Tag Archives: ποδόσφαιρο

Ζητιανεύοντας λίγο ωραίο ποδόσφαιρο

18 Feb

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Jean-Claude Michéa στον Faouzi Mahjoub για το σάιτ Miroir du Football (www.miroirdufootball.com). Δημοσιεύτηκε στο βιβλίο « Le plus beau but était une passe [Το πιο ωραίο γκολ ήταν μια πάσα]», Εκδόσεις Climats, Παρίσι, 2014. Ο τίτλος του βιβλίου είναι ατάκα του Ερίκ Καντονά από την ταινία του Κεν Λόουτς « Looking for Eric ». Ο Ζαν-Κλοντ Μισεά είναι Γάλλος φιλόσοφος, ιδιαίτερα επηρεασμένος από το έργο του Τζορτζ Όργουελ.

but-passe-michéa

Continue reading

Welcome Refugees

30 Oct

To ”Welcome Refugees” (No one is illegal) είναι μια ”εκστρατεία” που ξεκίνησε από τους USP (Ultras St.Pauli) και διαχέεται με γρήγορους ρυθμούς σε πολλές κερκίδες της Γερμανίας και όχι μόνο.

Η εκστρατεία αυτή ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου μια ημερομηνία καθόλου τυχαία. Ένα χρόνο πριν περισσότεροι από 360 μετανάστες πνίγηκαν, όταν το σκάφος που τους μετέφερε βυθίστηκε έξω από το νησί Λαμπεντούζα.

Το πρώτο μισό του 2014, περισσότεροι από 63.000 μετανάστες έφθασαν στις ιταλικές ακτές. Όμως περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι πνίγηκαν στην Μεσόγειο στην προσπάθεια να βρουν μια καλύτερη ζωή, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

H πλειοψηφία των μεταναστών είναι άνθρωποι ταλαιπωρημένοι από απολυταρχικά καθεστώτα και εμφυλίους πολέμους. Άνθρωποι που ξεγελάστηκαν από κάποιον λαθρέμπορο που τους υποσχόταν μια καλύτερη ζωή.

Ενάντια στην Ευρώπη φρούριο, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία οι οπαδοί αναρτούν πανό, σημαίες και πλακάτ καλωσορίζοντας τους μετανάστες, υπενθυμίζοντας πως λαθραίοι άνθρωποι υπάρχου μόνο σε άρρωστα μυαλά.

Να ευχηθώ μόνο και στα δικά μας εδώ…

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από διάφορες κερκίδες της Γερμανίας.

St. Pauli

1507827_942677082416117_7945768110238194380_n

Duisburg

10424977_1570702353148299_2574318001355086990_n

Dortmund

10486048_727192900702536_824697404615439826_n

Ο El Zaher δεν δείχνει το σκορ

14 Nov

c4c60059724014ba58e012be89ba05020ed16a93

Ο επιθετικός της Αλ Αχλί Ahmed Abd El-Zaher τιμωρήθηκε από την Αιγυπτιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και απεβλήθη από τον σύλλογο μετά από αντιμιλιταριστική συμβολική κίνηση που έκανε με τα δάκτυλά του στον αγώνα της ομάδας του με τους Orlando Pirates για το Αφρικανικό Κύπελλο.

Η χειρονομία του (έδειξε τα τέσσερα δάκτυλα του) γνωστή ως Rabaa στην Αίγυπτο συμβολίζει την πλατεία Rabaa al Adawiya στο Κάιρο στην οποία το καλοκαίρι συγκεντρώθηκαν χιλιάδες διαδηλωτές που αντιδρούσαν στην κυβέρνηση Μόρσι και την εμπλοκή του στρατού στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Ο Ahmed Adb El-Zaher εξέφρασε με αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη του στους διαδηλωτές αλλά και στους νεκρούς του καλοκαιριού από την επέμβαση των στρατιωτικών δυνάμεων. Ο ίδιος βέβαια δήλωσε, προσπαθώντας να αποφύγει την διαφαινόμενη τιμωρία, πως το έκανε γιατί τότε στις διαδηλώσεις ήταν ένας φίλος του και ήθελε να απευθυνθεί σε αυτόν.

Δεν ήταν ο πρώτος αθλητής που προχώρησε σε αυτήν την κίνηση. Ο Αιγύπτιος αθλητης του Κουνγκ Φου Mohamed Youssef σε αγώνες στη Ρωσσία, και αφού πήρε το χρυσό μετάλιο έκανε πάνω στο βάθρο την κίνηση με τα τέσσερα δάκτυλα. Φυσικά και αυτός τιμωρήθηκε από την Ομοσπονδία με αποκλεισμο ενός έτους από τις αθλητικές διοργανώσεις.

Η FIFA, οι αθλητικές ομοσπονδίες, η UEFA, οι αθλητικοί επίσημοι παράγοντες κάθε χώρας συνεχίζουν το γνωστο τροπάρι: όχι πολιτικά στον αθλητισμό! Αρνούμενοι πεισματικά να παραδεχτούν πως υπάρχει άμεση σχέση της πολιτικής με τα σπορ. Πολύ απλά δεν γίνεται ειδικά σε χώρες και καταστάσεις όπου επικρατεί πολιτικός και κοινωνικός αναβρασμός και οι εξελίξεις επηρρεάζουν όλον τον κόσμο τα σπορ, οι αθλητές και οι οπαδοί να είναι σε κάποια άλλη σφαίρα, στον κόσμο τους, αποκομμένοι από την κοινωνική και πολιτική ζωή.

Ο κανονισμός που λέει πώς σε οποιαδήποτε περίπτωση που κάποιος αθλητής προβεί σε δήλωση ή πράξη με πολιτικές προεκτάσεις τιμωρείται αυστηρά, ανεξαρτήτου συνθηκών και αφορμών είναι εκτός πραγματικότητας…

 

Σε μια χώρα που παλεύει να βγει από το ζόφο των μεταδικτατορικών γεγονότων και το ποδόσφαιρο είναι ενεργό κομμάτι της κοινωνικοπολιτικής ζωής, ορισμένα πράγματα είναι ακόμα δύσκολο να αλλάξουν. Το κείμενο αναδημοσιεύται από την ιστοσελίδα του περιοδικού HUMBA.

Γιατί δεν βλέπω μπάλα πια;

13 Oct

Μιλάγαμε με το sisyphoss το πρωί και μου είπε ότι δεν του έλειψε καθόλου που αυτό το Σαββατοκύριακο δεν είχε μπάλα. Και συμφώνησα και εγώ. Βαριά δήλωση, στενάχωρη δήλωση.

Υπήρχε μια εποχή που τα σαββατοκύριακα ήταν γεμάτα μπάλα.  Μετά το μεσημεριανό φαγητό, στοιχηματάκι, live streaming και αγώνες απο όλα τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, συνοδεία φρούτου και γλυκού. Οι φωνές και οι γλώσσες οπαδών και σπορτκάστερ μπλέκονταν όλες αναμεταξύ τους. Τελευταία όμως η όρεξη να παρακολουθήσω έναν αγώνα έχει εξαφανιστεί. Κάποτε κοίταγα απο την Παρασκεύη να δω πότε παίζει η Μπάρσα, και αν ήμουν έξω και δεν έβλεπα το παιχνίδι, η πρώτη μου κίνηση όταν επέστρεφα ήταν να δω στιγμιότυπα. Τώρα δεν έχω ούτε μια ρημάδα άποψη για τον Νεϊμάρ. Έχουν παιχτεί δυο αγωνιστικές στο Τσάμπιονς Λιγκ και ζήτημα είναι να έχω δει στιγμιότυπα απο 2-3 ματς πέραν του Ολυμπιακού. Γήπεδο τα τελευταία χρόνια έχω πάει μόνο να δω…φίλοι Ρονάλντο-φίλοι Ζιντάν στο Καραϊσκάκη και αγώνες του..Πανιωνίου και του Απόλλωνα Σμύρνης στις έδρες τους.

Στύβω το κεφάλι μου να θυμηθώ πότε πήγα τελευταία φορά να δω Ολυμπιακό, 3-0 με Πανθρακικό επί εποχής Ζίκο; Μάλλον αυτό. Πλέον το μοναδικό κίνητρο για να δω αγώνα είναι αυτός ο cult υπερπαικταράς, ο Κώστας ο Μήτρογλου.

Γιατί όμως; Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή.

Όταν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στους προεδρικούς θώκους και πέριξ των ομάδων που εκστομίζουν άπειρης βλακείας ατάκες, όταν υπάρχει τόση διαπλοκή, όταν το ποδόσφαιρο γίνεται όχημα για άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Όταν δεν βλέπεις οργάνωση αλλά προεδρικές προχειροδουλειές, όταν πονάνε τα μάτια σου απο το “θέαμα”. Όταν παίκτες έρχονται και φεύγουν και αυτοί που έχουν προσωπικότητα και υπάρχει μια ατάκα τους ή μια κινησή τους να θυμασαι σπανίζουν. Όταν δαπανώνται αδιανόητα ποσά ακόμα και σήμερα για ανθρώπους με 2 πόδια και 2 χέρια που κλωτσάνε μια μπάλα, όταν στήνονται αγώνες μέχρι και στο Τσάμπιονς Λιγκ, όταν η διαπλοκή φτάνει μέχρι στην FIFA και την UEFA, όταν πεθαίνουν δεκάδες άνθρωποι για να δούμε εμείς το μεθεπόμενο Μουντιάλ(βλ Κατάρ), όταν μυθικά ποσά δαπανώνται για εγκαταστάσεις την στιγμή που η κοινωνία στειρείται βασικών κοινωνικών παροχών (βλ Βραζιλία), όταν βλέπεις ξεζουμισμένους παικταράδες να μην αντέχουν και να σέρνονται με τις εθνικές τους. Όταν το ποδόσφαιρο έχει γίνει ένα αστικό γκλαμουράτο και ακριβό θέαμα, με το μοτο “no politics” να προσπαθούν να το επιβάλλουν σε κάθε γήπεδο απαγορεύοντας καθε κοινωνική-πολιτικη τοποθέτηση , όταν διαβάζεις οτι η Κοπεγχάχγη δεν θα δίνει φέτος εισιτήρια σε μη Δανούς, όταν ..όταν..όταν…πως να μην ξενερώνεις.

Χίλιες φορές τα τσιμέντα της Νέας Σμύρνης, χίλιες φορές να πας σε αγώνα οποιασδήποτε κατηγορίας.  Όσο πιο αυθεντικό τόσο πιο απολαυστικό. Χίλιες φορές να βλέπεις ομάδες με άγνωστους κυρίως παίκτες σαν την Σοσιεδάδ να αποκλείει με γκολάρες την Λυών.

Το ποδόσφαιρο συνδέει όλο τον πλανήτη, κάθε άνθρωπο, πάνω απο κάθε διαδίκτυο. Eίναι η μόνη διεθνής γλώσσα. Στην ευκαιριακή δουλειά μου, μιλώ καθημερινά με δεκάδες τουρίστες. Χθες είδα έναν Ιταλό με φανέλα Ίντερ. “Γεωργάτος”, τον θυμόταν, και αρχίζει να μου λέει παίκτες απο εκείνη την ομάδα, “Ζανέτι”(πιάνει το έμβλημα όταν είπε το όνομά του), του δείχνω το γονάτο, μου λέει “Νοέμβριος”. Τα είχαμε πει όλα. Και αυτή είναι μια απο τις δεκάδες περιπτώσεις που έχω έρθει πιο κοντά με ανθρώπους που η μόνη κοινή γλώσσα που μιλάμε είναι αυτή του ποδοσφαίρου.

Ποδόσφαιρο σημαίνει ελευθερία, σημαίνει τέχνη, σημαίνει κοινωνία, ομάδα, αλληλεγγύη, σημαίνει υποστηρίζω, σημαίνει συμμετέχω, σημαίνει βοηθώ. Δεν είναι κατηγορία ψυχαγωγίας στο “Αθηνόραμα”.

%d bloggers like this: