Tag Archives: εναλλακτικό μοντέλο κοινωνίας

Χωρίς Μεσάζοντες

8 Jul

1 003

 

Κάθε Κυριακή στη πλατεία της γειτονιάς έχει παζάρι προϊόντων χωρίς μεσάζοντες.

Παραγωγοί, αρτοποιοί και αγρότες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας έρχονται ανοίγουν τους πάγκους τους και πουλάνε τα προϊόντα τους άμεσα χωρίς τον διαμεσολαβητικό ρόλο των αεριτζήδων.

Τι ωραία που θα ήταν να ψώνιζε όλος ο κόσμος από τέτοια παζάρια.

Έτσι θα γινόταν κι ένα μποϊκοτάζ στις μεγάλες αλυσίδες super market που είναι υπεύθυνα για την ακρίβεια στη χώρα.

Οι μεγάλες αλυσίδες καθορίζουν τις τιμές των αγαθών, σε συνδυασμό με την αύξηση του ΦΠΑ κάνουν τα είδη πρώτης ανάγκης απλησίαστα, αποκλείοντας έτσι μεγάλες ομάδες του πληθυσμού από τις βασικές ανάγκες.

Στο παζάρι χωρίς μεσάζοντες ο παραγωγός διαμορφώνει ο ίδιος την τιμή που θέλει να πουλήσει το προϊόν του.

Έτσι κι αυτός είναι κερδισμένος καθώς δεν σαπίζουν τα εμπορεύματα του και δεν καρπώνεται την υπεραξία του ο διαμεσολαβητής που συνήθως είναι νταβατζής που κερδίζει στις πλάτες των εργατών. Ο καταναλωτής παίρνει το αγαθό σε πολύ χαμηλότερη τιμή και στηρίζει τους συνανθρώπους του.

Είχε πολλά ωραία πράγματα το παζάρι, μέλι, ψωμί, ελιές, λουκάνικα, όλα αγνά προϊόντα, άσε που σε κερνάνε σε κάθε πάγκο.

1 002

 

Σε πρώτη φάση λοιπόν καλό θα ήταν να στηρίξουμε τέτοιες προσπάθειες ο καθένας στη γειτονιά του.

Μπορεί στο μέλλον με το καιρό να γίνουν κι ανταλλακτικά και χαριστικά παζάρια, αυτό είναι και η προσωπική μου ουτοπία σε σχέση με το χρηματοοικονομικό σύστημα, να το καταργήσουμε. Να συναντιόμαστε σε πλατείες και να ανταλλάσσουμε ότι παράγει ο καθένας χωρίς καθόλου χρήματα, καλοκαιρινές ουτοπίες με βάρεσε η ζέστη στο κεφάλι.

Κι επειδή ζεστάθηκα πήγα στην εφορία που είχε air condition τσάμπα έκατσα γέλασα με τη καρδιά μου και σκέφτηκα όσοι ζεσταίνεστε να πηγαίνετε να κάθεστε μέσα στην εφορία δικά μας κτίρια είναι κι αφού όταν γίνει η επανάσταση θα καούν ας απολαύσουμε τη δροσιά τους τώρα.

Για να επανέλθω όμως είναι υπέροχες αυτές οι πρωτοβουλίες που όλο και πληθαίνουν τελευταία, υπάρχει κι άλλος δρόμος απλά προϋποθέτει να ψαχτείς και να θες να αλλάξεις.

Πόσο τελικά θέλουμε να αλλάξουμε;

Advertisements
Video

Ένας άλλος κόσμος

20 Jun

Στον αντίποδα του εικονικού «success story» της ανεργίας, της καταστολής και του φόβου, μια άλλη πραγματικότητα είναι υπαρκτή, ένας άλλος κόσμος αλληλεγγύης, συνεργασίας και μοιράσματος. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα έχουν πάρει τη κατάσταση στα χέρια τους και οικοδομούν ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τη κρίση και τον καπιταλισμό, με δημιουργία, φαντασία και μεράκι. Γίνε μέρος της λύσης, σπείρε και εσύ το σπόρο της αλλαγής… Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός…

Παραγωγή, επιμέλεια, συνεντεύξεις, σενάριο: Ηλιόσποροι
Σκηνοθεσία, μοντάζ, εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης
Δεύτερη κάμερα: Στέλιος Μουράτογλου
Τίτλοι, γραφικά: Χατζηπανάγος Τάσος
Μίξη ήχου: Billy Widz
Μουσική από τους: One Drop Fwd, Fundracar, Professor Skank, Κακό Συναπάντημα, Direct Connection, AmP Outernational, Terminal 2012, Insom, Dub Riots, Wosui, Billy Widz

Copyleft Ηλιόσποροι 2013, το ντοκιμαντέρ είναι ελεύθερο για αναπαραγωγή και δημόσια προβολή με άδεια χρήσης: creative commons, non-commercial, non-derivatives 3.0 Ελλάδα.

Συμμετέχουν οι συλλογικότητες:
– Δίκτυο ανταλλαγών Πιερίας, noe.motherearth.gr
– Κοινωνικός συνεταιρισμός παραγωγών και καταναλωτών Κορινθίας, Συντροφεία
– Aυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού,agroselliniko.blogspot.com
– Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας Συν.Αλλ.Οις, synallois.org
– Δίκτυο Ήλεκτρον Μυτιλήνης,diktyolesvou.wordpress.com
– Από κοινού, Kίνηση Τρικαλινών πολιτών για την αποανάπτυξη και την άμεση δημοκρατία, apokoinou.com
– Δίκτυο Οικοκοινότητα, oikodiktyo.espivblogs.net
– Δίκτυο ανταλλαγών και αλληλεγγύης Μαγνησίας ΤΕΜ, tem-magnisia.gr
– Δίκτυο Βότσαλο, votsalo.org
– Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος, time-exchange.gr
– Κοινωνική κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος», oallosanthropos.blogspot.com
– Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα — Ευρωπαϊκό Χωριό, european-village.org
– Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής, parkingparko.espivblogs.net
– Free & Real, freeandreal.org, telaithrion.freeandreal.org
– Lacandona, lacandona.gr
– Νέα Γουινέα, neaguinea.org

Το ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας «Ένας άλλος κόσμος» γυρίστηκε με αφορμή το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο Ελληνικό από μια ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση και υποστηρίχθηκε από δεκάδες συλλογικότητες. Επιχειρεί μια ενδεικτική καταγραφή μερικών από τις κυριότερες πρωτοβουλίες που ασχολούνται με τη μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τον καπιταλισμό και την κρίση, μέσα από συνεντεύξεις και επί τόπου επισκέψεις. Επίσης αποτελεί μια συνέχεια παρουσίασης και ενδυνάμωσης αυτού του «άλλου κόσμου» που ξεκίνησε με τη μετάφραση στα ελληνικά και τη προβολή του ντοκιμαντέρ «Φόρος τιμής στην Καταλονία ΙΙ» σε όλη την Ελλάδα, αλλά και με την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής πλατφόρμας δικτύωσης «Ένας άλλος κόσμος».

Πηγή: iliosporoi.net

Ο παράδεισος της Νταμανχούρ

19 May

Χρόνια πολλά!!! Σας έλειψε το μικρό και πανέξυπνο σαλιγκαράκι σας ε? Χαίρομαι!!! Πέρασα τις ωραιότερες διακοπές όλης της σαλιγκαρίσιας ζωής μου. Αυτή την φορά επισκεφθήκαμε την Ιταλία με τον Ταξιδευτή, την Νταμανχούρ! Ούτε κι εσείς την ξέρετε ε? Λοιπόν θα σας πω όλα όσα έμαθα από το ταξίδι μου.

Η Νταμανχούρ είναι λοιπόν ένα μεγάλο αυτόνομο χωριό κρυμμένο στα βουνά της βόρειας Ιταλίας. Όταν έφτασα εκεί νόμιζα πως ήμουν στον παράδεισο, αφού συνέχεια σκεφτόμουν πως μάλλον με πάτησε κατά λάθος ο ταξιδευτής και αυτά που βλέπω τώρα είναι τα Ιλλύσια Πεδία… Πράσινοι μικροί κήποι πλαισίωναν χαριτωμένα μικρά σπιτάκια. Και ζαρζαβατικά σε κάθε κήπο…πολλά ζαρζαβατικά..!

Damanhur9

Το 1975 μία μικρή ομάδα 12 ατόμων πήγε και εγκαταστάθηκε σε αυτό το μέρος με σκοπό να φτιάξει ένα αυτόνομο και αυτοσυντήρητο χωριό. Το 2005 τα Ηνωμένα Έθνη την αναγνώρισαν ως μοντέλο βιώσιμης κοινωνίας και το 2010 οι κάτοικοι έφτασαν τους 1000!

Η κάθε οικογένεια- ομάδα της Νταμανχούρ, καλλιεργεί τα λαχανικά της σε κήπους, μαζεύει βρόχινο νερό σε δεξαμενές και χρησιμοποιεί την ηλιακή ενέργεια.

Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο που ως υποχρεωτικό μάθημα υπάρχουν τα… ταξίδια, από την ηλικία τους ενός έτους. Άκουσα τον δάσκαλο να σχολιάζει πως δεν είναι επαρκής μόνο η μάθηση από τα βιβλία, αλλά είναι απαραίτητη και η βιωματική μάθηση.

6056133348_5d57b4b213_z

Έτσι τα παιδιάκια αυτού του μικρού χωριού φέτος θα βρεθούν στην Αφρική να δουν και να μάθουν!

Μασουλώντας ένα γογγύλι αναρωτιέμαι γιατί δεν κάνουμε και εμείς το ίδιο στην Ελλάδα? Καλά σίγουρα στο σχολείο μάθαμε κάποια πράγματα για την Αφρική και την Κίνα…είναι όμως το ίδιο με το να το ζήσεις? Αν κρίνω από τις αντιδράσεις από ένα πρόσφατο ντοκιμαντέρ…σίγουρα δεν είναι!

Συνέχισαν να μιλάνε πολύ ώρα για την σπορά και για τις καιρικές συνθήκες ώσπου άκουσα κάτι για το Βατικανό. Στο χωριό έχουν έναν ναό που μέσα είναι ζωγραφισμένοι όλοι οι θεοί. Στην Ρώμη λένε διάφορα σενάρια για το τι μπορεί να είναι σκορπώντας συχνά πανικό με τις τρελές τους ιστορίες και παράλληλα σύμπαντα και πύλες που οδηγούν σε άλλους κόσμους…

DSC_0179

Τραγανίζοντας ένα τρυφερό μαρουλάκι μονολογώ… Έλα τώρα ακόμα κι εγώ που είμαι απλά ένα σαλιγκάρι και ξέρω ότι οι ζωγραφιές στους τοίχους δεν πειράζουν κανέναν, δεν μπορούν να κάνουν κακό…

Ύστερα βλέπω έναν κύριο με ένα τεράστιο χαμόγελο που λέει “Ζούμε σε άσχημες εποχές και χρειαζόμαστε τα όνειρα πιο πολύ από ποτέ”. Και η Νταμανχούρ το ’75 ήταν απλά το όνειρο κάποιου και τώρα έχει χίλιους κατοίκους και δικό της σύνταγμα και νόμισμα…

6146364559_b2d9c2b6de

Χμ! Χαμόγελο, όνειρο…μάλλον αυτό τελικά φοβάται το Bατικανό και όχι μια παλέτα χρωμάτων.

-Έλα Γκάρυ, ώρα να φεύγουμε, λέει ο Ταξιδευτής.

Το ραπανάκι μου έκατσε στο λαιμό, άρχισα να σκαρφαλώνω σε ένα κλαδάκι να κρυφτώ. Μέσα μου ούρλιαζα “όοοοοοχιιιιι”, άσε με εδώ, γραπώθηκα στο κλαδάκι με όλη μου την δύναμη ακούγοντας τα βήματα του να με πλησιάζουν και ένα δάκρυ κύλησε αργά αργά πάνω στην κεραία μου…

-Έλα Γκάρυ, πρέπει να πάμε και στο ελληνικό αυτόνομο χωριό, είπε ο ταξιδευτής και με ξεκόλλησε με τα δάχτυλα του…
Κι άλλο χωριό ??? ΤΕΛΕΙΑ!!!

Ένα… γαλατικό χωριό στο Ισραήλ!

5 Apr

Γειαα σας! Αυτή τη φορά ταξίδεψα σ’ ένα αναρχικό χωριό στο Ισραήλ… Φανταστικό? Κι όμως αληθινό!
Το χωριό λέγεται Κλιλ.

Όταν άκουσα τον Ταξιδευτή να μιλάει μέσα στο αεροπλάνο για αναρχία και αυτονομία, ζάρωσα από τον φόβο μου. Θυμήθηκα όλα όσα ακούω στα δικά μας δελτία ειδήσεων και το μόνο που ήξερα σχετικά, ήταν βία, ξυλοδαρμοί και επεισόδια… Πλάκα θα χει να φάει καμιά τάβλα κατακούτελα ο Ταξιδευτής μήπως έτσι και βάλει μυαλό και αλλάξουμε προορισμούς.

Τις κεραίες μου τόλμησα να τις βγάλω από την τσάντα ώρες αφού είχαμε φτάσει και αφού είχα σιγουρευτεί για τα καλά ότι επικρατούσε ησυχία.
Σε αντίθεση με όσα άκουγα λοιπόν εγώ το μόνο που αντίκρισα ήταν χαμογελαστούς και ήρεμους ανθρώπους. Σύρθηκα στο καπέλο του Ταξιδευτή για να έχω πλήρη εικόνα και να μάθω την ιστορία του τόπου.

Το χαμένο στο πράσινο... αυτόνομο Κλιλ

Το χαμένο στο πράσινο… αυτόνομο Κλιλ

Το 1979 η Ισραηλινή κυβέρνηση παραχώρησε ακαλλιέργητες δημόσιες εκτάσεις, σε μετανάστες, προβλέποντας όλους τους αναπτυξιακούς και πολεοδομικούς σχεδιασμούς. Όμως λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο.

Οι πρώτες οικογένειες που βρέθηκαν στο Κλιλ αποφάσισαν πως είναι καλύτερα να ζήσουν βασιζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις. Έτσι το χωριό έμεινε μακριά από όλες τις ευκολίες της εποχής( άσφαλτος, δημόσια ηλεκτροδότηση κ.τ.λ) και χτισμένο στην μέση του πουθενά , αν και στην πραγματικότητα σε απόσταση αναπνοής του από τα σύνορα του Λιβάνου, παραμένει περήφανο μέχρι και σήμερα.

14102010000150056

woodcottage

Τα σπίτια μακριά χτισμένα το ένα από το άλλο και χωρίς όρια ιδιοκτησίας. Οι πινακίδες γραμμένες στο χέρι. Τα χωράφια φροντίζουν για την διατροφή των οικογενειών και φυσικά μποτιλιαρίσματα κορναρίσματα και χαμός στις δημόσιες υπηρεσίες είναι απλά γεγονότα για τα οποία έχουν ακούσει απλά, γιατί στο Κλιλ βασιλεύει η ηρεμία μια και τίποτα από αυτά δεν υπάρχει.

14102010000162207

223513_518794384839741_293266261_n

Η παραγωγή των βρώσιμων προιόντων, οι ανεμογεννήτριες και τώρα τελευταία τα ενοικιαζόμενα δωμάτια είναι αρκετά για την οικονομία του μέρους και για να ζουν οι 1000 κάτοικοι μια ζωή χωρίς ελλείψεις. Φαντάζομαι βέβαια ότι στην Ισραηλινή κυβέρνηση αυτό το μικρό χωριό θα είναι τεράστιος πονοκέφαλος…

Κάθομαι και σκέφτομαι αυτά που εγώ είχα μάθει από τα ΜΜΕ και αυτά που είδα. Σύρθηκα μασουλώντας ένα μαρουλάκι, μπερδεμένος στις σκέψεις μου… Ίσως τελικά και οι αναρχικοί να είναι σαν τα νομίσματα, να έχουν κι αυτοί δύο όψεις ανάλογα με τις καταστάσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

379337_518794331506413_235386851_n

 

* Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Κλιλ εδώ και στο Facebook εδώ

%d bloggers like this: