Tag Archives: Πάσχα

Καλή Ανά(σ)ταση

17 Apr

Λές να γίνει το θαύμα;
Λές να ζήσουμε κι εμείς καμιά ανάσταση;

Να αναστηθεί ο λαός; Που τόσο καρτερικά υπομένει το μαρτύριο του σταυρού εδώ και μια τετραετία τουλάχιστον…

Λές η ανάσταση να φέρει το μήνυμα που τόσο περιμένουμε εδώ και καιρό.
Κλειστήκαμε στα κελιά των εσωτερικών μας φυλακών. Η κρίση ήταν η αφορμή για να αναδειχτεί η μοναξιά των ανθρώπων που είχαν βασίσει την ευημερία τους στο χρήμα.
Παλιά τέτοιες μέρες υπήρχε ένα ευχάριστο κλίμα τα μαγαζιά γέμιζαν, φεύγαμε κανένα τετραήμερο, λίγο ποτάκι και όλα καλά.
Το μεγαλύτερο καλό που έκανε η κρίση είναι πως όσοι είχαν το μυαλό κατάλαβαν πως αυτά που έχουν σημασία τελικά είναι οι άνθρωποι και το ποίοι μένουν δίπλα μας τις στιγμές που όλα χάνονται.

Η ιστορία της Ανάστασης ταιριάζει απόλυτα στη χώρα μας.

Βάλτε στο ρόλο των Ιουδαίων την πολιτική ηγεσία, στον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου το Κουβέλη, στο ρόλο του Χριστού στο σταυρό τον λαό, αν και θα προτιμούσα στο ρόλο του Λαζάρου να ήταν ο λαός. Με άγριες μακροχρόνιες απεργίες, με συγκρούσεις σε αληθινή ανά(σ)ταση.
Αν και δεν είμαι ιδιαίτερος θρήσκος μάλλον εξαπατώ συνειδητά για δευτερόλεπτα τον εαυτό μου τη στιγμή της ανάστασης. Η νίκη της ζωής ενάντια στο θάνατο, ένα μοναδικό σημείο ανατροπής των ισορροπιών στο χωροχρόνο της κανονικότητας.

Καλή Ανάσταση λοιπόν και να ζήσετε για λίγο το νόημα της νίκης.

 

 

Καλή Ανάσταση

30 Apr

cebbceb1cebccf80ceb1ceb4ceb5cf82
 

Περπατάω στο δρόμο και βλέπω τους ανθρώπους να είναι σαν φαντάσματα, περπατάνε χαμένοι, σκυφτοί και σκεπτικοί.

Τα βράδια λαχταρώ να περάσω από ένα δρόμο και να ακούσω από ένα σπίτι μουσική, φωνές, να συζητάνε, να γελάνε να αισθανθώ πως υπάρχει ζωή σε ένα σπίτι, όχι απόγνωση, όχι τρόμος, νομίζω πως τα περισσότερα σπίτια έχουν γίνει φυλακές απόγνωσης.

Θέλω να δω το δρόμο ζωντανό και πάλι, είμαστε ασθενής που κρατιέται με μηχανική υποστήριξη για να πω την αλήθεια νομίζω πως είμαστε ήδη νεκροί, αν όχι σωματικά, ψυχικά είμαστε σίγουρα κι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια νεκρανάσταση.

Χρειαζόμαστε να κερδίσουμε πίσω την αξιοπρέπεια μας που τσαλακώθηκε, τα όνειρα που σταμάτησαν να υπάρχουν και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, ελπίδα όχι παθητική που θα ξεπροβάλει από μόνη της αλλά θα δουλέψουμε εμείς γι’ αυτή.

Η χώρα είναι η εβδομάδα των παθών, έκανε ένα μεγάλο φαγοπότι για χρόνια προδόθηκε από τους σωτήρες της και τώρα βρίσκεται στο Γολγοθά της σταύρωσης, το θέμα είναι αν μπορεί να αναστηθεί, καθώς θαύματα δεν συμβαίνουν…

Αντί να βάψετε αυγά πετάξτε τα, αντί να ρίχνεται βαρελότα την ανάσταση ”ανατινάξτε” τους και προπαντός  μην ξεχαστείτε με ένα τριήμερο όταν θα γυρίσετε πίσω θα έχετε τα ίδια προβλήματα ίσως και χειρότερα, εκτός και φύγετε εντελώς για άλλη γη για άλλα μέρη.

Η ανάσταση θα έρθει από μέσα μας, θα έρθει με τη συνειδητοποίηση πρώτα πως πεθάναμε και φτάσαμε στο πάτο οικονομικά και κοινωνικά, τότε θα αρχίσει η άνοδος θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και μαζί με τη ζωή θα πάρουμε και τη κατάσταση, θα τους κάνουμε να χάσουν τον ύπνο τους όπως έκαναν κι αυτοί σε μας.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά θα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι, φύγετε όπως θέλετε αλλά γυρίστε αποφασισμένοι να κάνουμε πραγματικό πανικό, να μην μας τρομοκρατούν άλλο, να μην μας δίνουν μεροκάματα πείνας, να μην πουλάμε τη ψυχή μας για 600 ευρώ και κυρίως να μην πατάμε επί πτωμάτων.

Χωρίς να είμαι ιδιαίτερα θρήσκος έχω ένα σεβασμό για την μεγάλη εβδομάδα, κυρίως γιατί περνάω και περνάμε πολλές μεγάλες εβδομάδες καιρό τώρα και ξέρω πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μετά τη σταύρωση έρχεται η ανάσταση αρκεί να μην γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο, φτάνει πια με την ταπεινότητα.

Εργατική πρωτομαγιά αύριο και στο πέρασμα του χρόνου έχασε κι αυτή το νόημα της εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών χάθηκαν εν μια νυκτί με το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και τόσα ακόμα νομοσχέδια, τότε κανείς δεν νοιαζόταν λίγοι ήταν στο δρόμο και λίγοι είχαν πραγματική διάθεση για σύγκρουση, ήταν απεργία έγινε αργία, τώρα ανεργία…

Καλή νεκρανάσταση…

%d bloggers like this: