Tag Archives: νεοέλληνες

Φιλελευθερισμός και στις παραλίες

14 May

Με αφορμή ένα ακόμα αισχρό κυβερνητικό νομοσχέδιο, αυτή τη φορά για τους αιγιαλούς και τις παραλίες στη χώρα, ένα κείμενο από την ιστοσελίδα parallhlografos.wordpress.com που αποτυπώνει εύγλωττα γιατί άλλη μια εγκληματική ενέργεια των δικομματικών νεοφιλελέδων πιθανόν να είναι αυτό που αξίζει στον έλληνα πολίτη.

***

Continue reading

Advertisements

Οι μούλοι της ιστορίας

25 Mar

Η επανάσταση του 1821 είναι το ένα από τα δύο σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Πράγμα αποδεκτό και αδιαμφισβήτητο.

Ωστόσο, όπως και στην περίπτωση της αντίστασης & και του εμφυλίου, η ιστορία γράφτηκε από τους “νικητές”. Ποιοι ήταν όμως οι νικητές στον ξεσηκωμό του ’21;

Θα πω αρχικά ποιοι δεν ήταν οι νικητές. Νικητές δεν ήταν ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, ο Διάκος, ο Ανδρούτσος κι ο Νικηταράς. Νικητές δεν ήταν οι ηρωικοί Μεσολογγίτες. Ούτε οι αγνοί φιλέλληνες. Νικητής δεν ήταν ο απλός λαός που έχυσε το αίμα του για να δει στον ήλιο μοίρα. Κανείς δεν υπολόγισε τον λαό.

Πραγματικοί “νικητές” ήταν οι μεγάλες δυνάμεις που προσπαθούσαν να δέσουν το νεότευκτο προτεκτοράτο στο άρμα του ιμπεριαλισμού τους. Νικητές ήταν οι εγχώριες φατρίες που υποστήριζαν και υποστηρίζονταν από τους Ευρωπαίους, έσπειραν τη διχόνοια, εξέθρεψαν δύο εμφυλίους πολέμους κατά τη διάρκεια της επανάστασης, και με την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους θρονιάστηκαν στον διοικητικο-πολιτικό μηχανισμό. Οι προηγούμενοι προεστοί και κοτζαμπάσηδες. Μαυρομιχαλέοι, Κωλέττηδες και Κουντουριώτηδες. Νικητής ήταν ο κλήρος, που αντί να λογοδοτήσει για τη συνολικά προδοτική του στάση, έλαβε θέση ηγεμονική και πρωταγωνιστική στα κιτάπια της ιστορίας και στο συγκροτούμενο έκτρωμα του ελληνοχριστιανισμού.

Αν αναλογιστείς τι καταστάσεις σε καταδυναστεύουν ακόμα, σχεδόν δύο αιώνες μετά, η φράση του Αξελού ότι η σύγχρονη Ελλάδα “είναι ένα ιστορικό λάθος”, μπορεί να εκραγεί μες το μυαλό σου. Ό,τι κακό σπυρί και μάστιγα βασανίζει αυτή τη χώρα έχει τις ρίζες του στη μετεπαναστατική Ελλάδα. Δεν τα διδάσκεσαι όμως, γιατί έτσι θα μπορούσες να διορθώσεις τα “λάθη”.

Άρα όντως οι νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δεν γεννούν.

Περιμένω μοναχά να δω αν τελικά θα διεκδικήσουμε την τιμή της ύπαρξής μας, γιατί η ιστορία μπορεί να γράφεται από τους νικητές, αλλά ξαναγράφεται από τους διεκδικητές.

Απο το ημερολόγιο του φαντάρου. Μέρος 1ο

9 Dec

article-2197195-0AC9BEF1000005DC-626_634x424

Ήρθε η εποχή για χακί. Η εκπαίδευση ολοκληρώθηκε. Επέστρεψα σπίτι για 5μέρες. Μετράω πλέον 23-24 μέρες μείον. Οι οποίες πέρασαν και μάλιστα αισθητά γρήγορα. Είδα, άκουσα, γέλασα, νευρίασα, αγχώθηκα και σκέφτηκα πολλά. Το ποτήρι είναι μισογεμάτο, όχι μισοάδειο. Θα γράψω για αρκετά, μου έλειψε. Στο πρώτο μέρος θα αναφερθώ στα άσχημα, για να φύγουν.

Ναι, προφανώς και είναι εξωφρενικά πεταμένος χρόνος απο την ζωή σου καθώς δεν κάνεις τίποτα μα τίποτα ουσιώδες, ειδικά στην σημερινή εποχή που το να είσαι φαντάρος κοστίζει ακριβά για κάθε οικογένεια και για κάθε φαντάρο που αναγκάζεται να ξοδέψει χρήματα που έχει τυχόν καταφέρει να μαζέψει δουλεύοντας. H βαρεμάρα φτάνει σε δολοφονικά level, η αίσθηση της σαπίλας σε διαβρώνει. Όλα γίνονται εντυπωσιακά αργά. Τρως για να περάσει η ώρα, για να κάνεις κάτι. Σε 23μέρες πήρα 5κιλά βιάζοντας μανιωδώς σοκολάτες.

Τις πρώτες ώρες που τριγυρνάγαμε σα πρόβατα το ενα πίσω απο το άλλο για ρούχα, φαγητό κλπ ένιωθα λες και έμπαινα φυλακή. Μου την έδιναν όλα, δεν έβρισκα νόημα σε τίποτα. Δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να κάνουμε τριάδες, γιατί να φοράμε όλοι τα ίδια ρούχα. Μου προκαλούσε δυσαρέσκεια να βλέπω 150-160 άτομα, ολόιδια, στοιχισμένα, ακούνητα και αμίλητα. Έπρεπε να ανεχτώ 19χρονα και 20χρονα “μαγκάκια” που σου πούλαγαν τσαμπουκά εκ του ασφαλούς ως εκπαιδευτές γιατί ξέρουν οτι αν αντιμιλήσεις την πάτησες. Γιατί είσαι στρατό και ό,τι εντολή και αν σου δώσουν την εκτελείς και μετά εκφράζεις παράπονο, λένε.

Ο παραλογισμός του στρατού αποθεώνεται για μένα προσωπικά την 21η Νοεμβρίου όπου η Γιορτή της Παναγίας γιορτάζεται και ως γιορτή των Ενόπλων Δυνάμεων, διότι όπως μας είπε ο Συνταγματάρχης σε μια ομιλία η Παναγία είναι η διαχρονική προστάτιδα του στρατού. Υπήρχαν slights που έδειχναν την Παναγία και τριγύρω της να ξεπροβάλλουν τανκς , όπλα και στρατιώτες. Σουρεαλισμός καργα. Μόνο εγώ δεν καταλαβαίνω την σχέση θρησκείας με τον πόλεμο το αίμα και την αφαίρεση ζωών; Δηλαδή αμα πεθαίνει Τούρκος στρατιώτης χαίρεται η Παναγία; Όπως χαίρομαι εγώ άμα πχ τραυματιστεί ο Διαμαντίδης και δεν παίξει με τον Ολυμπιακο; 2013 διάολε.

mera-enoplewn-dinamwn_1

Άλλο θέμα ήταν η ορκομωσία. Σε κάποιο σημείο ως γνωστόν ο ορκός λέει να υπακούς στις διαταγές των ανωτέρων σου και να εκτελείς πρόθυμα χωρίς αντιλογία. Σίχαμα. Με τσάντιζε κάθε λέξη σε αυτό το σημείο. Αλλά ένας φαντάρος μου είπε κάτι που με έβαλε σε σκέψη και συνδέεται με την συνέχεια του κειμένου.

Βλέπεις τι άνθρωποι υπάρχουν εδώ. Πόση βλακεία υπάρχει. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν υπακούσουν σε κάποιον αποτελούν πρόβλημα για το σύνολο…

Το χειρότερο λοιπόν όλων, το απογοητευτικό είναι ότι εκεί μέσα ήμασταν περίπου 600 άτομα. Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της κοινωνίας, σαν μια δημοσκόπηση. Και έβλεπες πολλές φάτσες κενές. Βλακεία, δυσκολία κατανόησης και επικοινωνίας. Το να σχηματίσουμε τριάδες φαινόταν αλγόριθμος. Άτομα χωρίς προσωπικότητα, άτομα αδιάφορα, πεζά. Το βασικό πακέτο ενδιαφερόντων περιελάμβανε αμάξια-μηχανάκια, πολλά i-phone(και καλά απαγορεύονται τα κινητά με κάμερα), Παντελίδη, πολύ τσιγάρο, πολύ αλκοόλ..κανα video game..κανα γυμναστήριο..μεθύσια…τσαμπουκαλήδες..γκομενάκια..αυτά. Δεν έπεσα απο τα σύννεφα. Απλά ήταν αποκαρδιωτικό να επιβεβαιώνεται η επικράτηση αυτόυ του πακέτου με συντριπτική πλειοψηφία.

fantaroi

Είδα πολλούς μελλοντικούς…νοικοκυραίους! Άκουσα να με ρωτάνε “ποιός είναι ο Γρηγορόπουλος;”. Άκουσα 20χρονα να μου λένε “γαμώ κάθε Τούρκο”, άκουσα εμετικά συνθήματα και φαντάρους να τα τραγουδούν ένθερμα ετσι για την..καβλάντα, άκουσα φαντάρους να ζητάνε απο τους εκπαιδευτές να πούμε ακόμα πιο εμετικά συνθήματα. Άκουσα εκπαιδευτή να λέει..”τι περιμένει κάθε πατέρας απο τον γιό του; Να τον δει φαντάρο και να μην του βγει πούστης”. Άκουσα να μου λένε για Ελοχίμ σοβαρά και γιατί  να αμφισβητούμε αφού τα λέει η θρησκεία μας. Δηλαδή αν απο αύριο μας πουν ότι 2+2 κάνει 5, τέλειωσε, θα κάνει 5. Άκουσα την ατάκα “θέλω να νιώσουν περήφανοι οι γονείς μου που θα με δούν φαντάρο, θέλω να παρελάσουμε καλά”. Αν είναι οι γονείς μας να νιώθουν υπερήφανοι για εμάς επείδη ως ενήλικες πλέον, βαράμε προσοχή ημιανάπαυση, λέμε έναν όρκο και παρελαύνουμε 100μέτρα….παραιτούμε, δεν έχω κάτι να πω.

Αντιλήφθηκαμε επίσης πόσο σημαντική είναι η μη ύπαρξη μιας στοιχειώδους μόρφωσης. Η διαφορά στην επικοινωνία, στον τρόπο συμπεριφοράς και αλληλεπίδρασης, στο πως επιλύονταν οι συγκρούσεις ήταν πάρα πολύ αισθητή και το γεγονός αυτό είναι άσχημο  για μας ως χώρα, ως κοινωνία όταν το ημερολόγιο γράφει 2013 και δεν ζούμε στην Αφρική. Είναι άδικο σήμερα οι ορίζοντες σου να μένουν κλειδαμπαρωμένοι. Απο του χρόνου θα έχουμε Wifi βέβαια…

Γενικώς, πήρα ένα καλό μάθημα στο ερώτημα γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν έξω στην κοινωνία. Η γενιά μας φαίνεται καμμένη, χαμένη. Όχι μόνο γιατί ζούμε σε μια τέτοια πρωτόγνωρα δύσκολα εποχή. Αλλά γιατί εξαιτίας πολλών συνθηκών και αιτιών που έχουν πολλακις αναλυθεί σε αυτό το μπλογκ,  κατάντησε μια γενιά που απλά..υπάρχει.

Τρώει, πίνει, ξοδεύει, χαβαλεδιάζει, χέζει γαμάει και κοιμάται.

Γενιά που ενοχλεί, ακούγεται, λιγότερο και απο τα μωρά.

Τα  μώρα τουλάχιστον κλαίνε.

army_414x290

Ρέμο βρώμισες

24 Jul

Υπάρχει μια τάση στους νεοέλληνες τραγουδιάρηδες να ακολουθούν το δόγμα του σφακιανισμού. Να πλασάρουν δηλαδή ό,τι ημιμαθή μικρόψυχη ηλιθιότητα κουβαλούν στον συρρικνωμένο τους εγκέφαλο και αφορά την κατάσταση της χώρας, μέσω της απήχησης που έχουν στα ΜΜΕ. Και να την θεωρούν “άποψη”.

Στα χνάρια αυτά και ο Ρέμος, ο οποίος Ρέμος φρόντισε να δείξει ότι το χιούμορ του ελληναρά γαμάει και δέρνει. Με αφορμή την επίσκεψη του Σόιμπλε στην Αθήνα μαθεύτηκε ότι:

“Τραγουδώντας στη σκηνή μεγάλου πάρτι σε club στην παραλία της Ψαρούς στη Μύκονο, ο Αντώνης Ρέμος ακούστηκε ξαφνικά να λέει στο ενθουσιώδες κοινό του ‘αυτό θα δει ο Σόιμπλε και θα περπατήσει ο πούστης. Θαύμα παιδιά σηκώθηκε ο Σόιμπλε και περπάτησε ο πούστης!’.

Το βίντεο δείχνει ακριβώς το κλίμα μέσα στο ειπώθηκε η εκρηκτική φράση. Σύμφωνα με πληροφορίες το σκηνικό εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια πάρτι με πολλούς επώνυμους επιχειρηματίες αλλά και τη Σοφία Βεργκάρα, ενώ συνολικά συγκεντρώθηκαν περισσότερα από 1.000 άτομα. Οι μαρτυρίες λένε πως το κέφι ήταν μεγάλο και καταναλώθηκαν μεγάλες ποσότητες σαμπάνιας.”

Δεν προωθείται το βίντεο γιατί είναι άγνωστο πόσοι από σας έχουν κουβά δίπλα τους.

Κι έτσι ο λαϊκός, αντιδραστικός καψουροαηδός μπροστά στα αποχαυνωμένα τυπάκια του τσιφτετελιστάν, ξεσπάθωσε μαζί με τους από κάτω κατά του γερμαναρά κατακτητή που μειώνει τους μισθούς του ελληνάκου και δε θα ‘χει να πάει στα μπουζούκια. Με το να ειρωνευτεί την αναπηρία του Σόιμπλε. Μπορεί να πήρε και 1000 πόντους στο μαλακόμετρο της αντρίλας με αυτό, ήταν μπροστά κι η Βεργκάρα δικαιολογείται.

Η φωνή αντίστασης στην “γερμανική κατάκτηση” της Ελλάδας έρχεται από τα μπαρ της Μυκόνου, τον σκυλοελληναρά τραγουδιστή και τους έχοντες iphone οπαδούς του που απαθανάτισαν το γεγονός.

 

antonis_remos_kamprio

Δεν είναι ότι έχεις ψοφήσει. Βρωμάς κιόλας. Το κακό είναι ότι βρωμάνε και χιλιάδες μαζί σου

Είχαμε απεργία;

16 Jul

Ξέρετε κάτι μπερδεύτηκα, είδα κάλεσμα στις 11, είδα κάλεσμα στις 12, είδα κάλεσμα από την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, είδα κάλεσμα από τους δήμους, είδα κάλεσμα από ΠΟΕ-ΟΤΑ, είδα πολλά, ένα δεν είδα πουθενά κόσμο…

Μετά από επτά μήνες αποφασίσαμε να κάνουμε όλοι μαζί μια απεργία έστω και 24ωρη.

Τόσα χρόνια άκουγα ότι με την βία στις διαδηλώσεις φοβάται ο κόσμος και φεύγει κι έτσι κερδίζει το σύστημα.

Ωραία καταπνίγουμε λοιπόν την οργή μας και κάνουμε κάτι ειρηνικό. Λες και η καθημερινότητα μας είναι ειρηνική, και πού είναι όλοι;

Το απουσιολόγιο γεμάτο  για ακόμη μια φορά.

Στην Ελλάδα της ανεργίας, της κατάθλιψης, των λουκέτων, των αυτοκτονιών η απάντηση ήταν μια σκόρπια διαδήλωση με 30 καλέσματα.

Οι απεργίες έχουν νόημα μόνο όταν είναι πολυήμερες και άγριες, να νεκρώσουν όλα, παραδείγματα πολλά η Γαλλία του 2005, η Ιταλία, εμείς εδώ κάνουμε επετειακές απεργίες.

Το 2010, το 2011, το 2012 κατέβαινα σε όλες τις πορείες και τότε δεν ήμουν καν άνεργος αλλά ήξερα ότι όταν η φωτιά αρχίζει να καίει δεν ξέρεις προς τα που θα πάει και τώρα αν είχα δουλειά πάλι θα κατέβαινα γιατί κάποιος άλλος δεν θα είχε, η οικογένεια μου, ένας φίλος, κάποιος δεν θα είχε κι αύριο μπορεί να μην είχα κι εγώ, όπως τώρα δηλαδή που δεν έχω.

Απλά μπερδεύτηκα θέλουμε απεργία παρέλαση;

Θέλουμε ειρήνη μόνο από την δική μας πλευρά και από την απέναντι να μας σκοτώνουν;

Θέλουμε επανάσταση αλλά με τους δικούς του όρους ο καθένας;

Θέλουμε απλά να γκρινιάζουμε από το καναπέ μας;

Τι θέλουμε τελικά, γιατί νεοέλληνες είμαστε και το πιο πιθανό είναι να θέλουμε μπουζούκια, Μύκονο και μαύρισμα κι όλα τα υπόλοιπα να είναι σάλτσες για να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας.

Εντάξει τους τρομάξαμε και σήμερα τώρα δεν θα ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο ένιωσαν την καυτή μας ανάσα, τώρα μπορεί να βγούμε σε κάνα εξάμηνο πάλι, ως τότε θα μετράμε ανθρώπινες απώλειες, καινούργια άτομα στην ανεργία, μερικές χιλιάδες άστεγους ακόμα, μερικούς που θα πεθάνουν από πείνα, μερικούς που θα τους χάσουμε και δεν θα το καταλάβουμε καν.

Αλλά συνηθίσαμε την βαρβαρότητα κι όσο εμείς συνηθίζαμε αυτοί ψήφιζαν μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολύ-νομοσχέδια βοήθειά μας …

Άκουσα θα έχει και το βράδυ συγκέντρωση ολονυχτία, θα τον κλάψουμε δηλαδή τον μακαρίτη και τη νύχτα.

Κι από αύριο κανονικότητα, μόνο που πια η κανονικότητα και η καθημερινότητα είναι επικίνδυνες γιατί έχουν φόβο κι ένα πνιχτό αίσθημα απόγνωσης κι όσο υπάρχει ησυχία τόσο πιο πολύ τρομάζω…

Όταν μάχεσαι το άδικο πρέπει να προσέχεις μην γίνεις άδικος λένε, εδώ θα πρέπει να αρχίσουμε να αντιμαχόμαστε και μετά ανησυχούμε για την αδικία μας…

%d bloggers like this: