Tag Archives: δημοσιογραφία στην Ελλάδα

Τρομολάγνοι

17 Jul

Ξύπνησα σήμερα και ήταν όλα τα ίδια. Κανείς απ’ όσους γνωρίζω δεν ένιωθε πιο ασφαλής μετά τη σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη. Κανείς δεν βρήκε εργασία, κανείς δεν χαμογελούσε, κανείς δεν ήταν ήρεμος πως θα σταματήσουν να τον απειλούν από τις εισπρακτικές, από τις τράπεζες, από την εφορία.

Είμαστε δυο κόσμοι, το έχω γράψει περίπου εκατό φορές, όχι επειδή είμαι έξυπνος ή διορατικός απλά επειδή δεν στρουθοκαμηλίζω. Στη χώρα και στο πλανήτη ζουν δυο ειδών άνθρωποι. Οι λίγοι που ευνοούνται από το υπάρχον πολιτικό-οικονομικό σύστημα και οι πολλοί που εξαθλιώνονται είτε ηθικά είτε σωματικά από αυτό.

Στη χώρα η ύπαρξη ανταρτών ξεκινάει από την εποχή της Τουρκοκρατίας και φτάνει στο απόγειο της με τους αντάρτες μαχητές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κάθε εποχή είναι φυσικά πολύ διαφορετική. Έχει ένα εντελώς διαφορετικό οικονομικό και πολιτικό πρίσμα κάτω από το οποίο είμαστε αναγκασμένοι να βλέπουμε τα πράγματα. Αν υπήρχε για παράδειγμα τηλεόραση το 1942 οι αντάρτες που πήραν τα βουνά θα ήταν εχθροί για την διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρξε ποτέ.

Η λέξη τρομοκράτης λοιπόν έχει αξία να αναγνωσθεί κάτω από το πρίσμα που εννοεί ο κάθε άνθρωπος την έννοια της τρομοκρατίας καθώς και ποιον αξιακό κώδικα πρεσβεύει και τι συμφέροντα εξυπηρετεί. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον για παράδειγμα μια μη στημένη δημοσκόπηση για το ποιους θεωρεί ο λαός τρομοκράτες. Τα αποτελέσματα πιστεύω θα ήταν συντριπτικά.

Ο Νίκος Μαζιώτης χαρακτηρίστηκε δολοφόνος από τα ΜΜΕ αλήθεια για να είναι κάποιος δολοφόνος δεν θα πρέπει να έχει σκοτώσει τουλάχιστον έναν άνθρωπο; Μια ακόμη απορία που είχα ακούγοντας τα χθεσινοβραδυνά δελτία ειδήσεων είναι πως ορίζεται ο δολοφόνος; Αν για παράδειγμα μια πολιτική έχει αφανίσει ανθρώπους λόγω απόγνωσης, φτώχειας και εξαθλίωσης οι ηθικοί αυτουργοί και νομοθέτες αυτής της πολιτικής είναι δολοφόνοι ή όχι; Οι τρεις χιλιάδες αυτοκτονίες (πολιτικές δολοφονίες), οι ασθενείς που απεβίωσαν στο σύστημα υγείας του Άδωνι, οι νεκροί της αστυνομικής καταστολής είναι δολοφονίες της εξουσίας ακόμη κι αν δεν σήκωσαν οι ίδιοι τα όπλα ή όχι. Το δέντρο που αυτοκτόνησε ο Χρίστουλας στο Σύνταγμα είναι ένας τόπος πολιτικού εγκλήματος ή όχι;

Στα ερωτήματα αυτά θα έρθει να προστεθεί και το διαρκές ερώτημα της νομιμοποιημένης κρατικής βίας. Οι κοινωνίες του ολοκληρωτικού ελέγχου έχουν αποδεχθεί μοιρολατρικά την κρατική βία. Ζούμε σε ένα σύστημα που βασίζεται στη βία. Από την στιγμή που γεννιόμαστε ζούμε σε καθεστώς βίας. Τη θρησκευτική βία, την οικογενειακή βία, τη βία της αξιολόγησης στο σχολείο, την βία της αποδοχής από την εκάστοτε κοινωνία, την βία των διαπροσωπικών σχέσεων (φοβούμενοι μην πληγωθούμε ή μείνουμε μόνοι), την οικονομική βία, την βία της μισθωτής σκλαβιάς. Αν κάτι μπορεί να χαρακτηρίσει τις κοινωνίες του καπιταλισμού με μια λέξη αυτή η λέξη είναι σίγουρα η βία. Σε κάθε μορφή της…

Αυτό που ενοχλεί λοιπόν τόσο δεν είναι η βία των από πάνω αλλά η απαντητική βία των από κάτω. Θυμηθείτε τι είχε συμβεί το Δεκέμβρη του 2008 το πρόβλημα δεν ήταν η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού αλλά οι σπασμένες βιτρίνες στο κέντρο της Αθήνας, θυμηθείτε τι είχε συμβεί το καλοκαίρι του 2011 στη Πλατεία Συντάγματος, το πρόβλημα δεν ήταν η ψήφιση των μνημονίων που διέλυαν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων αλλά οι αντιδράσεις του πλήθους και οι συγκρούσεις με τις μονάδες καταστολείς.

Όσο λοιπόν το σύστημα είναι ο μοναδικός και απόλυτος τρομοκράτης θα  γεννά αντιδράσεις. Όσο η αδικία συσσωρεύεται τόσο η αντίδραση θα ψάχνει τρόπο να εκδηλωθεί. Δεν είναι ελληνικό ούτε τωρινό φαινόμενο αυτό. Δείτε τι συμβαίνει ανά τον κόσμο, Παλαιστίνη, Χιλή, Γαλλία, Μεξικό παλιότερα η Ιταλία, η Ισπανία η εντεινόμενη καταστολή και η αδιέξοδη πολιτική του καπιταλιστικού συστήματος γεννούσαν την ανάγκη της αντιβίας.

Η χούντα Σαμαρά λοιπόν παίζει ένα ακόμη επικοινωνιακό παιχνίδι σε αγαστή συνεργασία με τους δουλοπρεπείς δημοσιογράφους της προκειμένου να φοβίσει τον λαό παρουσιάζοντας ως εχθρό του το Νίκο Μαζιώτη. Περίπου πριν 20 ημέρες στο θερινό τμήμα της κλειστής βουλής ψηφίστηκαν δύο ακόμη νόμοι. Ο ένας περικόπτει ακόμη περισσότερο τις επικουρικές συντάξεις και ο δεύτερος καταργεί το επίδομα μητρότητας. Είμαι σίγουρος πως αν σας παραθέσω αναλυτικά τα νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια τότε θα τρομοκρατηθείτε στ’ αλήθεια.

Ο κάθε πολίτης που έχει ζήσει σ’αυτή τη χώρα τα τελευταία τέσσερα χρόνια (και παλιότερα) αλλά ειδικά αυτά τα τέσσερα χρόνια ξέρει να σας πει με ακρίβεια τι είναι τρομοκρατία και τι όχι.

 

 

Advertisements

Οι (αν)ηθικοί αυτουργοί

18 Sep

Πέτρος Γαϊτάνος (θεοφοβούμενος τραγουδιστής): «Μου αρέσει ο τσαμπουκάς της Χρυσής Αυγής»

Βύρων Πολύδωρας (δεξιός καραγκιόζης – ΝΔ): «Βεβαίως συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή» | «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία»

Θάνος Τζήμερος (νεοφιλελεύθερος καραγκιόζης – ΔΗΞΑΝ): «Αν η Χρυσή Αυγή είναι το αυγό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το φίδι.»

Στέφανος Κασιμάτης (δημοσιογραφικός υπάλληλος του ομίλου Αλαφούζου): «Οσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στην Χρυσή Αυγή – και σοβαρολογώ απολύτως.»

Παναγιώτης Ψωμιάδης (δεξιός καραγκιόζης – ΝΔ): «Νέα Δημοκρατία και Χρυσή Αυγή είναι αδελφά κόμματα.»

Γιάννης Πλούταρχος (σκυλαδοπόπ τραγουδιστής): «Θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή, αν είναι να μας βγάλει από το αδιέξοδο»

Γιώργος Τράγκας (δημοσιογραφικός λοβιτούρας -όπου φυσάν τα φράγκα): «Έχουν οι έρθει οι άνθρωποι [σ.σ. οι χρυσαυγίτες] όμως σε πλήθος εκπομπών μου και μου έχουν πει ότι δεν είναι ναζιστικό κόμμα, έχουν διαψεύσει όλες τις σχέσεις με νεοναζιστικές οργανώσεις που επικαλούνται διάφοροι..» | «Εγώ κυρίες και κύριοι αν λάβω υπόψιν μου ότι η ΧΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου, πρέπει να πω ότι 1 εκατομμύριο άνθρωποι στην Ελλάδα είναι εκτός συνταγματικού τόξου»

Μιχάλης Κατσιγέρας (δημοσιογραφικός υπάλληλος του ομίλου Αλαφούζου): «Το κενό μιας δημοσίας τάξεως για όλους τους πολίτες έχει ήδη αρχίσει να καλύπτεται στις μαύρες περιοχές των Αθηνών από τους ακτιβιστές της Χρυσής Αυγής»

Ντόρα Μπακογιάννη (νεοφιλελεύθερη διαπλεκόμενη – ΝΔ): «Εμένα η Χρυσή Αυγή μου φέρεται με το “σεις και με το σας”»

Μπάμπης Παπαδημητρίου (δημοσιογραφικός υπάλληλος του ομίλου Αλαφούζου): «Γιατί όχι μία σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να τη δεχτούμε να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία.» | «Σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή!»

Νότης Σφακιανάκης (σκυλαδοπόπ τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή ουσιαστικά αφυπνίζει αυτό που πρέπει να κάνουμε μόνοι μας. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να έρθει να μας βιάσει.»

Ανδρέας Λοβέρδος (πέρα-δώθε πολιτικάντης): «Η Χρυσή Αυγή είναι αυθεντικό κίνημα»

(Από τη σελίδα του JUNGLE-Report στο Facebook)

 

Σε όλους αυτούς προσθέστε τον κάθε έναν που ψήφισε χ.α.

Και η λίστα είναι άπειρη. Άραγε, τί άλλο χρειάζεται για να καταλάβει(ς);

Ο κόσμος των Μπάμπηδων

12 Sep

Δεν έχει κανένα νόημα να ασχοληθούμε ξανά με ένα ανθρωπάριο, ένα αρδακι με περικεφαλαία, έναν νενέκο του σήμερα όπως ο συγκεκριμένος κύριος.

Χάνουμε το δάσος έτσι. Απλώς ας νιώσει επιτέλους ο κόσμος στο σύνολό του τί είδους “δημοσιογραφία” κάθεται και του πιπιλάει τον εγκέφαλο κάθε βράδυ στα δελτία της τρόικας.

Είναι δεδομένο ότι ο φασισμός είναι ένας ακόμα βραχίονας της κυβέρνησης της κεκαλυμμένης χούντας, που θα τον χρησιμοποιήσει ακόμα πιο στυγνά σε περίπτωση που χρειαστεί να γαντζωθεί στην εξουσία.

Φυσικά γα να επιτελέσει το έργο της, να βγάλει τη χώρα που λέγεται Ελλάδα από την κρίση.

Να φέρει την ανάπτυξη.

Γιατί όπως φάνηκε, η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ είναι επικίνδυνη για τη σταθερότητα που θέλει να φέρει η κυβέρνηση. Χάος. Εδώ έχουμε κάνει τόσο κόπο με τα μνημόνια, τόσα δάνεια, τόσοι Μπάμπηδες, τόσες περικοπές, τόσες συγχωνεύσεις, τόσοι Μπάμπηδες, τόσες επιστρατεύσεις, τόση ανεργία, τόσοι Μπάμπηδες, τόση κατάθλιψη, τόσες αυτοκτονίες, τόσοι Μπάμπηδες.

Αυτό το τροπάρι θα ακούς και θα ακούω μέχρι τη στιγμή που θα γονατίσω και θα είμαι πανί από την αφαίμαξη. Και θα παίρνω τηλέφωνο το συγγενή στην Αυστραλία να μου βρει δουλειά, να ταΐζω έστω τα καγκουρό.

Αλλά οι Μπάμπηδες θα μου χαϊδεύουν το κεφάλι και θα μου λένε να κάνω ακόμα υπομονή γιατί εμφανίσαμε πρωτογενές πλεόνασμα. Πες το ρε Βύρωνα

«Για ποιο πλεόνασμα μας μιλά το υπουργείο Οικονομικών; Εγώ έχω πλεόνασμα απελπισίας»

Πολύδωρας. Βουλευτής της ΝΔ και τέως Πρόεδρος της Βουλής.

Ξεχνάει όμως κι αυτός το πλεόνασμα οργής. Ίσως απελευθερωθεί όταν δεν θα έχουμε πια να χάσουμε το τελευταίο 50ευρω στην τράπεζα. Να πέσει πια αυτός ο ξεφτιλισμένος, ο άτιμος κόσμος των Μπάμπηδων

Η δημοσιοσαπίλα που ονομάζεται “ΔΟΛ”

10 Sep

Διάβασα πρωί- πρωί της Τρίτης το κύριο θέμα των Νέων με τίτλο «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας» και από τότε κλαίω ασταμάτητα, βρυσούλες έχουνε γίνει τα μάτια μου. ‘Όταν θέλουν οι άτιμοι να σε συγκινήσουν, το κάνουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Διαθέτουν και τις κατάλληλες πένες, άλλωστε. Διαβάστε και κλάψτε:

«Σε αντίθεση με τα χαμογελαστά πρόσωπα από όλο τον κόσμο που κοσμούν το εξώφυλλο της Έκθεσης Παγκόσμιας Ευτυχίας 2013 (World Happiness Report 2013), την οποία συνέταξαν κορυφαίοι οικονομολόγοι για λογαριασμό των Ηνωμένων Εθνών, τα αποτελέσματά της αποδεικνύουν ότι οι οικονομικές και πολιτικές αναταράξεις έχουν μειώσει δραστικά τα επίπεδα ευτυχίας στις χώρες της ευρωζώνης. Εν μέσω ύφεσης, η Ελλάδα δείχνει να υποφέρει περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, καταλαμβάνοντας την 70ή θέση σε σύνολο 156 χωρών, με δείκτη ευτυχίας 5,4 έναντι 7,7 της πιο ευτυχισμένης χώρας, της Δανίας.

Σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν καταγράφηκε μεγαλύτερη μείωση της ευτυχίας την περίοδο 2010-2012 όσο στην Ελλάδα. Μόνο η Αίγυπτος, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια βιώνει συνεχείς πολιτικές αναταράξεις, κατέγραψε την περίοδο αυτή μεγαλύτερη μείωση στα επίπεδα ευτυχίας. Όλοι οι δείκτες που αποτιμούν το βιοτικό επίπεδο αλλά και την ψυχολογία των πολιτών βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση».

Πόσο όμορφο είναι να μην έχεις καμία ηθική αναστολή, πόσο γλυκό είναι να είσαι απολύτως ξεδιάντροπος. Να περιγράφεις με ύφος λυγμικό την καταστροφή του λάου, γνωρίζοντας ότι εσύ ίδιος έχεις συμβάλει τα μέγιστα σε αυτήν. Ότι ως μνημονιακό, συστημικό και διαπλεκόμενο ΜΜΕ ήσουν στην εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων που συνέβαλαν στο να γίνει η Ελλάδα η πιο δυστυχισμένη ευρωπαϊκή χώρα, να κατρακυλήσει στο σχετικό δείκτη όσο κατρακύλησε μόνο η Αίγυπτος. Η Αίγυπτος που στο ίδιο διάστημα βίωσε επαναστάσεις, συγκρούσεις, πραξικοπήματα.

Οι θύτες χύνουν δάκρυα για τα θύματά τους. Δάκρυα κροκοδείλια, διότι αν ένοιωθαν ειλικρινή θλίψη, θα έδειχναν έμπρακτη μεταμέλεια, θα άλλαζαν τη γραμμή τους, θα πολεμούσαν την πολιτική που έριξε τον κόσμο στα βάθη της δυστυχίας. Καμία τύψη, καμία μεταμέλεια, κανένα έλεος. Επιλέγουν κατά καιρούς θέματα συμπονετικά, μόνο και μόνο για να συγκρατήσουν την κυκλοφορία τους, που κατρακυλάει με τους ίδιους ρυθμούς που κατρακυλάει και η ευτυχία των Ελλήνων. Καρά βάθος, ούτε η κυκλοφορία τους νοιάζει. Στον ΔΟΛ, όπως και στα υπόλοιπα συστημικά μέσα, δεν γράφουν πλέον για να ικανοποιήσουν το κοινό τους, γράφουν για να ικανοποιήσουν τις τράπεζες που τους κρατάνε στη ζωή με θαλασσοδάνεια.

Καμία τύψη, καμία μεταμέλεια, κανένα έλεος. Στο κύριο θέμα τους χύνουν δάκρυα για την καλπάζουσα δυστυχία των ελλήνων και στο κύριο άρθρο τους, πέντε πόντους παρακάτω, επιτίθενται σκαιά στους καθηγητές και τους δασκάλους, αποκαλώντας τους «συνδικαλιστές με κομματική σημαία». Αλλά τι να περιμένει κανείς από τους ανθρώπους που πριν από μία εβδομάδα απέλυσαν εργαζόμενη των 600 ευρώ, με μωρό 12 μηνών και σύζυγο ανάπηρο και άνεργο.

Να κλείσω με μια ερώτηση, κύριοι του ΔΟΛ: Πόσες θέσεις κατρακύλησε στο Δείκτη Ευτυχίας η μητέρα που απολύσατε;

 

Το κείμενο είναι του Γιώργου Ανανδρανιστάκη από την Αυγή και δημοσιεύτηκε στις 10/9 στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας με τίτλο “H δυστυχία του να είσαι ο ΔΟΛ”.

%d bloggers like this: