Tag Archives: παιδεία

Με τους καθηγητές ή με τις (αυτ)απάτες;

11 May

Καταλαβαίνω κάθε παιδί που αυτές τις μέρες δίνει πανελλήνιες είχα περάσει κι εγώ το ζόρι πριν κάποια χρόνια, έτρεμα κάθε βράδυ πριν από κάθε μάθημα που θα έδινα, μου είχε μπει βλέπεις στο μυαλό πως αν περάσω στο πανεπιστήμιο θα λύσω το πρόβλημα της ζωής μου, θα μορφωθώ και στη συνέχεια θα με περιμένει μια καλή δουλειά, τι απάτη, τι μιζέρια είναι όλο αυτό.

Καταλαβαίνω πως τα παιδιά που προσπαθούσαν για χρόνια και οι γονείς τους που ξοδεύονταν, το αστείο με τη δωρεάν παιδεία έχει τελειώσει οριστικά εδώ και χρόνια περίμεναν να δώσουν εξετάσεις και να πετύχουν στις σχολές που ήθελαν.

Και κάπου εδώ αρχίζει η μεγάλη κουβέντα για το αν η παιδεία και η γνώση βαθμολογούνται και αξιολογούνται, η γνώση στη χώρα είναι συγκεκριμένη και κατευθυνόμενη, θα διαβάσεις και θα μάθεις στο σχολείο αυτά που θέλουν, μόνο αυτά, για να ψάξεις και να βρεις κάτι παραπέρα πρέπει να το θέλεις εσύ.

Φυσικά και είμαι με τους δασκάλους, τους καθηγητές αν και δεν πιστεύω πως υπάρχει αυθεντία που μπορεί να μεταβιβάσει τη γνώση είμαι μαζί τους, τα τελευταία  τρία χρόνια όλα τα νομοσχέδια της χώρας πέρασαν με την ψήφιση του κατεπείγοντως, με μεσοπρόθεσμα κι άλλες τέτοιες εκβιαστικές μεθόδους. Τώρα θίγονται τα δικαιώματα τους και τώρα θα απεργήσουν άλλωστε και οι μαθητές πρέπει να σταθούν δίπλα τους γιατί αύριο μεθαύριο που θα βγουν κι αυτοί στη ζούγκλα της αγοράς θα έχουν ανάγκη να σταθεί κάποιος δίπλα τους, όλοι για όλους μόνο έτσι γίνεται.

Γνώση σημαίνει συνεχή επιμόρφωση και ενασχόληση με τα κοινά γιατί αλλιώς θα γίνεις τεχνοκράτης άχαριστος για τους ανθρώπους και τη κοινωνία, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της χώρας δεν έβγαζαν ποτέ προσωπικότητες παρά μόνο ειδικότητες, η παιδεία του να είσαι απαίδευτος όπως είχα γράψει πιο παλιά κρατάει ακόμα στη χώρα.

Εδώ δεν έχουν δικαίωμα απεργίας οι καθηγητές αλλά είναι κυρίαρχη αντίληψη η υποκουλτούρα, τα μεσημεριανάδικα, τα μπουζούκια, κάτι ξανθιά χαζογκομενάκια στα κανάλια και η ζωή προχωράει, οι φασίστες έκαιγαν τα βιβλία, οι ”δημοκράτες” κάνουν επιστράτευση στους εκπαιδευτικούς για τις πανελλήνιες. Μετά τους ναυτεργάτες, τους οδηγούς του μετρό, τους αγρότες, τώρα και οι καθηγητές βιώνουν τη ”δημοκρατία” στο πετσί τους.

Είτε είσαι ντόπιος, είτε μετανάστης, εργαζόμενος ή άνεργος, ψυχικά ασθενής ή πολίτης που διαδηλώνει σε έχουν βάλει στο στόχαστρο, είτε μένεις στην Κερατέα, στην Μανωλάδα, στην Ιερισσό, ή στο κέντρο της Αθήνας είσαι στόχος, εσύ ο διπλανός σου όλοι, σήμερα   εσύ αύριο ο δίπλα μην αφήσεις κανέναν μόνο του δείξε αλληλεγγύη μόνο έτσι θα έρθει μια συλλογική νίκη αν σταματήσουμε να κοιτάμε τον εαυτό μας κι αυτό το θα βγάλεις εσύ το φίδι από τη τρύπα μην το πεις ποτέ γιατί τόσα χρόνια κάνεις δεν ασχολήθηκε να το βγάλει γι’ αυτό το φίδι είναι ακόμα εκεί…

Καλή δύναμη στα παιδιά που θα δώσουν κυρίως καλή δύναμη για μετά τις εξετάσεις που θα αντιμετωπίσουν αυτή τη σάπια κοινωνία, καλή δύναμη και στους καθηγητές που θα έχουν τα παπαγαλάκια και τους Πρετεντέρηδες να τους κάνουν υποδείξεις, σου καίνε τα μυαλά και πας και τους ψηφίζεις κι ύστερα απ’ το καναπέ κάθεσαι και βρίζεις…

Advertisements

Η παιδεία του να είσαι απαίδευτος

11 Mar

Στη χώρα αυτή έχοντας μπερδέψει πολλές έννοιες εδώ και πολλά χρόνια μπερδέψαμε και την έννοια της παιδείας, μάλλον με την έννοια της μόρφωσης, στην Ελλάδα ο πατέρας καμάρωνε που η κόρη του ξέρει ξένες γλώσσες, τελείωσε το πανεπιστήμιο, έκανε μεταπτυχιακό, αλλά η έννοια της ήταν να βρει γκόμενους, να βαφτεί να πάει στο κλαμπάκι να χαζοκουνηθεί, να βαφτεί, να ψωνίζει εσώρουχα και η ζωή κυλούσε όμορφα. Καμάρωνε που ο γιος του αγόραζε με δάνεια ακριβά αυτοκίνητα, ασχολιόταν με μηχανές όλη μέρα να πουλάει μούρη σε χαζογκόμενες σαν την αδερφή του, να κάνει το μάγκα στους μετανάστες, να κοκορεύεται στα φανάρια, να χρεώνεται στις τράπεζες, να πηγαίνει στα μπουζούκια και στα κλαμπάκια με τις νεολαίες της σχολής του.

Παιδεία ήταν επίσης σε κάθε νοικοκυριό να υπάρχουν απαραίτητα τρία αυτοκίνητα και εξοχικά σπίτια, άλλωστε η ευτυχία αν και υποθηκευμένη μετριέται με υλικά αγαθά να λες έχω αυτό, έχω το άλλο δυστυχώς μυαλό δεν έχω αλλά αυτό δεν χρειάζεται δεν το μετράει και κανείς. Θυμηθείτε το σκάνδαλο με το χρηματιστήριο ήταν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα για τη παιδεία της χώρας, χιλιάδες άνθρωποι που δεν είχαν ξανακούσει τη λέξη μετοχές έσπευσαν να εμπλακούν προσδοκώντας σε γρήγορο και άκοπο χρήμα δεν είναι τυχαίο που το πιο γνωστό βιβλίο στη χώρα μας είναι ο αλχημιστής ήταν ένα σχετικά μικρό βιβλίο που έλεγε πως αν θέλεις κάτι πολύ θα γίνει γιατί θα σε βοηθήσει το σύμπαν.

Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της χώρας δεν έβγαλαν και δεν πρόκειται ποτέ να παράγουν προσωπικότητες, είναι απλά μια μηχανή που παράγει ειδικότητες που τώρα πια κι αυτές τις είναι αχρείαστες, για να γίνεις άλλωστε χρήσιμος στη κοινωνία όπως μας έλεγαν στα σπίτια μας θα πρέπει να μπεις μέσα σ’ αυτή, στην χώρα του αχαλίνωτου εγωισμού αυτό είναι δύσκολο, είμαστε παρτάκηδες κι αυτό το δείχνουμε με κάθε ευκαιρία, δεν έχουμε μάθει να δρούμε, να σκεφτόμαστε, να πράττουμε μαζί, ποτέ δεν κατάλαβα εκείνο το ένας για όλους κι όλοι για έναν, όλοι για όλους τόσο απλό…

Έμπαινα σε σπίτια και έβλεπα δύο και τρεις τηλεοράσεις, περιοδικά lifestyle, περιοδικά για αυτοκίνητα και έψαχνα απεγνωσμένα να δω ένα κόμικ, ένα βιβλίο, ένα περιοδικό για μουσική, για σινεμά, ένα γαμημένο βιβλίο όχι για να το παίξεις ψαγμένος ή κουλτουριάρης (σιχαμερές λέξεις και οι δυο) αλλά γιατί αποκλείεται σαν άνθρωπος να μην ήθελες να δεiς και να μάθεις κάτι καινούργιο πέρα από αυτά.

Κι όμως δεν θέλαμε να μάθουμε και φαινόταν πως δεν θέλουμε να μάθουμε από το τρόπο που ψηφίζαμε (όσοι ψήφιζαν), από το τρόπο που καταναλώναμε (δεν τα φάγαμε μαζί), από το τρόπο που διασκεδάζαμε, μα πολύ περισσότερο φαινόταν η απαιδευσιά μας από τα δεν μας, δεν αντιδρούσαμε, δεν σκεφτόμασταν, δεν αλλάζαμε, δεν ζητούσαμε συγνώμη, δεν δεν δεν…

Κι αν δεν υπήρχαν όλα αυτά τα δεν, σήμερα δεν θα είχαμε οικονομική κρίση…

Δεν θα είχαμε κοινωνική και πολιτισμική κρίση πολύ περισσότερο…

Δεν θα είχαμε Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη, Παπανδρέου, Μπόμπολα, Λαμπράκη, Καραμανλή και καμιά 30αριά ακόμη εκτρώματα…

Δεν θα είχαμε φασίστες και δεν μιλάω για τη χρυσή αυγή μόνο…

Δεν θα είχαμε αστυνομία σε κάθε στενό της πόλης…

Δεν θα είχαμε Ιερισσό…

Δεν θα είχαμε πολλά αλλά τουλάχιστον θα είχαμε ο ένας τον άλλο…

Παιδεία είναι ο τρόπος που σκέφτεσαι, που δράς, που ζεις όσα πανεπιστήμια κι αν βγάλεις μπορεί να μείνεις κενός, ακόμη κι αν ξέρεις 30 γλώσσες δεν θα μιλήσεις ποτέ τη γλώσσα της αλήθειας, η παιδεία είναι οι φορές που άκουσες τον άλλον και πήρες κάτι απο αυτόν, που έδωσες κι εσύ κάτι σ’ αυτόν, αποκλειστική κι αδιαπραγμάτευτη γνώση δεν υπάρχει σε τίποτα, ούτε κι αλάθητο βγές μάθε πράξε, γιατί αλλιώς θα χαθείς στις αυθεντίες και θα καταλήξεις σαν κι αυτούς…

%d bloggers like this: