύναμη η χρυσή αυγή να σπείρει το μίσος για ανθρώπους που έχουν άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία, άλλη παιδεία, άλλη εθνικότητα, να δείξουμε σε όλο το κόσμο τι σαπίλα και τι  μίσος κρύβεται στη κοινωνία μας τόσα χρόνια τώρα, πως είμαστε “δημοκράτες” όσο μας συμφέρει κι όσο δεν μας ξεβολεύουν.

Το χειρότερο που έγινε με αυτή τη συνέντευξη αλλά και με τη γενικότερη άνοδο της χρυσής αυγής, ήταν πως απενοχοποιήθηκαν οι έννοιες “φασίστας” και “εθνικιστής”. Το δηλώνεις και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, όλα είναι αποδεκτά, ακούς ακόμα και ζητωκραυγές από ένα κομμάτι της κοινωνίας.

Ο αντιφασισμός δεν είναι πολιτική βούληση είναι ανθρωπιά δεν μισείς τους ανθρώπους επειδή είναι ανάπηροι, διαφορετικοί η ομοφυλόφιλοι γιατί τότε δεν έχει σημασία αν είσαι δεξιός ή αριστερός, γιατί πολύ απλά παύεις να είσαι άνθρωπος.

%d bloggers like this: