Tag Archives: εκκλησία

Οι μούλοι της ιστορίας

25 Mar

Η επανάσταση του 1821 είναι το ένα από τα δύο σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Πράγμα αποδεκτό και αδιαμφισβήτητο.

Ωστόσο, όπως και στην περίπτωση της αντίστασης & και του εμφυλίου, η ιστορία γράφτηκε από τους “νικητές”. Ποιοι ήταν όμως οι νικητές στον ξεσηκωμό του ’21;

Θα πω αρχικά ποιοι δεν ήταν οι νικητές. Νικητές δεν ήταν ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, ο Διάκος, ο Ανδρούτσος κι ο Νικηταράς. Νικητές δεν ήταν οι ηρωικοί Μεσολογγίτες. Ούτε οι αγνοί φιλέλληνες. Νικητής δεν ήταν ο απλός λαός που έχυσε το αίμα του για να δει στον ήλιο μοίρα. Κανείς δεν υπολόγισε τον λαό.

Πραγματικοί “νικητές” ήταν οι μεγάλες δυνάμεις που προσπαθούσαν να δέσουν το νεότευκτο προτεκτοράτο στο άρμα του ιμπεριαλισμού τους. Νικητές ήταν οι εγχώριες φατρίες που υποστήριζαν και υποστηρίζονταν από τους Ευρωπαίους, έσπειραν τη διχόνοια, εξέθρεψαν δύο εμφυλίους πολέμους κατά τη διάρκεια της επανάστασης, και με την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους θρονιάστηκαν στον διοικητικο-πολιτικό μηχανισμό. Οι προηγούμενοι προεστοί και κοτζαμπάσηδες. Μαυρομιχαλέοι, Κωλέττηδες και Κουντουριώτηδες. Νικητής ήταν ο κλήρος, που αντί να λογοδοτήσει για τη συνολικά προδοτική του στάση, έλαβε θέση ηγεμονική και πρωταγωνιστική στα κιτάπια της ιστορίας και στο συγκροτούμενο έκτρωμα του ελληνοχριστιανισμού.

Αν αναλογιστείς τι καταστάσεις σε καταδυναστεύουν ακόμα, σχεδόν δύο αιώνες μετά, η φράση του Αξελού ότι η σύγχρονη Ελλάδα “είναι ένα ιστορικό λάθος”, μπορεί να εκραγεί μες το μυαλό σου. Ό,τι κακό σπυρί και μάστιγα βασανίζει αυτή τη χώρα έχει τις ρίζες του στη μετεπαναστατική Ελλάδα. Δεν τα διδάσκεσαι όμως, γιατί έτσι θα μπορούσες να διορθώσεις τα “λάθη”.

Άρα όντως οι νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δεν γεννούν.

Περιμένω μοναχά να δω αν τελικά θα διεκδικήσουμε την τιμή της ύπαρξής μας, γιατί η ιστορία μπορεί να γράφεται από τους νικητές, αλλά ξαναγράφεται από τους διεκδικητές.

Ο Αμβρόσιος και το πασουμάκι

22 Mar

Ο Έλληνας, εκατοντάδες χρόνια τώρα έχει μάθει να ζει με το καρκίνωμα του ιουδαιοχριστιανισμού κατσικωμένο στο σβέρκο του. Γιατί δε το ζήτησε, του το επέβαλλαν. Εν τέλει η σκουριά που ρίζωσε στα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας από το πλάκωμα των αιώνων και τις ευλογίες που ράντιζε τον λαό το ιερατείο, δε δημιουργεί έκπληξη στο πώς είναι δυνατόν το έτος 2013 να ανέχεται άτομα σαν τον μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο.

Ο blogger μητροπολίτης έβγαλε ακόμα έναν πύρινο λόγο στο διαδικτυακό του λαγούμι, αυτή τη φορά κατά των “αριστερόστροφων κομμάτων” και των υποχθόνιων οπαδών της αριστεράς που προσπαθούν να αλλοιώσουν τα εθνικά πιστεύω των νεοελλήνων.
Μάλιστα δε, προέτρεψε τους πιστούς του να φτύσουν κατάμουτρα τους αριστερούς που σκάβουν το λάκκο της πατρίδας και τα αριστερά κόμματα που “επούλησαν την Ελλάδα” την εποχή του συμμοριτοπόλεμου, η οποία ευτυχώς σώθηκε, όπως αναφέρει, χάρις την παλικαριά των -υπόλοιπων, δεξιών δηλαδή- Ελλήνων.

Αφορμή για το ξέσπασμα αυτό του “πατέρα” Αμβρόσιου στάθηκε κείμενο του ΠΑΜΕ που ανέφερε ότι το λάβαρο της Επανάστασης του 1821 δεν το ύψωσε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, αλλά ο οπλαρχηγός Παναγιώτης Καρατζάς.

Επειδή δε γίνεται να αναλυθεί μέσα από ένα κείμενο το τί κακό σπυρί και μάστιγα έχουν αποτελέσει οι ρασοφόροι και η εκκλησία στον πνευματικό σκοταδισμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους αλλά και στο σαμποτάρισμα της επανάστασης, θα αρκεστούμε σ’ένα γεγονός ιστορικό και μιαν απορία ρητορική.

Όταν στη σύναξη της Νέας Επιδαύρου ο δεσπότης της Άρτας σηκώθηκε όρθιος να φοβερίσει τον Κολοκοτρώνη και τους ομοίους του χτυπώντας απειλητικά το πασουμάκι στο τραπέζι, ο γέρος-Θόδωρας του απάντησε: “Μη μου βροντάς το πασουμάκι παπά, μη μου βροντάς το πασουμάκι, γιατί βροντάω το σπαθί και σου κόβω το κεφάλι.”

Άραγε τι θα’ λεγε σήμερα, βλέποντας ξανά τον Αμβρόσιο και τον κάθε Αμβρόσιο, να κραδαίνει τη ρομφαία του παπαδοχριστιανισμού πάνω από τα κεφάλια του λαού όντας ισχυρός, αυτός και το σινάφι του θρονιασμένοι στα έδρανα της εξουσίας με ολόχρυσους σταυρούς κι επιρροή μαύρη κι ανήθικη σε καιρούς τόσο ζοφερούς.

 

%d bloggers like this: