Tag Archives: αρδ

Η δημοσιοσαπίλα που ονομάζεται “ΔΟΛ”

10 Sep

Διάβασα πρωί- πρωί της Τρίτης το κύριο θέμα των Νέων με τίτλο «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας» και από τότε κλαίω ασταμάτητα, βρυσούλες έχουνε γίνει τα μάτια μου. ‘Όταν θέλουν οι άτιμοι να σε συγκινήσουν, το κάνουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Διαθέτουν και τις κατάλληλες πένες, άλλωστε. Διαβάστε και κλάψτε:

«Σε αντίθεση με τα χαμογελαστά πρόσωπα από όλο τον κόσμο που κοσμούν το εξώφυλλο της Έκθεσης Παγκόσμιας Ευτυχίας 2013 (World Happiness Report 2013), την οποία συνέταξαν κορυφαίοι οικονομολόγοι για λογαριασμό των Ηνωμένων Εθνών, τα αποτελέσματά της αποδεικνύουν ότι οι οικονομικές και πολιτικές αναταράξεις έχουν μειώσει δραστικά τα επίπεδα ευτυχίας στις χώρες της ευρωζώνης. Εν μέσω ύφεσης, η Ελλάδα δείχνει να υποφέρει περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, καταλαμβάνοντας την 70ή θέση σε σύνολο 156 χωρών, με δείκτη ευτυχίας 5,4 έναντι 7,7 της πιο ευτυχισμένης χώρας, της Δανίας.

Σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν καταγράφηκε μεγαλύτερη μείωση της ευτυχίας την περίοδο 2010-2012 όσο στην Ελλάδα. Μόνο η Αίγυπτος, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια βιώνει συνεχείς πολιτικές αναταράξεις, κατέγραψε την περίοδο αυτή μεγαλύτερη μείωση στα επίπεδα ευτυχίας. Όλοι οι δείκτες που αποτιμούν το βιοτικό επίπεδο αλλά και την ψυχολογία των πολιτών βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση».

Πόσο όμορφο είναι να μην έχεις καμία ηθική αναστολή, πόσο γλυκό είναι να είσαι απολύτως ξεδιάντροπος. Να περιγράφεις με ύφος λυγμικό την καταστροφή του λάου, γνωρίζοντας ότι εσύ ίδιος έχεις συμβάλει τα μέγιστα σε αυτήν. Ότι ως μνημονιακό, συστημικό και διαπλεκόμενο ΜΜΕ ήσουν στην εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων που συνέβαλαν στο να γίνει η Ελλάδα η πιο δυστυχισμένη ευρωπαϊκή χώρα, να κατρακυλήσει στο σχετικό δείκτη όσο κατρακύλησε μόνο η Αίγυπτος. Η Αίγυπτος που στο ίδιο διάστημα βίωσε επαναστάσεις, συγκρούσεις, πραξικοπήματα.

Οι θύτες χύνουν δάκρυα για τα θύματά τους. Δάκρυα κροκοδείλια, διότι αν ένοιωθαν ειλικρινή θλίψη, θα έδειχναν έμπρακτη μεταμέλεια, θα άλλαζαν τη γραμμή τους, θα πολεμούσαν την πολιτική που έριξε τον κόσμο στα βάθη της δυστυχίας. Καμία τύψη, καμία μεταμέλεια, κανένα έλεος. Επιλέγουν κατά καιρούς θέματα συμπονετικά, μόνο και μόνο για να συγκρατήσουν την κυκλοφορία τους, που κατρακυλάει με τους ίδιους ρυθμούς που κατρακυλάει και η ευτυχία των Ελλήνων. Καρά βάθος, ούτε η κυκλοφορία τους νοιάζει. Στον ΔΟΛ, όπως και στα υπόλοιπα συστημικά μέσα, δεν γράφουν πλέον για να ικανοποιήσουν το κοινό τους, γράφουν για να ικανοποιήσουν τις τράπεζες που τους κρατάνε στη ζωή με θαλασσοδάνεια.

Καμία τύψη, καμία μεταμέλεια, κανένα έλεος. Στο κύριο θέμα τους χύνουν δάκρυα για την καλπάζουσα δυστυχία των ελλήνων και στο κύριο άρθρο τους, πέντε πόντους παρακάτω, επιτίθενται σκαιά στους καθηγητές και τους δασκάλους, αποκαλώντας τους «συνδικαλιστές με κομματική σημαία». Αλλά τι να περιμένει κανείς από τους ανθρώπους που πριν από μία εβδομάδα απέλυσαν εργαζόμενη των 600 ευρώ, με μωρό 12 μηνών και σύζυγο ανάπηρο και άνεργο.

Να κλείσω με μια ερώτηση, κύριοι του ΔΟΛ: Πόσες θέσεις κατρακύλησε στο Δείκτη Ευτυχίας η μητέρα που απολύσατε;

 

Το κείμενο είναι του Γιώργου Ανανδρανιστάκη από την Αυγή και δημοσιεύτηκε στις 10/9 στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας με τίτλο “H δυστυχία του να είσαι ο ΔΟΛ”.

Έπεσε μαύρο

12 Jun

580472_462319310523391_1866052257_n

Πριν ένα μήνα έφταιγαν οι καθηγητές.

Τώρα φταίνε οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, σε λίγο καιρό ίσως φταίνε οι δημοσιογράφοι, οι ναυτεργάτες, οι οικοδόμοι, οι ναυτικοί, είναι παλιό το κόλπο αυτό, στρέφεις την μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης και όλα καλά διαίρει και βασίλευε.

Έπεσαν χιόνια στον Υμηττό καλοκαιριάτικα λίγο μετά τις 11 οι κρατικές συχνότητες τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση άρχισαν σιγά σιγά να παίρνουν το χρώμα της χώρας…μαύρο…

Φυσικά και στην κρατική τηλεόραση υπήρχαν μεγαλοδημοσιογράφοι που έπαιρναν τεράστια χρηματικά ποσά, παντού υπάρχουν τα λαμόγια, νεοέλληνες είμαστε, τι σήμαινε δηλαδή αυτό πως για χάρη των 5-6 έπρεπε να βγουν στην ανεργία άλλοι 2500 χιλιάδες άνθρωποι;

Έχουμε δει στην κρατική τηλεόραση, αθλητικά και πολιτικά γεγονότα ανά δεκαετίες,  ήταν μια διαφορετική φωνή που είτε συμφωνούσες είτε διαφωνούσες διέφερε από την σαπίλα των ιδιωτικών σταθμών.

Το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ είχε μέσα τεράστιο υλικό που κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει έχει μέσα σπάνια ντοκουμέντα αντιφασιστικά κι αντιναζιστικά  που έτσι μαγικά μπορεί να χαθούν.

1004017_463015143787141_6381583_n
Αντί να κλείσουν την ΕΡΤ γιατί δεν κλείνουν την αστυνομική διεύθυνση;

Η ΕΡΤ κλείνει επειδή ζημιώνει το δημόσιο το Mega πήρε πριν λίγο καιρό ενα τεράστιο δάνειο από την Εθνική Τράπεζα δάνειο που πληρώνει όλος ο λαός χωρίς να ρωτηθεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Η ΕΡΤ δεν θα κλείσει γιατί αν κλείσει η κυβέρνηση θα έχει κάνει μια επίδειξη δύναμης άνευ προηγουμένου, καμία απεργία δεν θα μπορέσει να σταθεί ξανά, ποτέ και πουθενά στη χώρα.

Σιχαίνομαι τους δημοσιογράφους και κυρίως τον ”λαό” που διαμορφώνει άποψη από αυτούς, η ΕΡΤ, η χαλυβουργία, τα ναυπηγεία, οι καθηγητές, οι εργάτες, οι από κάτω της χώρας και του κόσμου πρέπει να σταθούν ενωμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο αλλιώς η φωτιά θα μας κάψει όλους μας καίει όλους ήδη.

Το μετερίζι της “δημοσιογραφίας”

7 Feb

Και κάναμε κουβέντα για χρόνια αν έχει όρια η σάτιρα, το πραγματικό ερώτημα είναι αν έχει όρια η ”δημοσιογραφία”. Στην χώρα το 20% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας και 10% του πληθυσμού  πάσχει από ασιτία, άλλωστε δεν είναι τόσο μακρινή η εικόνα μαθητών από γυμνάσιο των Αμπελοκήπων με παιδιά να λιποθυμούν από τη πείνα.

Δεν ξέρουμε τι είδε ο Μπάμπης στο βίντεο, δεν ξέρουμε τι βλέπει ο Πρετεντέρης μάλλον ξέρουμε, ξέρουμε πως δεν ζουν μέσα στη κοινωνία, ζουν με τα αφεντικά τους, ζουν με τη προπαγάνδα τους, ζουν με το ψέμα και προσπαθούν να μας το περάσουν ως φυσιολογικό.

Ελπίζω πως θα έρθει η ώρα που όλοι αυτοί θα κρυφτούν ήδη κρύβονται αλλά τότε  θα γνωρίσουν τη γενική κατακραυγή της κοινωνίας για να γίνει αυτό θα πρέπει να σταματήσουμε να τους ακούμε, να σταματήσουν να μας διαμορφώνουν άποψη, να μην είμαστε αποβλακωμένες μούμιες σε καναπέδες και μπροστά από τηλεοράσεις.

Το πιο αηδιαστικό κι εμετικό που ακούγεται όχι σε αυτό το βίντεο αλλά και ως γενική άποψη εδώ και περίπου τρία χρόνια είναι πως έτσι δίνουμε λάθος εντύπωση της χώρας στο εξωτερικό, ειλικρινά δεν κατάλαβα ποτέ η αλήθεια μιας χώρας από πότε κρίνεται απ’όσους ζουν έξω από αυτή; Οι κοινωνικές συγκρούσεις στο Σύνταγμα , η φτώχεια, η ανεργία είναι η αλήθεια της χώρας το βιώνει ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας και το τελευταίο που μας νοιάζει είναι η γνώμη τους για εμάς.

Υ.γ Καταδικάζουμε τη “δημοσιογραφία” απ’όπου κι αν προέρχεται…

%d bloggers like this: