Tag Archives: επανάσταση

Ο Αμβρόσιος και το πασουμάκι

22 Mar

Ο Έλληνας, εκατοντάδες χρόνια τώρα έχει μάθει να ζει με το καρκίνωμα του ιουδαιοχριστιανισμού κατσικωμένο στο σβέρκο του. Γιατί δε το ζήτησε, του το επέβαλλαν. Εν τέλει η σκουριά που ρίζωσε στα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας από το πλάκωμα των αιώνων και τις ευλογίες που ράντιζε τον λαό το ιερατείο, δε δημιουργεί έκπληξη στο πώς είναι δυνατόν το έτος 2013 να ανέχεται άτομα σαν τον μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο.

Ο blogger μητροπολίτης έβγαλε ακόμα έναν πύρινο λόγο στο διαδικτυακό του λαγούμι, αυτή τη φορά κατά των “αριστερόστροφων κομμάτων” και των υποχθόνιων οπαδών της αριστεράς που προσπαθούν να αλλοιώσουν τα εθνικά πιστεύω των νεοελλήνων.
Μάλιστα δε, προέτρεψε τους πιστούς του να φτύσουν κατάμουτρα τους αριστερούς που σκάβουν το λάκκο της πατρίδας και τα αριστερά κόμματα που “επούλησαν την Ελλάδα” την εποχή του συμμοριτοπόλεμου, η οποία ευτυχώς σώθηκε, όπως αναφέρει, χάρις την παλικαριά των -υπόλοιπων, δεξιών δηλαδή- Ελλήνων.

Αφορμή για το ξέσπασμα αυτό του “πατέρα” Αμβρόσιου στάθηκε κείμενο του ΠΑΜΕ που ανέφερε ότι το λάβαρο της Επανάστασης του 1821 δεν το ύψωσε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, αλλά ο οπλαρχηγός Παναγιώτης Καρατζάς.

Επειδή δε γίνεται να αναλυθεί μέσα από ένα κείμενο το τί κακό σπυρί και μάστιγα έχουν αποτελέσει οι ρασοφόροι και η εκκλησία στον πνευματικό σκοταδισμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους αλλά και στο σαμποτάρισμα της επανάστασης, θα αρκεστούμε σ’ένα γεγονός ιστορικό και μιαν απορία ρητορική.

Όταν στη σύναξη της Νέας Επιδαύρου ο δεσπότης της Άρτας σηκώθηκε όρθιος να φοβερίσει τον Κολοκοτρώνη και τους ομοίους του χτυπώντας απειλητικά το πασουμάκι στο τραπέζι, ο γέρος-Θόδωρας του απάντησε: “Μη μου βροντάς το πασουμάκι παπά, μη μου βροντάς το πασουμάκι, γιατί βροντάω το σπαθί και σου κόβω το κεφάλι.”

Άραγε τι θα’ λεγε σήμερα, βλέποντας ξανά τον Αμβρόσιο και τον κάθε Αμβρόσιο, να κραδαίνει τη ρομφαία του παπαδοχριστιανισμού πάνω από τα κεφάλια του λαού όντας ισχυρός, αυτός και το σινάφι του θρονιασμένοι στα έδρανα της εξουσίας με ολόχρυσους σταυρούς κι επιρροή μαύρη κι ανήθικη σε καιρούς τόσο ζοφερούς.

 

Advertisements

Πώς το κάνουν οι Ίβηρες

4 Mar

Απο Πορτογάλους και Ισπανούς μάλλον βρισκόμαστε σε χειρότερη μοίρα.Κι όμως το ζούν πολύ διαφορετικά απο έμας.Η συσπείρωση,η ωριμότητα,η ενότητα,η συμμετοχή είναι σε πολύ υψηλότερα level απο τα αντίστοιχα δικά μας.Τα παραδείγματα πολλά.Ποιός ξεχνά τον καταστηματάρχη στην Μαδρίτη.

sfwe

Κάποια πράγματα στην Ιβηρική χερσόνησο είναι αρκετά πιο απλά.Όπως το οτι οι διαδηλώσεις γίνονται Σ/Κ για να μπορούν όλοι και κατεβαίνουν χιλιάδες χιλιάδων,ενωμένοι στους δρόμους.Η έμφαση δεν δίνεται στο να εμποδίσουμε την καθημερινότητα πιστεύοντας οτι έτσι τιμωρούμε το κράτος αλλά στο να δώσουμε όλοι μαζί ένα πειστικό ηχηρό μήνυμα.Αυτό συνέβη για άλλη μια φόρα στην Πορτογαλία προχθές. Διαβάζουμε:

Πορτογαλία: Ενάμιση εκατομμύριο διαδηλωτές ενάντια στην τρόικα και τη δεξιά κυβέρνηση

Οι διαδηλώσεις χθες 2 Μάρτη, σε 40 πόλεις, συγκέντρωσαν –σύμφωνα με αναφορές στον Τύπο- 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους ενάντια στην τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) και τη δεξιά συμμαχική κυβέρνηση η οποία, υπό το πρόσχημα της «αποπληρωμής του χρέους» -ένα χρέος που δεν είναι δημόσιο, αλλά ιδιωτικό, και που «εθνικοποιήθηκε» προς εξυπηρέτηση των ιδιωτικών φορέων που το είχαν συσσωρεύσει- επιχειρεί μια μαζική αντιμεταρρύθμιση της οποίας στόχος είναι να καταστρέψει το κοινωνικό κράτος, να κόψει μισθούς και επιδόματα, να προωθήσει τις διαθεσιμότητες, να πραγματοποιήσει μια μαζική μεταφορά πόρων από την εργασία στο κεφάλαιο.

Στη Λισσαβόνα, οι δρόμοι γέμισαν από ανθρώπους που θέλουν να απαλλαγούν από την δεξιά κυβέρνηση και την τρόικα, οι οποίοι βάδισαν την απόσταση 2,6 χιλιομέτρων από την Πλατεία Marques de Pombalό που άρχιζε η διαδήλωση ως το Terreiro do Paço, απέναντι από τον ποταμό Tagus, όπου κατέληγε. Όταν η κεφαλή της διαδήλωσης ξεκίνησε να κινείται, ήδη η μακρά Λεωφόρος Ελευθερίας (Avenida da Liberdade) που εκτεινόταν πίσω της ήταν γεμάτη από ένα ανθρώπινο κύμα που φώναζε συνθήματα όπως «Είναι ώρα να φύγει η κυβέρνηση» και «οι τραπεζίτες είναι αυτοί που χρωστάνε λεφτά εδώ». Όπως στις 25 Απρίλη, 1974, στην αρχή της Επανάστασης των Γαρυφάλλων, ο λαός τραγούδησε ξανά «Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος» (O povo unido jamais será vencido). Η διεθνής διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Πορτογάλοι και οι λαοί της νότιας Ευρώπης δεν ξεχάστηκε κι αυτή: «Ισπανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία – ο αγώνας μας είναι διεθνής» τραγουδούσαν οι διαδηλωτές («Espanha, Grécia, Irlanda, Portugal – a nossa luta é internacional»).

edfwevfg

Στο Πόρτο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, κατέβηκαν 400.000 άνθρωποι στους δρόμους -η μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της πρωτεύουσας του πορτογαλικού βορρά- η οποία γέμισε ασφυκτικά την τεράστια Πλατεία των Συμμάχων.

«Κλέφτες», «διεθφαρμένοι», «ληστές» ήταν κάποιες από τις λέξεις που εμφανίζονταν σε αυτοσχέδιες αφίσες που κρατούσαν οι άνθρωποι. «Ψηφίστε καλύτερα Αλί Μπαμπά, τουλάχιστον ξέρουμε πως έχει μόνο 40 κλέφτες», έλεγε μία.

Για πρώτη φορά, το μεγαλύτερο συνδικάτο, η CGTP, καθοδηγούμενο από το Κομμουνιστικό Κόμμα, συμμετείχε δημόσια σε μια πρωτοβουλία που δεν την ξεκίνησε το ίδιο

Οι διαδηλώσεις καλέστηκαν από την κολεκτίβα Que se Lixe aTroika (στμ: κάτι σαν «στο διάολο η τρόικα») μια ένωση ακτιβιστικών ομάδων, και όχι από τα αριστερά κόμματα και τα συνδικάτα. Όμως το Μπλόκο της Αριστεράς και το ΚΚ Πορτογαλίας ανακοίνωσαν την υποστήριξή τους και κάποιοι από τους ηγέτες και βουλευτές αυτών των αριστερών κομμάτων ήταν παρόντες, όπως και από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Για πρώτη φορά, το μεγαλύτερο συνδικάτο, η CGTP, καθοδηγούμενο από το Κομμουνιστικό Κόμμα, συμμετείχε δημόσια σε μια πρωτοβουλία που δεν την ξεκίνησε το ίδιο.

Από την άλλη, ο António José Seguro, γενικός γραμματέας των Σοσιαλιστών, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, επέλεξε να λείπει σε μια μικρή πόλη στο Alentejo όπου δεν είχε διαδήλωση και να κάνει αμφιλεγόμενες δηλώσεις, αναφερόμενος στην ανάγκη αλλαγής πολιτικής, αλλά όχι κυβέρνησης.

Ένα σημάδι κρίσης είναι ότι σχεδόν 24 ώρες μετά από αυτά τα γεγονότα ούτε ο πρόεδρος ούτε η κυβέρνηση έχουν πει λέξη για τις μαζικές διαδηλώσεις.

Ένα άλλο σημάδι, της σύνδεσης των χθεσινών διαδηλώσεων με την δημοκρατική επανάσταση της 25 Απρίλη 1974 ήταν πως το «Grândola, vila morena», το τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε ως σινιάλο για τους στρατιώτες που κινήθηκαν για να ανατρέψουν τη δικτατορία, τραγουδήθηκε από πολλές χιλιάδες στόματα, από το νότο ως το βορρά της χώρας, ακόμα και στο εξωτερικό, όπως στο Παρίσι, όπου εκατό διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο Πορτογαλικό Προξενείο.

«Την (επανάσταση της) 25 Απρίλη που έκανε ο πατέρας μου θα πρέπει να την ξανακάνω εγώ η ίδια», δήλωσε η Isabel Mora, μια 46χρονη γυναίκα που διαδήλωνε δίπλα στην 16χρονη κόρη της.

Πηγή: rproject.gr

%d bloggers like this: